Burza tropikalna Chris (2006) — przebieg, intensywność i skutki

Fala tropikalna przesunęła się na zachód od wybrzeży Afryki 27 lipca. Początkowo głęboka konwekcja rozprzestrzeniała się w całej osi fali, jednak 28 lipca suche powietrze znacznie zmniejszyło konwekcję. Pole wiatru pozostało dobrze zdefiniowane w miarę przesuwania się na zachód, a głęboka konwekcja nasiliła się dwa dni później wzdłuż północnego końca osi fali. Klasyfikacje Dvoraka rozpoczęły się 30 lipca w odpowiedzi na wzrost pionowej głębokości i organizacji konwekcji. W dniu 31 lipca boja zarejestrowała zmianę kierunku wiatru z północno-wschodniego na zachodni, co wskazuje na formowanie się małego obszaru niskiego ciśnienia. Organizacja konwekcji gwałtownie wzrosła w miarę skręcania na północny zachód, a układ przekształcił się w Trzecią Depresję Tropikalną 1 sierpnia, znajdując się około 235 mil (375 km) na wschód-południowy wschód od Barbudy.

Prognozy przewidywały początkowo, że uskok wiatru spowodowany niżem górnym uniemożliwi umocnienie i spowoduje rozproszenie w ciągu trzech dni. Jednak depresja nadal się organizowała, ponieważ mimo umiarkowanego uskoku wiatru w pobliżu cyrkulacji nadal rozwijała się głęboka konwekcja, a po sześciu godzinach od powstania układ przekształcił się w burzę tropikalną Chris. Konwekcja powoli objęła cały układ, a pod koniec 1. dnia Chris osiągnął wiatr o prędkości 60 mph (95 km/h), przechodząc 50 mil (80 km) na północ od północnych Wysp Zawietrznych. Struktura Chrisa nadal się poprawiała i stawała się bardziej symetryczna, a na początku 2 sierpnia rozwinęło się oko wyżu. Opływ powietrza poprawił się również we wszystkich kwadrantach, a huragan osiągnął szczytową intensywność 65 mph (100 km/h) wkrótce potem, kiedy znajdował się 120 mil (195 km) na wschód od St. Pomimo początkowych przewidywań, że Chris stanie się huraganem, kiedy grzbiet wysokiego ciśnienia przesuwał się na zachód w kierunku północno-zachodnim, ścinanie górnego poziomu rozproszyło dobrze zdefiniowane wewnętrzne jądro burzy, a Chris zaczął słabnąć.

Wczesnym rankiem 3 sierpnia silny wiatr nad Chrisem usunął głęboką konwekcję z cyrkulacji niskopoziomowej, podczas gdy budujący się grzbiet na północy skierował burzę na zachód, w obszar bardziej suchego powietrza. Do połowy dnia 3 sierpnia cyrkulacja była pozbawiona jakiejkolwiek konwekcji w promieniu 135 km (85 mil), podczas gdy głębsza konwekcja rozprzestrzeniła się na Puerto Rico i Hispanioli. Późnym wieczorem 3 sierpnia głęboka konwekcja ponownie rozwinęła się nad centrum cyrkulacji, jednak utrzymujące się pionowe ścinanie osłabiło Chrisa do depresji tropikalnej 4 sierpnia. Z powodu modeli komputerowych przewidujących mniejsze ścinanie, prognostycy wspomnieli o możliwości umiarkowanego wzmocnienia w Zatoce Meksykańskiej do burzy o prędkości 60 mph (95 km/h). Jednak konwekcja pozostała minimalna, a Chris zdegenerował się do resztkowego obszaru niskiego ciśnienia pod koniec 4 sierpnia. Późnym dniem 5 sierpnia konwekcja w pozostałościach burzy wzrosła, a prognostycy wskazali na możliwość powolnego rozwoju nad Zatoką Meksykańską z powodu marginalnie korzystnych warunków. Do ponownego rozwoju nie doszło, a 6 sierpnia cyrkulacja resztkowa rozproszyła się w pobliżu Hawany na Kubie.

Kiedy Krajowe Centrum Huraganów opublikowało pierwsze ostrzeżenie dotyczące Trzeciej Depresji Tropikalnej, rządy Antigui i Barbudy, Anguilli, Saint Kitts i Nevis oraz Brytyjskich Wysp Dziewiczych również wydały ostrzeżenia przed burzą tropikalną dla swoich terytoriów. Kiedy depresja wzmocniła się do rozmiarów burzy tropikalnej Chris, ostrzeżenia przed burzą tropikalną wydano również dla Saba, Sint Eustatius, Saint-Barthélemy oraz Saint Martin. Trzy statki wycieczkowe Royal Caribbean zmieniły swoje trasy, aby uniknąć sztormu. Przedstawiciele FEMA współpracowali z lokalnymi urzędnikami ds. zarządzania kryzysowego na Wyspach Dziewiczych Stanów Zjednoczonych, aby ustalić, czy potrzebne będą środki przygotowawcze, takie jak szpital, schrony i worki z piaskiem. Na St. Thomas odwołano wszystkie loty odrzutowe z i na wyspę, choć małe linie lotnicze mogły latać podczas sztormu. Promy z Saint Martin do Anguilli zostały na krótki okres czasu odwołane. Urzędnicy z Saint Martin zalecili obywatelom zabezpieczenie wszystkich luźnych przedmiotów, mieszkańcom wybrzeża przygotowanie się na wysokie fale, a budowlańcom zabezpieczenie wszystkich luźnych urządzeń. W związku z silnymi falami sztormu wydano również ostrzeżenie dla małych jednostek pływających na wodach przybrzeżnych Saint Martin.

