Zhejiangopterus — pterozaur z Chin: opis, rozmiary i budowa
Zhejiangopterus — pterozaur z Chin: odkryj opis, rozmiary, unikalną budowę czaszki i skrzydeł oraz najnowsze ustalenia paleontologiczne.
Zhejiangopterus to pterozaur, który został znaleziony w Chinach. Żył on w późnej kredzie.
Odkrycie i nazwa
Odnaleziono co najmniej sześć okazów osobników dorosłych, co czyni ten rodzaj jednym z lepiej znanych pterozaurów z tego regionu. Opisano gatunek typowy Zhejiangopterus linhaiensis — nazwa gatunkowa nawiązuje do rejonu, w którym znaleziono szczątki (okolice miasta Linhai w prowincji Zhejiang). Zachowany materiał kostny obejmuje głowę, elementy kręgosłupa i kończyn oraz fragmenty szkieletu postkranialnego, co pozwala na dość szczegółowe rekonstrukcje morfologii.
Rozmiary
Zhejiangopterus był umiarkowanie dużym pterozaurem. Jego rozpiętość skrzydeł po raz pierwszy oszacowano na pięć metrów (16,4 stopy). Późniejsze szacunki zmniejszyły ją do około 3,5 metra (11 stóp), co plasuje go wśród pterozaurów średniej wielkości — większych od drobnych gatunków, ale znacznie mniejszych niż giganci jak Quetzalcoatlus.
Budowa i cechy anatomiczne
Jego czaszka była długa, niska, doskonale wysklepiona i nie posiadała "stępki" ani żadnego innego grzebienia, który czasami można zobaczyć u pokrewnych gatunków. Dziób był długi, cienki, ostro zakończony i pozbawiony zębów, co wskazuje na bezzębny sposób zdobywania pokarmu.
Kręgi szyjne były wydłużone — cecha przypominająca budowę u azhdarchoidów — co sugeruje długi, stosunkowo sztywny kark. Sześć pierwszych kręgów grzbietowych było zrośniętych ze sobą, tworząc strukturę zbliżoną do notarium; takie zespolenie stabilizowało tułów i klatkę piersiową wobec dużych sił generowanych przez ruchy skrzydeł.
Zachowało się kilka par żeber brzusznych (gastralia). Górna kość nogi (udowa) była o połowę mniejsza od górnej kości ramienia (humerus), co świadczy o stosunkowo krótszych kończynach tylnych względem przednich. Humerus opisany jest jako mocny i stosunkowo cienki, a skrzydła miały budowę krótką, ale solidną — cechy te razem wskazują na dobrze rozwinięny aparat lotny i mocne umięśnienie klatki piersiowej i barków.
Paleobiologia i sposób życia
Dokładna ekologia Zhejiangopterus nie jest całkowicie wyjaśniona, ale kombinacja cech — długi, bezzębny dziób, wydłużony kark i stosunkowo mocna budowa przednich kończyn — sugeruje, że mógł polować na ryby i drobne bezkręgowce lub zbierać padlinę. Możliwe jest też, że część pokarmu zdobywał na lądzie, wykorzystując długi kark do chwytania zdobyczy z powierzchni terenu lub wody.
Skrzydła o krótszym, ale solidnym zarysie wskazują na styl lotu łączący zdolność do sprawnego manewrowania z możliwością długiego unoszenia się i szybowania przy korzystaniu z prądów powietrza. Obecność kilku dobrze zachowanych okazów pozwala także badać zmiany ontogenetyczne (rozwój osobniczy) i różnice międzyosobnicze w obrębie gatunku.
Znaczenie naukowe
Zhejiangopterus jest ważny dla zrozumienia różnorodności pterozaurów w późnej kredzie Azji. Wielość okazów i stosunkowo kompletna anatomia pozwalają na porównania z innymi grupami pterozaurów oraz na rekonstrukcję funkcji poszczególnych elementów szkieletu. Wnioski z badań tego rodzaju pomagają wyjaśnić przystosowania lotne i ekologiczne pterozaurów bezzębnych w krajobrazach kredowych Chin.
Przeszukaj encyklopedię