Zmiana chemiczna (reakcja chemiczna) to proces, w którym jedne materiały przekształcają się w inne, powstają nowe substancje o innych właściwościach. W przebiegu takiej zmiany dochodzi do przekształcenia związków i atomów — niektóre wiązania chemiczne zostają zerwane, powstają nowe. Przykładem jest spalanie drewna: powstają nowe produkty (np. dwutlenek węgla, para wodna, popiół), a drewna nie da się przywrócić w pierwotnej postaci prostymi metodami. Inne typowe przykłady zmian chemicznych to palenie świecy, rdzewienie żelaza, pieczenie ciasta, fermentacja, utlenianie czy reakcje redoks.
Najważniejsze cechy procesu chemicznego
- Powstawanie nowych substancji: produkty reakcji mają inne właściwości fizyczne i chemiczne niż substraty.
- Przebudowa wiązań: atomy są reorganizowane; liczba atomów poszczególnych pierwiastków pozostaje zachowana (zasada zachowania masy), ale łączą się inaczej.
- Zmiana energii: reakcje mogą być egzotermiczne (wydzielają ciepło) lub endotermiczne (pochłaniają ciepło).
- Oznaki, które często wskazują na zmianę chemiczną: zmiana barwy, wydzielanie się gazu (bąbelki), powstawanie osadu (precypitat), trwała zmiana zapachu, wydzielanie lub pochłanianie ciepła, błysk lub płomień.
Różnice między zmianą chemiczną a zmianą fizyczną
Porównaj: Zmiana fizyczna — Przeciwieństwem zmiany chemicznej jest zmiana fizyczna. W zmianach fizycznych nie powstają nowe substancje; materiały zachowują swoją tożsamość chemiczną, zmienia się jedynie ich stan skupienia, kształt, rozmiar lub rozmieszczenie cząstek. Przykłady zmian fizycznych to topnienie lodu, rozdrabnianie drewna, gięcie metalu, przepuszczanie prądu przez drut miedziany czy tłuczenie szkła — po takim procesie materiał (np. kawałek drewna) nadal składa się z tych samych substancji.
Odwracalność i szybkość reakcji
Nie wszystkie reakcje chemiczne są nieodwracalne; niektóre przebiegają w sposób odwracalny i osiągają równowagę chemiczną, w której zarówno substraty, jak i produkty występują jednocześnie. Tempo reakcji zależy od wielu czynników: stężenia reagentów, temperatury, obecności katalizatora, ciśnienia (dla gazów) oraz powierzchni styku reagentów. Katalizatory przyspieszają reakcje, nie ulegając trwałej przemianie.
Jak zapisuje się reakcję chemiczną
Reakcję chemiczną zwykle zapisuje się za pomocą równania chemicznego, np. symbolicznego zapisu utleniania węgla: C + O2 → CO2. Równania muszą być zbilansowane, co odzwierciedla zasadę zachowania masy (liczba atomów każdego pierwiastka po obu stronach równania jest równa).
Praktyczne przykłady i zastosowania
- Spalanie drewna: źródło ciepła w domach, ale też źródło emisji CO2 i popiołu — przykład reakcji, w której powstają całkowicie nowe produkty.
- Rdza (korozja żelaza): powolna reakcja utleniania, która zmienia strukturę i właściwości metalu.
- Gotowanie i pieczenie: reakcje chemiczne odpowiadające za zmianę smaku, struktury i konsystencji potraw.
- Fotosynteza i oddychanie: fundamentalne reakcje biologiczne przekształcające energię i materię w organizmach żywych.
· 
Spalanie drewna jest przykładem zmiany chemicznej, która często bywa nieodwracalna bez złożonych procesów chemicznych.
Podsumowując: zmiana chemiczna to proces, w którym powstają nowe substancje o innych właściwościach niż substraty. Rozpoznanie reakcji chemicznej opiera się na obserwacji oznak takich jak wydzielanie gazu, zmiana barwy czy ciepła, a jej zapis wymaga zbilansowania równań chemicznych i uwzględnienia energetyki oraz warunków reakcji.