1 sierpnia władze Puerto Rico wydały ostrzeżenie o burzy tropikalnej dla wyspy. Następnego dnia około 600 turystów ewakuowało się z wysp Vieques i Culebra. Mieszkańcy Puerto Rico przygotowali się na sztorm, robiąc zapasy i odwiedzając stacje benzynowe. 2 sierpnia rząd Bahamów wydał ostrzeżenie przed huraganem dla wysp Turks i Caicos, Acklins i Crooked Islands, Ragged Island, Inagua i Mayaguana. W odpowiedzi na zagrożenie, urzędnicy wezwali obywateli do zaopatrzenia się w zapasy na wypadek huraganu, a właściciele łodzi w Staniel Cay zabezpieczyli swoje łodzie w ramach przygotowań do huraganu.

W reakcji na przewidywaną drogę huraganu do Zatoki Meksykańskiej wzrosły ceny ropy naftowej na New York Mercantile Exchange w oddziałach w Londynie. Ceny gazu ziemnego znacznie wzrosły w handlu elektronicznym na New York Mercantile Exchange 2 sierpnia. Jako część przyczyn takiego ruchu cen podawano oczekiwanie na zagrożenie dla dostaw ze strony potencjalnego huraganu Chris w połączeniu z wysokim popytem podczas trwającej fali upałów. W Nowym Orleanie urzędnicy, w tym burmistrz Ray Nagin, przygotowali się na ewentualną ewakuację miasta, gdyby Chris wkroczył do ZatokiMeksykańskiej jako huragan. Plan ewakuacji obejmował wyprowadzenie wszystkich mieszkańców z miasta jako najgorszy scenariusz, mający na celu uniknięcie ponownego wystąpienia huraganu Katrina około 1 roku wcześniej. Zarząd kryzysowy Florydy poprosił o 10 mobilnych centrów odbudowy, a szpitale w Florida Keys postawił w stan gotowości do ewakuacji. Urzędnicy w Mississippi stwierdzili, że w przypadku ewentualnego wyjścia na ląd potrzeba 110 osób do pomocy w procesie ewakuacji. Zarówno w Luizjanie, jak i w Teksasie centra operacyjne monitorowały postęp huraganu, ale nie podjęły żadnych działań przygotowawczych.

Szkody spowodowane przez burzę tropikalną Chris były niewielkie i ograniczały się do lokalnych podtopień.

Na St. Thomas wystąpiły przelotne opady deszczu, których suma wyniosła ponad 3 cale (75 mm). Anguilla odnotowała lekki deszcz i porywy wiatru do 21 mph (34 km/h). Na wyspie St. John burza spowodowała porywy wiatru o prędkości do 37 km/h oraz umiarkowanie silne opady deszczu o łącznej wielkości 75 mm, a także doniesienia o wyładowaniach atmosferycznych w pobliżu centrum burzy. Choć wpływ huraganu na Saint Martin był minimalny, gubernator Franklyn Richards uznał przygotowania do huraganu za sygnał ostrzegawczy dla obywateli, którzy nie byli przygotowani na sezon huraganów. W San Juan, Puerto Rico, burza spowodowała bardzo niewielki wiatr i deszcz. Konwekcja oderwana od centrum burzy spowodowała porywy wiatru o prędkości 30 mph (48 km/h) i ponad 1,3 cala (33 mm) deszczu na wyspie Culebra. Opady deszczu osiągnęły szczyt w Fajardo (78 mm). Opady deszczu wywołane burzą spowodowały wylanie rzeki Fajardo z brzegów. Wylewające się wody spowodowały tymczasowe zamknięcie autostrady w północno-wschodniej części wyspy.

Na części Hispanioli, Turks i Caicos, Bahamów i wschodniej Kuby opady deszczu osiągały do 50 mm (2 cale), a na niektórych obszarach górskich do 100 mm (4 cale). W Santo Domingo w Republice Dominikańskiej ulewne deszcze spowodowały poważne powodzie. Las Américas odnotowało 5,01 cali/127 mm opadów od Chrisa. Kilka osób zostało tymczasowo pozbawionych dachu nad głową, ponieważ wody powodziowe wdarły się do ich domów. Powódź sprawiła, że wiele dróg w pobliżu stolicy stało się nieprzejezdnych, a także spowodowała osunięcia ziemi. Powódź objęła również pola ryżowe w północno-wschodniej części kraju. Krajowe Biuro Meteorologiczne wydało ostrzeżenia przed powodzią dla mieszkańców obszarów nisko położonych oraz w pobliżu rzek w północno-wschodniej i południowo-wschodniej części kraju. Pomimo powodzi, ogólne szkody były niewielkie i nie ma żadnych ofiar związanych z Chrisem.

• Sezon huraganów na Atlantyku w 2006 r.