Winfield Scott (13 czerwca 1786 – 29 maja 1866) był jednym z najdłużej służących i najbardziej wpływowych dowódców amerykańskich w XIX wieku: generałem armii Stanów Zjednoczonych, dowódcą naczelnym armii (general-in-chief) przez wiele lat, bohaterem wojny meksykańsko‑amerykańskiej oraz kandydatem na prezydenta z ramienia Partii Whig w 1852 roku.
Wczesne życie i wykształcenie
Scott urodził się 13 czerwca 1786 roku jako syn Williama Scotta i Anny Mason w Dinwiddie County w Wirginii, niedaleko Petersburga. Krótko uczęszczał do College of William and Mary, studiował prawo w kancelarii prywatnego adwokata i od wczesnej młodości był związany z lokalną milicją. W 1807 roku służył jako kapral kawalerii milicji Wirginii w pobliżu Petersburga, co dało początek jego długiej karierze wojskowej.
Służba wojskowa i kariera
Scott brał udział w kluczowych konfliktach, które kształtowały wczesne Stany Zjednoczone. Zasłynął jako oficer podczas wojny 1812 roku i w kolejnych kampaniach, stopniowo awansując i zdobywając reputację skutecznego, lecz surowego dowódcy. Jego rygorystyczne podejście do dyscypliny i ceremoniału przyniosło mu przydomek „Old Fuss and Feathers”.
W 1846–1848 roku, podczas wojny meksykańsko‑amerykańskiej, Scott dowodził kampanią, która zakończyła się zdobyciem stolicy Meksyku. Jego zwycięstwa (między innymi desant w Veracruz i zwycięstwa w bitwach lądowych na drodze do Meksyku) uczyniły go bohaterem narodowym. Po zajęciu stolicy pełnił funkcję wojskowego gubernatora miasta Meksyk, zarządzając administracją okupacyjną i porządkiem publicznym.
Po wojnie Scott przez wiele lat był general‑in‑chief armii Stanów Zjednoczonych, pełniąc funkcję najwyższego dowódcy wojskowego kraju. W 1856 roku został awansowany do stopnia generała porucznika, stając się pierwszym Amerykaninem od czasów Jerzego Waszyngtona, który posiadał ten stopień — był to wyraz uznania dla jego zasług i pozycji w armii.
Polityka i wybory prezydenckie 1852
Po sukcesach wojennych Scott stał się znaczącą postacią polityczną. W 1852 roku Partia Whig pominęła urzędującego prezydenta Stanów Zjednoczonych, Millarda Fillmore'a, i nominowała Scotta na swojego kandydata w wyborach prezydenckich. Wybory wygrał demokratyczny kandydat Franklin Pierce, jednak popularność Scotta pozostała znaczna.
Okres wojny secesyjnej
Na początku wojny secesyjnej Scott, już w podeszłym wieku, przygotował strategiczną propozycję działania przeciwko Konfederacji znaną jako „Plan Anaconda” — zakładał zablokowanie południowych portów i kontrolę nad rzeką Missisipi, by odciąć Konfederację od zasobów i podzielić jej terytorium. Ze względu na wiek i zdrowie Scott wycofał się z czynnej służby pod koniec 1861 roku; jego koncepcje jednak miały wpływ na późniejsze działania Unii.
Życie prywatne
Scott był dwukrotnie żonaty. Od 1812 roku do śmierci w 1816 roku był mężem Lucy Baker; mieli jednego syna. W 1817 roku poślubił Marię De Hart Mayo; małżeństwo trwało do jej śmierci w 1862 roku i doczekało się sześciorga dzieci. Pomimo kariery wojskowej Scott dbał o rodzinę i zachował reputację człowieka o silnym poczuciu obowiązku.
Śmierć i dziedzictwo
Winfield Scott zmarł 29 maja 1866 roku w West Point, New York, mając 79 lat; przyczyna śmierci powszechnie uznawana jest za naturalną. Został pochowany na cmentarzu w West Point. Jego długie służenie krajowi, rola w kształtowaniu amerykańskiej sztuki wojskowej i wpływ na politykę sprawiły, że pozostaje jedną z najważniejszych postaci wojskowych w historii USA.
Od jego nazwiska wzięło się powiedzenie Great Scott, używane w języku angielskim jako zdumione lub wzmacniające wykrzyknienie, co świadczy o utrwaleniu jego imienia w kulturze popularnej.
