Emily Wilding Davison urodziła się 11 października 1872 roku w Blackheath w południowo-wschodnim Londynie. Studiowała w Royal Holloway College i na Uniwersytecie Oksfordzkim, choć w tym czasie kobiety nie mogły przyjmować stopni naukowych.
W 1906 roku wstąpiła do Women's Social and Political Union (WSPU), założonej przez Emmeline Pankhurst. Trzy lata później zrezygnowała z pracy nauczycielki i poświęciła się w pełni pracy na rzecz sufrażystek. Często była aresztowana za zakłócanie porządku publicznego i palenie skrzynek pocztowych. Spędziła kilka krótkich okresów w więzieniu.
W 1909 roku została skazana na miesiąc ciężkich robót w więzieniu Strangeways w Manchesterze po tym, jak obrzuciła kamieniami powóz kanclerza Davida Lloyd George'a. Próbowała się głodzić i opierała się karmieniu na siłę. Strażnik więzienny, rozgniewany tym, że Davison zablokowała się w celi, wepchnął wąż do pomieszczenia i prawie wypełnił je wodą. Pozwała strażników Strangeways i otrzymała 40 szylingów.
Do 1911 roku Davison stawała się coraz bardziej bojowa. 4 czerwca 1913 roku wybiegła przed królewskiego konia, który brał udział w Epsom Derby. Jej cel był niejasny, ale została stratowana i zmarła 8 czerwca na skutek odniesionych obrażeń.