Druid był członkiem kapłańskiej i uczonej klasy w przedchrześcijańskich, starożytnych społeczeństwach celtyckich. Społeczeństwa te istniały w dużej części Europy Zachodniej, dopóki nie przejął ich rząd rzymski, a później nie pojawiło się chrześcijaństwo. Druidzi byli częścią kultur plemiennych ludów, które Grecy nazywali "Keltoi" (Κέλτοι) lub "Keltai" (Κέλται) i "Galatai" (Γαλάται), a Rzymianie "Celtae" i "Galli". W społecznościach, którym służyli, druidzi łączyli obowiązki kapłana, rozjemcy, uzdrowiciela, uczonego i sędziego. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety służyli jako druidzi, choć nie ma wczesnych dowodów na istnienie żeńskich druidów lub druidek.