No Prayer for the Dying — album Iron Maiden (1990)
Krążek Iron Maiden wydany 1 października 1990 roku; przejściowe, surowe brzmienie, kontrowersyjny singiel „Bring Your Daughter...”, mieszane recenzje i miejsce w historii zespołu.
Przegląd
No Prayer for the Dying to siódmy studyjny album brytyjskiego zespołu Iron Maiden, wydany 1 października 1990 roku. Płyta powstała w okresie zmian wewnątrz składu i stylu grupy — za produkcję odpowiadał długoletni współpracownik zespołu, a brzmienie albumu cechuje się bardziej surowym i bezpośrednim charakterem niż niektóre wcześniejsze, bardziej rozbudowane realizacje. Więcej informacji o wydawnictwie można znaleźć na stronie poświęconej albumowi: No Prayer for the Dying.
Galeria obrazów
3 Obrazy
Charakterystyka muzyczna i utwory
Płyta zawiera krótsze, ostrzejsze kompozycje niż niektóre poprzednie longplaye zespołu, z naciskiem na riffy i prostszą strukturę piosenek. Wśród najbardziej rozpoznawalnych nagrań znajduje się Bring Your Daughter... to the Slaughter — utwór, który w wydaniu Iron Maiden osiągnął największy komercyjny sukces w Wielkiej Brytanii. Singiel ten bywał też przedmiotem kontrowersji ze względu na tekst i tytuł.
Skład i produkcja
- Bruce Dickinson – wokal
- Steve Harris – gitara basowa, główny autor
- Dave Murray – gitara
- Janick Gers – gitara (nowy członek w tym okresie)
- Nicko McBrain – perkusja
Za realizację nagrań odpowiadał doświadczony producent, który współpracował z zespołem przy kilku wydawnictwach. Wejście Janicka Gersa w miejsce odchodzącego gitarzysty zapoczątkowało nowy etap w brzmieniu grupy.
Odbiór i znaczenie
Recenzje albumu były mieszane: część krytyków chwaliła energię i bezpośredniość materiału, inni wskazywali, że jako całość album nie dorównuje najlepszym dokonaniom Iron Maiden. Pomimo rozbieżnych ocen, płyta zaznaczyła się w historii zespołu — singiel Bring Your Daughter... to the Slaughter stał się jedynym utworem Iron Maiden, który osiągnął pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów. W USA krążek otrzymał także certyfikat przyznany przez organizację RIAA — informacja o wyróżnieniu jest dostępna w rejestrach i raportach tej instytucji (certyfikat RIAA).
Dziedzictwo
No Prayer for the Dying bywa postrzegany jako album przejściowy: z jednej strony zachował cechy charakterystyczne dla stylu Iron Maiden, z drugiej zapoczątkował zmiany personalne i artystyczne, które wpłynęły na kolejne wydawnictwa zespołu. Dla fanów płyta stanowi dokument określonego etapu kariery kapeli — momentu, w którym grupa eksperymentowała z prostszą formą i surowszym brzmieniem, nadal zachowując rozpoznawalny energetyczny charakter.
Więcej szczegółów dotyczących wydania, listy utworów i materiałów archiwalnych można znaleźć na stronach poświęconych albumowi oraz oficjalnej historii zespołu: No Prayer for the Dying, Iron Maiden.
Muzycy
- Bruce Dickinson - wokal
- Dave Murray - gitara
- Janick Gers - gitara
- Steve Harris - gitara basowa, wokal wspierający
- Nicko McBrain - perkusja
Lista utworów
| Strona pierwsza | |||||||||
| Nie. | Tytuł | Autor(ka) | Długość | ||||||
| 1. | "Tailgunner" | Steve Harris, Bruce Dickinson | 4:13 | ||||||
| 2. | "Holy Smoke" | Harris, Dickinson | 3:47 | ||||||
| 3. | "No Prayer for the Dying" | Harris | 4:22 | ||||||
| 4. | "Publiczna lewatywa numer jeden" | Dave Murray, Dickinson | 4:03 | ||||||
| 5. | "Fates Warning" | Murray, Harris | 4:09 | ||||||
| Strona druga | |||||||||
| Nie. | Tytuł | Pisarz(ka) | Długość | ||||||
| 6. | "The Assassin" | Harris | 4:16 | ||||||
| 7. | "Run Silent Run Deep" | Harris, Dickinson | 4:34 | ||||||
| 8. | "Haki w Tobie" | Dickinson, Adrian Smith | 4:06 | ||||||
| 9. | "Przyprowadź swoją córkę... na rzeź" | Dickinson | 4:42 | ||||||
| 10. | "Matka Rosja" | Harris | 5:30 | ||||||
| Długość całkowita: | 43:42 | ||||||||
Powiązane artykuły
Autor
AlegsaOnline.com No Prayer for the Dying — album Iron Maiden (1990) Leandro Alegsa
URL: https://pl.alegsaonline.com/art/70452
Źródła
- ironmaiden.com : "No Prayer For The Dying"
- allmusic.com : "Review"