Alexander Tolmer (1815–1890) był jedną z ważniejszych postaci w historii południowoaustralijskiej policji. Urodził się Anglii w rodzinie francuskiej i początkowo kształcił się na nauczyciela języków obcych, jednak jego życie potoczyło się w zupełnie innym kierunku. W młodości wstąpił do armii i brał udział w kampanii w Portugalii w latach 1826–1833, związanej z wojną domową. Doświadczenie wojskowe, a zwłaszcza służba w kawalerii, miało później duże znaczenie dla jego kariery w Australii.
Do Południowej Australii przybył w 1836 roku, w okresie organizowania młodej kolonii. Gubernator George Gawler uznał, że jego wojskowe zaplecze i umiejętności związane z kawalerii sprawi, że będzie odpowiednią osobą do stworzenia oddziału policji konnej. Tolmer odegrał więc kluczową rolę w budowie struktur porządku publicznego, które miały znaczenie zwłaszcza na rozległych i słabo zaludnionych terenach kolonii. Policja konna była potrzebna do patrolowania osad, ochrony podróżnych oraz szybkiego reagowania na przestępstwa i konflikty w terenie.
W 1852 roku Tolmer został komisarzem policji. W tym samym czasie Południowa Australia, podobnie jak inne części kontynentu, odczuwała skutki gorączki złota, dlatego jednym z jego najgłośniejszych działań było poprowadzenie grupy policjantów na wiktoriańskie pola złota i eskortowanie cennego ładunku z powrotem do Adelajdy. Zadanie to miało duże znaczenie gospodarcze i symboliczne, ponieważ transport złota wymagał wyjątkowej ochrony i dyscypliny. Tolmer zyskał dzięki temu opinię energicznego, choć nie zawsze łatwego we współpracy dowódcy.
Jego kariera nie zakończyła się jednak sukcesem. W 1856 roku, po serii drobnych sporów z urzędnikami, został usunięty ze stanowiska komisarza. Później próbował zająć się rolnictwem, ale bez powodzenia. Podjął też próbę zorganizowania wyprawy eksploracyjnej, która miała przejechać Australię z południa na północ, jednak przedsięwzięcie upadło, zanim jeszcze opuściło Adelajdę. Dopiero w 1862 roku otrzymał stabilniejszą posadę strażnika ziem koronnych. Funkcję tę pełnił aż do przejścia na emeryturę w 1885 roku. Zmarł w Mitcham, w Południowej Australii, 7 marca 1890 roku.
