Tomasz Becket — arcybiskup Canterbury, konflikt z Henrykiem II i męczennik

Tomasz Becket – arcybiskup Canterbury, konflikt z Henrykiem II i męczennik. Historia sporu o niezależność Kościoła, ucieczki, powrotu i męczeńskiej śmierci w 1170 r.

Autor: Leandro Alegsa

Thomas Becket był angielskim duchownym i arcybiskupem Canterbury, zamordowanym w katedrze w Canterbury 29 grudnia 1170 roku. Dawniej jego nazwisko zapisywano jako Thomas á Becket, jednak nowsze badania uważają tę formę za błędną.

Wczesne życie i kariera

Becket urodził się około 1118–1120 roku w Cheapside, w Londynie. Był synem kupca, prawdopodobnie Gilberta Becketta. Jako młody człowiek wykazywał zdolności intelektualne, a także zamiłowanie do sportu i polowania. W wieku około 16 lat wyjechał na studia do Paryża, które poszerzyły jego wykształcenie i kontakty.

W 1143 roku dołączył do otoczenia arcybiskupa Theobalda z Bec, służąc mu jako urzędnik. Dzięki zdolnościom administracyjnym i kontaktom szybko awansował przy dworze królewskim. W latach 50. XII wieku został mianowany Lordem Kanclerzem – jednym z najważniejszych urzędników króla Henryka II – i pełnił tę funkcję przez kilka lat, zyskując bliską przyjaźń monarchy.

Nomination na arcybiskupa i przemiana

W 1162 roku, wbrew oczekiwaniom wielu, Henryk II poparł nominację Becketa na arcybiskupa Canterbury. Po objęciu godności Becket przeszedł wyraźną przemianę: porzucił dotychczasowy tryb życia dworskiego i zaczął zdecydowanie bronić prerogatyw Kościoła. To pociągnęło za sobą narastający konflikt z królem.

Spór o prawa Kościoła

Główny spór dotyczył zakresu świeckiej władzy nad duchownymi i pozycji Kościoła wobec państwa. Becket dążył do utrzymania niezależności duchowieństwa, a Henryk II próbował uregulować relacje między tronem a Kościołem, by ograniczyć autonomię sądów kościelnych i apelacji do Rzymu.

W październiku 1163 roku w Westminsterze w Henryk rozpoczął starania o zatwierdzenie swoich praw wobec Kościoła, a 30 stycznia 1164 roku w Pałacu Clarendon przedstawił list zasad (później znany jako „Konstytucje z Clarendon”), które miały umocnić uprawnienia królewskie. Becket został wezwany do wyrażenia zgody na te postulaty, lecz sprzeciwił się ograniczeniom niezależności kościelnej i praw duchowieństwa.

Jednym z kluczowych punktów sporu była jurysdykcja świeckich sądów nad duchownymi oraz prawo korony do ścigania przestępstw popełnionych przez osoby duchowne. Zderzenie interesów doprowadziło do pogorszenia relacji między arcybiskupem a królem, zakończone publicznym konfliktem i procesami.

Proces, ucieczka i wygnanie

W październiku 1164 roku Becket został wezwany przed królewską radę w zamku w Northampton w związku z zarzutami o nadużycia i przekroczenie uprawnień. W efekcie postępowania poczuł się oskarżony i uciekł z Anglii. Król Francji, Francji Ludwik VII, udzielił mu schronienia. Becket spędził prawie sześć lat na wygnaniu – głównie w opactwie cystersów w Pontigny, a także w Sens, gdzie otrzymał wsparcie papieża i kontynuował walkę o prawa Kościoła.

Powrót, eskalacja konfliktu i męczeństwo

W 1170 roku, po uzyskaniu obietnic bezpieczeństwa od króla i papieża, Becket wrócił do Anglii. Konflikt jednak nie wygasł: arcybiskup ekskomunikował biskupów i innych dostojników, którzy poparli króla, a także groził podobnymi sankcjami wobec samego Henryka.

