Alberto Giacometti (wymowa włoska: [alˈbɛrto dʒakoˈmetti]; 10 października 1901 - 11 stycznia 1966) był szwajcarskim rzeźbiarzem, malarzem, rysownikiem i grafikiem. Jego rodzicami byli Giovanni i Annetta, a rodzina wychowywała się wraz ze sztuką. Jego ojciec był malarzem postimpresjonistą.

Kiedy miał dziesięć lat, zaczął rysować ołówkiem i kredką i wysyłał swoje rysunki do ojca chrzestnego, Amieta. Następnie zaczął używać olejków i w wieku 12 lat namalował swoje pierwsze zdjęcie twarzy. Jako modeli wykorzystał rodzeństwo.

W 1915 r. poszedł do Szkoły Ewangelickiej w Schiers. Rzucił szkołę w 1919 roku. Swoje umiejętności artystyczne kontynuował w Genewie, gdzie zapisał się do École des Arts Industriels. Podróżował do Wenecji, Padwy, Florencji i Rzymu. Tutaj znajdował się pod wpływem zbiorów sztuki egipskiej, które studiował. Inspirowała go również sztuka afrykańska i oceaniczna. Skupiał się także na surrealizmie sztuki. Przykładem mogą być Zawieszony Bal i Pałac o godzinie 4 rano.

Od 1922 roku mieszkał i pracował głównie w Paryżu. Regularnie odwiedzał swoje rodzinne miasto Borgonovo, aby zobaczyć rodzinę i pracować nad swoją sztuką.

W 1940 roku Giacometti i jego brat, Diego, udali się na południe Francji, aby uciec przed inwazją nazistów. Wrócił do Paryża w 1941 roku. Zmarł 11 stycznia 1966.

Giacometti był jednym z najważniejszych rzeźbiarzy XX wieku. Jego twórczość była pod szczególnym wpływem takich stylów artystycznych jak kubizm i surrealizm.

     

          

Wczesne życie i edukacja

Alberto Giacometti urodził się i wychował w rodzinnym środowisku artystycznym; jego ojciec Giovanni prowadził pracownię malarską, co znacząco wpłynęło na wczesne zainteresowanie młodego Alberto sztuką. Po nauce w Genewie i kontaktach ze zbiorami sztuki starożytnej oraz sztuką afrykańską i oceaniczną, wyjechał do Paryża, gdzie od 1922 roku rozwijał własny język artystyczny.

Pobyt w Paryżu, wpływy i rozwój twórczości

W Paryżu Giacometti zetknął się z awangardą: kubizmem, sztuką prekolumbijską, surrealizmem i teoriami postimpresjonistycznymi. W latach 30. eksperymentował z surrealistycznymi formami i fantastycznymi kompozycjami, co widać m.in. w pracach takich jak Pałac o godzinie 4 rano. Po doświadczeniach II wojny światowej jego rzeźby przybrały charakterystyczny, wydłużony i szczupły kształt, który stał się jednym z najważniejszych rozwiązań formalnych w jego dorobku.

Styl, tematyka i technika

  • Forma: Giacometti słynął z przedstawiania postaci ludzkich o bardzo smukłych, wydłużonych proporcjach; często były to sylwetki stojące, chodzące lub głowy o wyraźnej fakturze powierzchni.
  • Tematyka: Jego prace koncentrowały się na samotności, kruchości i egzystencjalnym wymiarze istnienia człowieka — motywy te łączy się z wpływami filozofii egzystencjalnej.
  • Materiał i metoda: Pracował głównie w glinie, gipsie i brązie. Często modelował figurekę wielokrotnie, poprawiał i "odmrażał" formę w procesie obserwacji modeli; później gipsy były odlewane w brązie. Często korzystał z pomocy i pozowania brata Diego.

Najważniejsze dzieła i motywy

Do najbardziej rozpoznawalnych prac należą serie stojących i chodzących postaci oraz liczne portrety i głowy. Ikoniczne motywy to postacie niemal „wyciągnięte” ku górze, utrzymane w ascetycznej, niemal monochromatycznej fakturze. Prace te zyskały międzynarodowe uznanie i są obecne w kolekcjach największych muzeów świata.

Życie osobiste i współpraca z innymi

Diego Giacometti, brat Alberto, był jego najbliższym współpracownikiem, asystentem i modelem. W 1949 roku Alberto ożenił się z Annette Arm, która często pozowała mu do portretów i była ważną postacią w jego życiu prywatnym i artystycznym. W Paryżu Alberto bywał w kręgach intelektualistów i artystów, a jego prace były dyskutowane także przez współczesnych filozofów i pisarzy egzystencjalnych.

Dziedzictwo i recepcja

Giacometti uznawany jest za jednego z najważniejszych rzeźbiarzy XX wieku. Jego oryginalny sposób ujmowania ludzkiej postaci wpłynął na kolejne pokolenia twórców i stał się punktem odniesienia w dyskusjach o roli rzeźby w nowoczesnym świecie. Prace Giacomettiego znajdują się w zbiorach najważniejszych muzeów sztuki współczesnej na świecie i regularnie są pokazywane na wystawach retrospektywnych.

Gdzie szukać prac Giacomettiego

Dzieła Giacomettiego można obejrzeć w muzeach oraz na wystawach poświęconych sztuce XX wieku. Jego rzeźby, rysunki i obrazy znajdują się w zbiorach publicznych i prywatnych, a reprodukcje i opracowania biograficzne dostępne są w literaturze przedmiotu.

Alberto Giacometti zmarł 11 stycznia 1966 roku, pozostawiając bogaty i rozpoznawalny dorobek, który do dziś inspiruje badania nad relacją między formą, percepcją a kondycją ludzką.