Mateo Alemán y de Enero (Sewilla, Hiszpania, 1547 - 1615? w Meksyku) był hiszpańskim pisarzem.
Ukończył studia na Uniwersytecie w Sewilli w 1564 roku, a następnie studiował w Salamance i Alcalá. W latach 1571 - 1588 pełnił funkcję w skarbcu. Pochodził od Żydów, którzy po 1492 roku przeszli na katolicyzm. Jeden z jego przodków został spalony przez Inkwizycję za potajemne kontynuowanie praktykowania judaizmu. W 1599 r. opublikował pierwszą część Guzmana de Alfarache. Była to bardzo lubiana książka, która została wydrukowana w co najmniej szesnastu wydaniach w ciągu pięciu lat.
W 1571 roku ożenił się z Cataliną de Espinosa. To nie było szczęśliwe małżeństwo. Ciągle miał problemy z pieniędzmi i pod koniec 1602 roku został uwięziony za długi w Sewilli.
W 1608 roku Alemán przeprowadził się do Ameryki. Mówi się, że pracował jako drukarz w Meksyku. Jego Ortografia Castellana (1609), wydana w Meksyku, zawiera pomysły na reformę pisowni hiszpańskiej. Nic nie wiadomo o Alemanie po 1609 roku, ale czasami uważa się, że żył on jeszcze w 1617 roku.
