Kaszmir i Dżammu

Przed utworzeniem księstwa Kaszmir był rządzony przez imperium Durrani, a następnie został przejęty przez Sikhów pod wodzą Randżita Singha. Podczas rządów Sikhów Dżammu było hołdownikiem Imperium Sikhów w regionie Pendżabu, ale po śmierci radży Kishore Singha, Dogra, w 1822 r. jego syn Gulab Singh został uznany przez Sikhów za jego spadkobiercę. Rozpoczął on wtedy ekspansję swojego królestwa.

Jako władca Jammu Gulab Singh przejął Bhadarwah, a następnie Kishtwar. Przejęcie Kishtwaru oznaczało, że Singh zyskał kontrolę nad dwiema drogami, które prowadziły do Ladakhu, co pozwoliło mu przejąć kontrolę nad tym terytorium. Chociaż były ogromne trudności, ze względu na góry i lodowce, Dogras pod Gulab Singh oficer, Zorawar Singh udało się podbić cały Ladakh.

Kilka lat później, w 1840 r., generał Zorawar Singh najechał Baltistan i pojmał Radżę Skardu, który stanął po stronie Ladakhis, i przejął jego kraj. W następnym roku (1841) Zorawar Singh próbował najechać Tybet, jednak z powodu zimowej pogody i bycia zaatakowanym przez Tybetańczyków. On wraz z prawie całą swoją armią zginął.

Zimą 1845 roku wybuchła wojna między Brytyjczykami a Sikhami. Gulab Singh pozostał neutralny aż do bitwy pod Sobraon w 1846 roku, kiedy to został zaufanym doradcą Sir Henry'ego Lawrence'a. Pozwoliło mu to zdobyć dla siebie ziemię - wszystkie górzyste tereny na wschód od Indusu i na zachód od Ravi. To pozwoliło mu zdobyć ziemię dla siebie - wszystkie pagórkowate lub górzyste tereny na wschód od Indusu i na zachód od rzeki Ravi.

Sam Kaszmir nie był łatwy do opanowania przez maharadżę. Wojska Maharadży musiały walczyć z Imam-ud-dinem - namiestnikiem Sikhów. Imam-ud-din był wspomagany przez Bambów z doliny Jhelum. Udało im się pokonać wojska Gulaba Singha niedaleko Srinagaru, zabijając Wazira Lakhpata. Jednak Imam-ud-din został później przekonany przez Sir Henry'ego Lawrence'a do zaprzestania walki i Kaszmir przeszedł bez dalszych walk w ręce nowego władcy.

Niedługo potem Hunza Raja, zaatakował terytorium Gilgit. Nathu Shah w imieniu Gulab Singh odpowiedział prowadząc siły do ataku na dolinę Hunza; on i jego siły zostały zniszczone, a fort Gilgit wpadł w ręce Hunza Raja, wraz z Punial, Yasin i Darel. Maharadża wysłał wtedy dwie armie, jedną z Astor i jedną z Baltistanu, i po kilku walkach fort Gilgit został odbity. W 1852 roku wojska Dogra zostały pokonane przez Gaur Rahmana z Yasin, i przez osiem lat Indus stanowił granicę terytoriów Maharadży.

Gulab Singh zmarł w 1857 roku, jego następca, Ranbir Singh, stanął po stronie Brytyjczyków podczas Indyjskiej Rebelii. Po tym jak rebelia została pokonana przez Brytyjczyków, Ranbir postanowił odzyskać Gilgit. W 1860 roku siły pod dowództwem Devi Singha przekroczyły Indus i ruszyły w kierunku silnego fortu Gaur Rahmana w Gilgicie. Gaur Rahman zmarł tuż przed przybyciem Dograsów. Fort został zdobyty i utrzymywany przez Maharadżów aż do 1947 roku.

Chociaż Ranbir Singh był tolerancyjny wobec innych religii, jego kontrola nad krajem była słaba, w latach 1877-1879 w Kaszmirze miał miejsce straszny głód.

Jammu było najbardziej wysuniętą na południe częścią stanu i sąsiadowało z pendżabskimi dystryktami Jhelum, Gujrat, Sialkot i Gurdaspur.

Istniała kiedyś trasa z Kohala do Leh, można było podróżować z Rawalpindi przez Kohala i przez most Kohala do Kaszmiru. The trasa od Kohala Srinagar być cart-road 132 mila w długość, od Kohala Baramulla the droga być blisko the Jhelum Rzeka. W Muzaffarabad rzeka Kishenganga łączy się z Jhelum i w tym miejscu droga z Abbottabad i Garhi Habibullah spotykają się z trasą kaszmirską. Droga przenosiła duży ruch i musiała być wielokrotnie naprawiana przez władze.

W 1893 roku bardzo poważne powodzie miały miejsce w Jhelum z powodu deszczu, który spadł na 52 godziny, a wiele szkód zostało wyrządzonych Srinagar. Jednak powódź z 1903 roku była o wiele bardziej dotkliwa.

W 1947 r. uchwalono Akt Niepodległości Indii, co oznaczało, że Indie Brytyjskie staną się dwoma niezależnymi państwami - Pakistanem i Indiami. Również każde z państw książęcych miało swobodę przyłączenia się do Indii lub Pakistanu albo pozostania niezależnym. Wszystkie księstwa w końcu stały się częścią Pakistanu lub Indii.

Jednak władca Kaszmiru chciał pozostać niezależny, nie przyłączając się ani do Pakistanu, ani do Indii, co doprowadziło do wojny między tymi dwoma sąsiednimi krajami, w której Kaszmir został podzielony między nie. Każde z nich uważało, że cały teren byłego księstwa należy do nich. Doprowadziło to do kilku wojen. Konflikt kaszmirski między dwoma sąsiadami nuklearnymi pozostaje jednym z najtrudniejszych i najdłużej trwających sporów, które próbuje rozwiązać Rada Bezpieczeństwa ONZ.

• Azad Kaszmir
• Kaszmir