Epoka w geologii — definicja, podział stratygraficzny i przykłady
Epoka w geologii: definicja, podział stratygraficzny i przykłady — przystępny przewodnik po epokach (paleocen–holocen), IUGS i zmianach terminologii.
Epoka w geologii jest częścią okresu. Tak więc era kainozoiczna jest obecnie podzielona na trzy okresy: paleogen, neogen i czwartorzęd. Te z kolei dzielą się ostatecznie na następujące epoki: paleocen, eocen, oligocen, miocen, pliocen, plejstocen i holocen.
Trzeciorzęd, obecnie nieużywany ("deprecated"), obejmował paleogen i neogen. Dlatego ten ostatni okres nazywany jest czwartorzędem, o co też toczyła się wielka debata. Decyzje te są podejmowane przez Międzynarodową Unię Nauk Geologicznych (IUGS). Organizacja ta prowadzi Międzynarodową Komisję Stratygrafii, która decyduje o tym, jak powinniśmy nazywać warstwy i stadia geologiczne. Opisują oni swoją pracę w następujący sposób:
Międzynarodowa Komisja Stratygrafii (International Commission on Stratigraphy, ICS) ustala znormalizowaną globalną skalę czasu geologicznego poprzez wyznaczanie punktów granicznych (GSSP) i standardowych wieków stratygraficznych; celem jest ułatwienie komunikacji i korelacji między regionami świata.
Co to jest epoka — definicja i pozycja w systematyce
Epoka (w sensie geochronologicznym) to jednostka czasu geologicznego mniejsza od okresu i większa od wieku. W ujęciu chronostratygraficznym odpowiada jej seria (na przykład seria plejstoceńska odpowiada epokę plejstocenu). Hierarchia podstawowych jednostek czasu (od największej do najmniejszej) zwykle wygląda tak: eon → era → okres → epoka → wiek.
Jak definiuje się i wyznacza granice epok
- GSSP (Global Boundary Stratotype Section and Point) — tzw. „złoty gwóźdź”: fizyczny punkt w zapisie skalnym, wskazany jako międzynarodowy standard początku danej jednostki stratygraficznej (częściej dla fanerozoiku).
- GSSA (Global Standard Stratigraphic Age) — stosowany szczególnie w przypadku starszych odcinków (prekambryjskich), gdzie granice wyznacza się na podstawie określonej wartości wieku (np. ± miliony lat) zamiast pojedynczego punktu stratotypowego.
- Granice epok ustalane są na podstawie kombinacji metod: biostratygrafii (zmiany składu fauny/flory kopalnej), magnetostratygrafii, chemostratygrafii (zmiany izotopowe), sekwencji sedymentacyjnych i datowania radiometrycznego.
- Decyzje formalne dotyczące nazw i granic podejmuje Międzynarodowa Komisja Stratygrafii przy IUGS; proces obejmuje badania, propozycje zespołów ekspertów i głosowania.
Przykłady epok i ich przybliżone datowanie (kainozoik)
- Paleocen — ok. 66–56 mln lat temu
- Eocen — ok. 56–33,9 mln lat temu
- Oligocen — ok. 33,9–23,03 mln lat temu
- Miocen — ok. 23,03–5,333 mln lat temu
- Pliocen — ok. 5,333–2,58 mln lat temu
- Plejstocen — ok. 2,58 mln–0,0117 mln lat temu (2,58 Ma–11,7 ka)
- Holocen — ok. 11,7 tys. lat temu–dziś
Warto zauważyć, że dla okresów mezozoicznych również stosuje się podziały na epoki; np. kreda dzieli się na kredę dolną (Lower Cretaceous / Early Cretaceous) i kredę górną (Upper Cretaceous / Late Cretaceous), podobnie juraj (wczesna, środkowa, późna).
Rola epok w naukach Ziemi
- Epoki pozwalają zapisywać i porządkować zmiany biologiczne (ewolucja i wymierania), klimatyczne (np. epoki lodowe) oraz geologiczne (orogenezy, transgresje i regresje mórz).
- Służą do korelacji skał i warstw sedymentacyjnych między różnymi regionami świata.
- W paleoklimatologii i paleoekologii epoki pomagają identyfikować długookresowe trendy (np. ocieplenia eocenu, ochłodzenia plejstoceńskie).
Kontrowersje i zmiany nomenklatury
Terminy i podziały stratygraficzne ulegają zmianom wraz z pojawianiem się nowych danych. Przykładami są:
- Trzeciorzęd — historyczna nazwa obejmująca to, co dziś dzielone jest na paleogen i neogen; nazwa ta została oficjalnie wycofana ze standardowej międzynarodowej terminologii.
- Propozycja Anthropocenu — zespół badawczy (Anthropocene Working Group) zaproponował wyodrębnienie nowej epoki odzwierciedlającej znaczący wpływ działalności ludzkiej na Ziemię; jak dotąd IUGS/ICS nie zatwierdziły formalnie tej jednostki.
Krótka uwaga praktyczna
W literaturze popularnonaukowej i starszych źródłach można jeszcze spotkać dawne nazwy i niejednolite podziały — przy naukowym stosowaniu warto odwoływać się do aktualnej skali czasu publikowanej przez Międzynarodową Komisję Stratygrafii (ICS).
Pytania i odpowiedzi
P: Co to jest epoka w geologii?
O: Epoka w geologii to część okresu.
P: Jak podzielona jest era kainozoiczna?
O: Era kainozoiczna dzieli się na trzy okresy: paleogen, neogen i czwartorzęd.
P: Jakie są epoki ery kainozoicznej?
O: Epoki ery kainozoicznej to paleocen, eocen, oligocen, miocen, pliocen, plejstocen i holocen.
P: Co to jest trzeciorzęd w geologii?
O: Trzeciorzęd to termin, który obecnie jest już zarzucony, ale kiedyś obejmował okresy paleogenu i neogenu.
P: Dlaczego ostatni okres ery kainozoicznej nazywany jest czwartorzędem?
O: Ostatni okres ery kainozoicznej jest nazywany czwartorzędem, ponieważ termin trzeciorzęd został zdezaktualizowany, a paleogen i neogen musiały być zgrupowane razem.
P: Kto decyduje o tym, jak należy nazywać warstwy i etapy geologiczne?
O: Międzynarodowa Komisja Stratygrafii Międzynarodowej Unii Nauk Geologicznych decyduje o tym, jak należy nazywać warstwy i stadia geologiczne.
P: Jaka jest misja Międzynarodowej Unii Nauk Geologicznych?
O: Misją Międzynarodowej Unii Nauk Geologicznych jest wspieranie i promowanie badań w dziedzinie nauk geologicznych poprzez ułatwianie współpracy międzynarodowej i wymiany informacji.
Przeszukaj encyklopedię