Inti Cusi Huallpa Huáscar, czyli "Słońce Radości" żył w latach 1503-1532 i był cesarzem imperium Inków od 1527 do 1532 r. n.e. Był następcą swojego ojca Huayna Capac i brata Ninan Cuyochi. Obydwaj zmarli na ospę podczas walki w pobliżu Quito.
Po śmierci ich ojca i starszego brata imperium zostało podzielone między dwóch pozostałych przy życiu braci, Huáscara i Atahualpę. Huascar otrzymał jego większą część ze stolicą w Cusco, a Atahualpa północną część, w tym Quito (obecnie stolica Ekwadoru). Przez kilka lat obaj bracia panowali bez problemów. Huascar zażądał, by Atahuallpa złożył mu przysięgę. Atahuallpa odmówił i rozpoczęła się wojna domowa. Dowódca Atahualpy prowadził armie liczące 100 000 ludzi. Około 60 000 ludzi wspierało Huáscara. Świadczy to o potencjale liczebnym armii Inków. Wojna nie została zakończona, ale Atahualpa miał wyraźną przewagę, gdy przybył Francisco Pizarro. To właśnie po części dzięki tej wojnie domowej Francisco Pizarro odniósł sukces.
