Szamanka często odnosi się do uzdrowiciela w regionach słabo rozwiniętych, który używa tradycyjnych i czasami przestarzałych metod, a nie nowoczesnej medycyny czy nauki.
Termin "szaman" jest zazwyczaj używany z negatywnymi określeniami. Często używa się go, aby zasugerować, że uzdrowiciel ma niewielkie lub żadne doświadczenie lub umiejętności w zakresie medycyny.
Oxford English Dictionary podaje, że pierwsze odnotowane użycie tego terminu miało miejsce w 1718 roku, w książce Francisa Hutchinsona.
Szamani w Afryce są znani jako sangomas w Afryce Południowej. The Oxford English Dictionary podaje, że pierwsze użycie terminu "witch doctor" w odniesieniu do afrykańskich szamanów (tj. medyków) miało miejsce w 1836 roku w książce Roberta Montgomery'ego Martina (1803?-1868).
Rola ta jest tylko częściowo praktyczna. Jest to również rola duchowa. Tak zwany szaman jest często strażnikiem systemu wierzeń i rytuałów plemienia. Kluczowe ceremonie muszą odbywać się prawidłowo, w przeciwnym razie życie społeczności może się rozpaść, jak to miało miejsce w wielu miejscach. Agresywne działania osób postronnych wobec lokalnego systemu wierzeń mogą prowadzić do "ludobójstwa rdzennych mieszkańców".