Msza parodystyczna to muzyczna oprawa mszy, w której wykorzystano melodie z innych utworów muzycznych. Ten rodzaj mszy był popularny w XVI wieku. "Parodia" w tym znaczeniu nie oznacza "parodii" we współczesnym znaczeniu tego słowa. Nie chodzi tu o wyśmiewanie się z czegoś. Msza parodystyczna to taka, która zapożycza materiał muzyczny. Muzyka może być zapożyczona z chanson lub motetu, zazwyczaj innego kompozytora. W tamtych czasach nie było nic wstydliwego w korzystaniu z melodii innych kompozytorów. Dziś nazwano by to plagiatem (kradzieżą cudzych pomysłów).
Msza parodystyczna była bardzo popularna w okresie renesansu: Palestrina napisał około 50 mszy parodystycznych. Niektóre przykłady wczesnych mszy parodystycznych to Missa Malheur me bat, Missa Mater Patris i Missa Fortuna desperata Josquina Despreza. Do połowy XVI wieku duża liczba skomponowanych mszy wykorzystywała technikę parodii.