Po doniesieniach o działaniach Becketa Henryk miał wypowiedzieć słowa, które zostały przez niektórych jego poddanych odebrane jako zachęta do pozbycia się arcybiskupa. Dokładne brzmienie wypowiedzi nie jest znane – tradycja ustna przytacza m.in. zdanie: "Kto mnie pozbędzie się tego kłopotliwego księdza?".

29 grudnia 1170 roku czterech rycerzy wyruszyło do katedry w Canterbury i zamordowało Becketa przy ołtarzu. Sprawcami zazwyczaj wymieniani są Reginald FitzUrse, Hugh de Morville, William de Tracy i Richard le Breton.

Kanonizacja i dziedzictwo

Becket został szybko uznany za męczennika; papież kanonizował go jako świętego w 1173 roku. Jego grób i sanktuarium znajduje się w Canterbury i stało się jednym z najważniejszych celów pielgrzymkowych w średniowiecznej Europie — pielgrzymki do grobu Thomasa Becketa wspomina m.in. Geoffrey Chaucer w „Opowieściach kanterberyjskich”. Sanktuarium zostało jednak zniszczone z rozkazu Henryka VIII za jego panowania w czasie reformacji i likwidacji zakonów.

Po zabójstwie Henryk II doświadczył politycznych i duchowych konsekwencji – w 1174 roku odbył publiczne pokutne zadośćuczynienie w Canterbury. Spór Becketa z królem stał się symbolem walki o autonomię Kościoła wobec władzy świeckiej i pozostaje ważnym tematem w literaturze i badaniach historycznych; jego postać stała się inspiracją dla dzieł teatralnych, m.in. „Murder in the Cathedral” T. S. Eliota, oraz licznych prac historycznych i hagiograficznych.

Święto św. Tomasza Becketa jest obchodzone 29 grudnia; pamięć o nim przetrwała w kulturze, architekturze i tradycji Kościołów chrześcijańskich jako przykład męczeństwa za sprawę niezależności instytucji religijnych.

Witraż Thomasa Becketa w katedrze CanterburyZoom
Witraż Thomasa Becketa w katedrze Canterbury

Pytania i odpowiedzi

P: Kim był Thomas Becket?


A: Thomas Becket był angielskim księdzem i arcybiskupem Canterbury, który został zamordowany w katedrze w Canterbury w 1170 roku.

P: Gdzie się urodził?


A: Urodził się w Cheapside, w Londynie.

P: Co robił, zanim został arcybiskupem Canterbury?


O: Zanim został arcybiskupem Canterbury, w wieku 16 lat wstąpił do domu Theobalda z Bec jako urzędnik i studiował w Paryżu.

P: Co doprowadziło do konfliktu między Henrykiem II a Becketem?


O: Konflikt między Henrykiem II i Becketem powstał z powodu ich różnicy zdań na temat praw Kościoła. To spowodowało koniec ich przyjaźni i rezygnację Becketa z funkcji Lorda Kanclerza.

P: Co się stało w zamku Northampton 8 października 1164 roku?


O: 8 października 1164 r. król Henryk wezwał Becketa do stawienia się przed wielką radą w zamku Northampton, gdzie oficjalnie poproszono go o wyrażenie zgody na prawa króla.

P: Dokąd uciekł Beckett po skazaniu go za zarzuty?


O: Po skazaniu Beckett uciekł z Europy, gdzie król Ludwik VII zaoferował mu ochronę w postaci pobytu w opactwie cysterskim Pontigny, dopóki groźby Henryka nie zmusiły go do powrotu do Sens.

P: Jak Tomasz został świętym?


O: Tomasz został świętym w 1173 roku po śmierci, która nastąpiła, gdy czterech rycerzy zabiło go na wieść, że ekskomunikował swoich wrogów w Kościele i groził, że zrobi to samo Henrykowi II.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3