Kontratenor to męski śpiewak, który używa głosu falsetowego do śpiewania wysokich dźwięków, jak żeński kontralt lub mezzosopran.

Kontratenorzy byli często używani w epoce renesansu i baroku, kiedy kobietom nie wolno było śpiewać w chórach kościelnych. Nie mieli oni wielkich, dramatycznych głosów, jak kastraci, więc nie byli zazwyczaj wykorzystywani w operze. Ludzie zapomnieli o tym sposobie śpiewania w XVIII i XIX wieku, choć męskie altówki nadal śpiewały w angielskich chórach katedralnych i kościelnych. W XX wieku wielką sławę zyskał angielski kontratenor Alfred Deller. Śpiewał on wiele utworów z okresu baroku, które zostały napisane na głos kontratenorowy, na przykład utwory Henry'ego Purcella, który sam śpiewał kontratenorem. Dziś znów jest duże zainteresowanie używaniem tego typu głosu do wykonywania muzyki dawnej, takiej jak muzyka renesansowa i barokowa.