New7Wonders of the World (2000–2007) to pomysł na wybór nowych cudów świata spośród 200 istniejących zabytków. Plebiscyt prowadzony był przez Kanadyjczyka i Szwajcara Bernarda Webera, a zorganizowany przez Fundację New7Wonders z Zurychu w Szwajcarii. Zwycięzcy zostali ogłoszeni 7 lipca 2007 roku w Lizbonie.
Fundacja przyjmowała wyłącznie prywatne darowizny i sprzedaż reklam telewizyjnych. Nie korzystała z finansowania publicznego ani z pieniędzy podatników. Po ostatecznym ogłoszeniu, New7Wonders powiedział, że nie zarobił pieniędzy i ledwo odzyskał swoje inwestycje.
Cel i zakres plebiscytu
Projekt miał na celu wyłonienie siedmiu najbardziej rozpoznawalnych i docenianych zabytków kultury materialnej na świecie poprzez globalne głosowanie. Organizatorzy podkreślali chęć zwrócenia uwagi na potrzebę ochrony i promocji zabytków oraz zwiększenia świadomości turystycznej. Do etapu finałowego dopuszczono 200 obiektów, wybranych spośród tysięcy zgłoszeń od osób prywatnych, instytucji i rządów.
Procedura głosowania
Głosowanie było ogólnodostępne i obejmowało kilka kanałów: internet, telefon, SMS oraz tradycyjne pocztówki. Organizatorzy zachęcali do głosowania wielokrotnego, co miało zwiększyć zaangażowanie społeczne, ale jednocześnie wywołało wątpliwości co do rangi „globalnego referendum”. Według organizatorów w plebiscycie oddano ponad 100 milionów głosów (dane podawane przez fundację), choć dokładna liczba i sposób ich weryfikacji były przedmiotem sporów.
Zwycięzcy (ogłoszeni 7 lipca 2007)
- Wielki Mur Chiński (Chiny)
- Petra (Jordania)
- Pomnik Chrystusa Odkupiciela (Rio de Janeiro, Brazylia)
- Machu Picchu (Peru)
- Chichén Itzá (Meksyk)
- Koloseum (Rzym, Włochy)
- Tadź Mahal (Agra, Indie)
Krytyka i kontrowersje
Projekt spotkał się z licznymi zastrzeżeniami ze strony środowisk konserwatorskich, naukowych i instytucji międzynarodowych. Najważniejsze zarzuty to:
- brak oficjalnego poparcia UNESCO – organizacja ta otwarcie zdystansowała się od plebiscytu, podkreślając, że lista Światowego Dziedzictwa opiera się na kryteriach naukowych i prawnych, a nie na popularności;
- komercjalizacja i PR – krytycy twierdzili, że inicjatywa miała charakter marketingowy i promocyjny, a wybory bardziej odzwierciedlały siłę kampanii promocyjnych niż walory zabytków;
- problemy z przejrzystością głosów – dopuszczalność wielokrotnego głosowania oraz masowe mobilizacje ze strony państw i organizacji społecznych budziły wątpliwości co do reprezentatywności wyników;
- różne postulaty kulturowe i polityczne – wybór „nowych cudów” wzbudzał dyskusje o tym, czy podobne plebiscyty upraszczają i rywalizują obiekty, które należą do bardzo różnych tradycji i kontekstów historycznych.
Wpływ i następstwa
Mimo krytyki, projekt miał znaczący wpływ medialny i turystyczny — nominacje i zwycięstwa przyciągnęły uwagę mediów i odwiedzających. W odpowiedzi na zainteresowanie organizatorzy przeprowadzili kolejne kampanie: New7Wonders of Nature (wybór siedmiu cudów przyrody) oraz New7Wonders Cities (wybór siedmiu miast), co dodatkowo rozszerzyło markę New7Wonders.
Warto jednak pamiętać, że wpis na liście New7Wonders jest wynikiem plebiscytu komercyjnego i nie zastępuje ani nie zmienia statusu obiektu jako Pomnika Światowego Dziedzictwa UNESCO ani oficjalnych programów ochrony zabytków.
Siedem cudów świata można zobaczyć na różnych trasach rejsów Celebrity Cruises.
