Flux of Pink Indians był politycznym zespołem punkowym, który wywodził się ze sceny anarcho-punkowej Wielkiej Brytanii. Został założony w Hertfordshire w Anglii w 1980 roku. W skład Flux of Pink Indians wchodzili Colin Latter (wokal), Derek Birkett (bas), Kevin Hunter (gitara) i Martin Wilson (perkusja). Zespół początkowo nazywał się Epileptics, a później zmienił nazwę na Epi-X po skargach Brytyjskiego Stowarzyszenia Padaczki (British Epilepsy Association).

Historia i działalność

W 1981 roku grupa podpisała umowę z wytwórnią Crass, dzięki czemu stała się częścią szerszego ruchu anarcho-punkowego. Zespół był znany ze zaangażowania w anarchistyczną politykę oraz z promowania idei DIY (zrób to sam), krytyki państwa, kapitalizmu, przemocy i nierówności społecznych. Teksty Flux of Pink Indians poruszały tematy antywojenne, antyautorytarne, a także kwestie etyczne związane z codziennym życiem i prawami jednostki.

Wkrótce po podpisaniu umowy z Crass wydali swój debiutancki album Neu Smell, który prezentował surowe, energetyczne brzmienie charakterystyczne dla wczesnego anarcho-punku. Na tym wydawnictwie znalazł się także utwór odnoszący się do postaci Johnny Kidd, będący jednym z bardziej rozpoznawalnych nagrań z tego okresu.

Spiderleg i dalsze wydawnictwa

Po kilku latach działalności zespół zdecydował się na samodzielność wydawniczą — założyli własną wytwórnię Spiderleg, co pozwoliło im na większą kontrolę nad wydawnictwami i przekazem. W 1982 roku Flux of Pink Indians wznowili działalność wydając album Strive to Survive Causing Least Suffering Possible, na którym zaczęły pojawiać się bardziej zróżnicowane wpływy, od post-punka po eksperymentalne rozwiązania muzyczne.

Kontrowersje i zakazy

Jednym z najbardziej znanych i kontrowersyjnych wydawnictw grupy był singel/EP The Fucking Cunts Treat Us Like Pricks (istotnie prowokujący tytuł). Jak informowano, wydawnictwo to w 1983 roku zostało zakazane przez wielu brytyjskich detalistów. Jeden z manchesterskich sklepów z płytami, który posiadał egzemplarz, został oskarżony o wyświetlanie "obscenicznych artykułów do publikacji dla zysku". Incydent ten obrazował napięcie między ruchem punkowym a konserwatywnymi przepisami i postawami społecznymi tamtego okresu.

Zmiana nazwy, eksperymenty i zakończenie działalności

Po okresie intensywnej działalności zespół przeszedł pewne zmiany stylistyczne i operacyjne. Po dłuższej przerwie grupa — obecnie często występująca pod skróconą nazwą Flux — powróciła w 1986 roku z w dużej mierze instrumentalnym albumem The Uncarved Block (w przekładzie często określanym jako „Nieoszlifowany Blok”), na którym słychać było dalsze eksperymenty z brzmieniem i formą. Zespół ostatecznie rozwiązał się w 1987 roku; Derek Birkett założył później niezależną wytwórnię One Little Indian (obecnie One Little Independent), która stała się ważnym podmiotem na brytyjskiej scenie niezależnej.

Wpływ i dziedzictwo

Flux of Pink Indians pozostawili trwały ślad w historii brytyjskiego punku. Byli jednym z zespołów, które łączyły radykalne treści polityczne z muzyczną awangardą sceny punkowej. Ich działalność przyczyniła się do rozwoju ruchu DIY oraz szerzenia idei anarchistycznych w kulturze muzycznej lat 80. Wydawnictwa zespołu były wielokrotnie wznawiane i pojawiały się na kompilacjach dokumentujących tamtą scenę.

Dyskografia (wybór)

  • Neu Smell — debiutancki album (wydane po podpisaniu z Crass)
  • Strive to Survive Causing Least Suffering Possible (1982)
  • The Fucking Cunts Treat Us Like Pricks — kontrowersyjny singel/EP
  • The Uncarved Block (1986) — wydane już jako Flux, bardziej eksperymentalne

Ich najnowsze oficjalne wydawnictwa związane z działalnością zespołu ukazywały się sporadycznie jako reedycje i kompilacje; jedno z ostatnich oficjalnych wydań pojawiło się w 2003 roku. Materiały Flux of Pink Indians są do dziś przedmiotem zainteresowania kolekcjonerów i badaczy brytyjskiej sceny niezależnej.