Cewka indukcyjna lub "cewka iskrowa" jest rodzajem transformatora elektrycznego. Jest ona używana do wytwarzania impulsów wysokiego napięcia z niskiego napięcia prądu stałego (DC). Aby wytworzyć zmiany strumienia niezbędne do indukowania napięcia w cewce wtórnej, prąd stały w cewce pierwotnej jest wielokrotnie przerywany przez wibrujący styk mechaniczny zwany przerywaczem.
Cewka indukcyjna była pierwszym typem transformatora. Była szeroko stosowana w aparatach rentgenowskich, nadajnikach radiowych z iskrownikiem, oświetleniu łukowym i urządzeniach medycznych od lat 80-tych do 20-tych XIX wieku. Obecnie cewka indukcyjna jest używana jedynie w cewkach zapłonowych silników spalinowych oraz w nauczaniu fizyki do demonstracji indukcji.


