Chatrang, lub Shatranj, to nazwa nadana wczesnej grze w szachy, gdy zawędrowała do Persji, a następnie do świata arabskiego.

W Persji Sassanidów około 600 roku nazwa stała się Chatrang, a zasady zostały rozwinięte i gracze zaczęli wołać Shāh! (po persku 'król'), gdy zagrażają królowi przeciwnika, i Shāh māt! (po persku 'król jest skończony'), gdy król nie mógł uciec przed atakiem. Te okrzyki przetrwały w szachach, gdy zawędrowały do innych krajów.

Gra została przejęta przez świat muzułmański po islamskim podboju Persji, przy czym elementy w dużej mierze zachowały swoje perskie nazwy; po arabsku "māt" lub "māta" مَاتَ oznacza "umarł", "jest martwy". W języku arabskim gra stała się Shatranj. We wszystkich innych językach nazwa gry pochodzi albo od shatranj, albo od shah.

Ciekawostką jest fakt, że Arabowie dzielili swoją grę na te same trzy etapy, co my dzisiaj: otwarcie, middlegame i endgame. str. 234