Legwan morski (Amblyrhynchus cristatus) — jedyny morski jaszczur z Galapagos

Legwan morski (Amblyrhynchus cristatus) z Galapagos — jedyna morska jaszczurka. Wegetarianin żywiący się algami, nurkuje do 9 m. Poznaj zwyczaje, rozmieszczenie i ciekawostki.

Autor: Leandro Alegsa

Legwan morski (Amblyrhynchus cristatus) jest legwanem występującym tylko na Wyspach Galapagos. Jest to jedyna współczesna jaszczurka, która żyje i żeruje w morzu. Co również niezwykłe, jest wegetarianinem. Żywi się tylko algami.

Legwan ten może nurkować na głębokość ponad 9 m (30 stóp) w wodzie. Rozprzestrzeniła się na wszystkich wyspach archipelagu i czasami nazywana jest legwanem morskim z Galapagos. Żyje głównie na skalistym brzegu Galapagos, aby ogrzać się od stosunkowo zimnej wody. Można ją również spotkać na bagnach i plażach namorzynowych. Charles Darwin opisał je:

Charles Darwin zwrócił uwagę na ich nietypowy sposób życia — legwany morskie są jedynymi jaszczurkami regularnie żerującymi w oceanie, co czyni je cennym przykładem adaptacji ewolucyjnej.

Wygląd i przystosowania

Legwan morski ma krępą sylwetkę, z krótkimi, ale silnymi kończynami i spłaszczonym bocznie ogonem, który działa jak wiosło podczas pływania. Dorosłe osobniki osiągają zwykle długość ciała do około 1–1,5 m (wliczając ogon) i masę do kilku kilogramów; samce są wyraźnie większe od samic. Skóra jest najczęściej ciemna — czarna lub ciemnobrązowa — co pomaga szybko się nagrzewać po wyjściu z zimnej wody.

Inne ważne przystosowania:

  • Grube łuski i pazury — umożliwiają przytrzymywanie się skalistego brzegu podczas pływania i żerowania.
  • Spłaszczony ogon — ułatwia pływanie i manewrowanie pod wodą.
  • Gruczoły solne — wyspecjalizowane gruczoły wydalają nadmiar soli pobranej z morskiej diety; sól jest usuwana przez nos w postaci piany lub „kichnięć”.
  • Zmiana barwy — w okresie godowym niektóre populacje, zwłaszcza samce, mogą przyjmować czerwone i zielone odcienie.

Zachowanie i dieta

Legwany morskie spędzają dużo czasu na brzegach, gdzie wygrzewają się na słońcu, aby podnieść temperaturę ciała po powrocie z chłodnej wody. Żerują głównie na niskopiennych i nitkowatych algach rosnących na skałach podwodnych. Wypływają zwykle przy odpływie i nurkują, aby zeskrobać algi z kamieni — potrafią schodzić na kilka metrów głębokości, często w grupach.

Legwany wykazują też zachowania społeczne: grupowe wygrzewanie i hierarchiczne relacje terytorialne między samcami, zwłaszcza w sezonie rozrodczym, kiedy dochodzi do pokazów, takich jak „kiwanie głową” i walk.

Rozmnażanie i rozwój

Sezon rozrodczy odbywa się zazwyczaj po okresie wzmożonego odżywienia. Samce rywalizują o terytorium i samice; po kopulacji samice składają w ziemi lub piasku wykopane nory, w których wykluwają się młode. Samice składają zwykle kilka jaj (w zależności od populacji), a okres inkubacji trwa około kilku miesięcy, po czym młode wylęgają się już jako samodzielne osobniki. Młode legwany są zwykle ciemne, co ułatwia im szybkie ogrzanie się i ucieczkę przed drapieżnikami.

Zagrożenia i ochrona

Choć legwan morski jest ikoną Galapagos, stoi przed licznymi zagrożeniami. Najważniejsze z nich to:

  • Wprowadzone gatunki drapieżne (np. szczury, koty, psy), które atakują jaja i młode.
  • Skutki zjawisk klimatycznych, zwłaszcza El Niño — podczas silnych El Niño spada dostępność alg, co prowadzi do masowych zgonów.
  • Zmiany klimatu i działalność ludzka wpływające na siedliska oraz turystyka, jeśli nie jest prowadzona w sposób zrównoważony.

Organizacje ochrony przyrody podejmują działania na rzecz ochrony legwana morskiego: kontrola introdukowanych drapieżników, ochrona siedlisk, monitoring populacji i edukacja turystów. Dzięki tym działaniom i surowym przepisom na Wyspach Galapagos możliwe jest ograniczanie wielu zagrożeń, choć gatunek nadal wymaga aktywnej ochrony.

Ciekawostki

  • Legwan morski jest jedyną znaną jaszczurką, która regularnie żeruje w morzu.
  • Wydalana sól często tworzy biały, pianowy ślad wokół nozdrzy — to widoczny znak ich morskiej diety.
  • Na różnych wyspach występują podgatunki różniące się wielkością i ubarwieniem, co jest efektem izolacji i lokalnej adaptacji.

Legwan morski (Amblyrhynchus cristatus) pozostaje jednym z najbardziej wyjątkowych i rozpoznawalnych gatunków Galapagos — symbolem przystosowań ewolucyjnych do życia na granicy lądu i oceanu.



Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3