Krótka charakterystyka

Cesarska Korona Państwowa jest jednym z najważniejszych klejnotów koronnych Wielkiej Brytanii i od wieków symbolizuje suwerenność monarchy. Jej forma ewoluowała od XV wieku — istnieje w kilku wersjach historycznych — a współczesny wygląd powstał w XX wieku, zachowując jednak wiele tradycyjnych elementów heraldycznych i materiałowych.

Wygląd i materiały

Nowoczesna wersja Cesarskiej Korony Państwowej przypomina korony używane w przeszłości, w tym koronę św. Edwarda, lecz jest nieco niższa i bogato inkrustowana. Zawiera podstawę z czterech krzyży na przemian z czterema fleurs-de-lisami, nad którymi znajdują się elementy sklepieniowe zwieńczone krzyżem. Wewnątrz korony umieszczono fioletową aksamitną czapkę z obwódką z gronostaja. Całość jest osadzona w ogromnej liczbie kamieni szlachetnych: zgodnie z podanymi danymi korona zawiera 2 868 diamentów, 273 perły, 17 szafirów, 11 szmaragdów i 5 rubinów. Korona waży około 1,06 kg, co czyni ją wyraźnie odczuwalnym elementem nakrycia głowy podczas uroczystości.

Słynne kamienie i ich historia

W Cesarskiej Koronie Państwowej umieszczono kilka wyjątkowo znanych klejnotów, z bogatymi historiami i tradycjami:

  • St. Edward's Sapphire — niewielki szafir znajdujący się na szczycie krzyża; według tradycji pochodzi z pierścienia (lub korony) Edwarda Spowiedniczki (Edward the Confessor).
  • Czarny Rubin Książęcy (Black Prince's Ruby) — właściwie spinel, osadzony w przedniej części krzyża; kamień ten ma długą, średniowieczną historię związana z księciem Czarnym (Black Prince) i jest symbolem przeszłych bitew i posiadłości królewskich.
  • Cullinan II — tzw. Mniejsza Gwiazda Afryki, umieszczona na przedniej części korony; pochodzi z rozcięcia olbrzymiego diamentu Cullinan znalezionego w Afryce Południowej. Cullinan II jest jednym z najsłynniejszych brylantów w zbiorach koronnych.
  • Stuart Sapphire — 104-karatowy szafir (ok. 20,8 g) znajdujący się z tyłu korony; kamień pochodzi z kolekcji dynastycznej i nosi nazwę związku z dynastią Stuartów.
  • W koronie znajdują się także liczne perły, często określane w źródłach jako Perły Królowej Elżbiety — perły te, jak i inne drobniejsze kamienie, dodają koronie blasku i symbolicznego znaczenia.

Historia wykonania i użytkowanie

Spośród kolejnych wersji korony współczesna forma została wykonana w XX wieku przez firmę jubilerską Garrard, na potrzeby koronacji i ceremoniału państwowego. Projekt łączy tradycyjne motywy heraldyczne z użyciem historycznych kamieni, które były wykorzystywane w różnych koronach przez wieki.

Cesarska Korona Państwowa nie jest zwykle używana w momencie aktu namaszczenia podczas koronacji — do tego celu tradycyjnie używana jest korona św. Edwarda — lecz monarcha często nakłada Cesarską Koronę przy zakończeniu ceremonii koronacyjnej oraz podczas innych ważnych uroczystości państwowych, na przykład podczas State Opening of Parliament (uroczystego otwarcia parlamentu).

Przechowywanie i ekspozycja

Kiedy korona nie jest używana, przechowywana jest wraz z innymi klejnotami koronny-mi w Jewel House w Tower of London, gdzie jest wystawiana dla zwiedzających. Zabezpieczenie, konserwacja i okazjonalne inspekcje przeprowadza królewski jubiler i konserwatorzy, aby zachować historyczne i materialne dziedzictwo tych przedmiotów.

Symbolika

Poza wartością materialną, Cesarska Korona Państwowa pełni rolę silnego symbolu jedności państwowej, ciągłości monarchii i historycznych tradycji. Każdy element — od diamentów i pereł po heraldyczny układ krzyży i fleurs-de-lis — odwołuje się do historii, władzy i ceremoniału, który przez stulecia kształtował monarchię brytyjską.