Wiceadmirał John Byron (8 listopada 1723 - 10 kwietnia 1786) był oficerem brytyjskiej Królewskiej Marynarki Wojennej i politykiem. Znany był jako Foul-weather Jack z powodu częstych spotkań z niepogodą na morzu. Jako midszypmen, płynął w eskadrze pod dowództwem George'a Ansona w jego podróży dookoła świata, choć Byron dotarł do południowego Chile i wrócił do Anglii z kapitanem HMS Wager. Był gubernatorem Nowej Fundlandii po Hugh Palliserze, który odszedł w 1768 roku. Opłynął świat jako komodor z własną eskadrą w latach 1764-1766. Walczył w bitwach podczas wojny siedmioletniej i rewolucji amerykańskiej. Przed śmiercią w 1786 r. został wiceadmirałem Białej Floty.
Byron był synem Williama Byrona, 4. barona Byrona i Frances Berkeley. Był ojcem kapitana Johna Byrona.
Do jego wnuków należą poeta George Gordon Byron i George Anson Byron, admirał i odkrywca, którzy byli odpowiednio 6. i 7. baronem Byronem.
