Góry fałdowe to góry powstałe głównie w wyniku działania fałdowania na warstwy w górnej części skorupy ziemskiej. Termin ten jest już raczej nieaktualny, choć nadal dość często spotykany w literaturze z zakresu geografii fizycznej.
W czasach zanim tektonika płyt stała się dobrze rozumiana, termin ten był używany w odniesieniu do pasów górskich, takich jak Himalaje. Te łańcuchy górskie nie są spowodowane przez fałdowanie skorupy ziemskiej. Głównym mechanizmem powodującym pogrubienie skorupy w tych miejscach kolizji kontynent-kontynent wzdłuż granicy jest uskok naporowy.
Góry fałdowe powstają, gdy dwie płyty tektoniczne zbliżają się do siebie (zbieżna granica płyt). Góry fałdowe są zwykle tworzone ze skał osadowych, które nagromadziły się wzdłuż krawędzi kontynentów. Kiedy płyty i kontynenty na nich leżące zderzają się, nagromadzone warstwy skał mogą się zgniatać i fałdować, jak obrus przesuwany po stole, zwłaszcza jeśli istnieje mechanicznie słaba warstwa podstawowa, taka jak sól.
