Dywany azerbejdżańskie (Azerbejdżan: Azərbaycan xalçaları) są to dywany wykonane w Azerbejdżanie, w starożytnym centrum tkania dywanów. Azerbejdżański dywan jest tradycyjnym, ręcznie wykonywanym materiałem włókienniczym w wielu rozmiarach, o gęstej fakturze i gładkiej lub chropowatej powierzchni, którego wzory są charakterystyczne dla wielu regionów Azerbejdżanu, w których produkuje się dywany. Tradycyjnie, od czasów starożytnych, dywany były używane w Azerbejdżanie do pokrycia podłóg, dekoracji ścian wewnętrznych, sof, krzeseł, łóżek i stołów.
Produkcja dywanów jest rodzinną tradycją przekazywaną ustnie i poprzez praktykę, przy czym produkcja dywanów i dywanów jest niemalże kobiecą pracą. W przeszłości każda młoda dziewczyna musiała nauczyć się sztuki tkania dywanów, a dywany, które tkała, stały się częścią jej posagu. W przypadku nowo zamężnego syna, to matka tkała duży dywan dla jego nowego gospodarstwa domowego. Rozpoczęcie tkania nowego dywanu oznaczało ucztę, ale ukończenie dywanu oznaczało jeszcze większe świętowanie dla rodziny. W dawnych czasach gotowe dywany były układane przed domem, aby przechodnie z ciężarem swoich stóp mogli je jeszcze bardziej ścisnąć, niż były już zawiązane. W tradycyjnym procesie wytwarzania dywanów i dywanów mężczyźni usuwali wełnę z owiec wiosną i jesienią, podczas gdy kobiety zbierały barwniki i przędzę i farbowały ją wiosną, latem i jesienią. Azerbejdżańskie dywany są podzielone na cztery duże grupy regionalne: Quba-Shirvan, Ganja-Kazakh, Karabakh i Baku.
W listopadzie 2010 roku dywan azerski został uznany przez UNESCO za "arcydzieło dziedzictwa ustnego i niematerialnego".
