W kontekście RPA, Namibii, Zambii, Botswany i Zimbabwe, termin Kolorowi (Kleurlinge w języku afrikaans) jest używany w odniesieniu do ludzi o mieszanym pochodzeniu europejskim i Khoisan lub Bantu.

Stanowią oni większość populacji w Przylądku Północnym i Zachodnim. Większość Kolorowych posługuje się afrikaans jako pierwszym językiem, choć są też tacy, dla których angielski jest językiem ojczystym. Większość Kolorów mieszkających w Kapsztadzie jest w stanie posługiwać się obydwoma językami.

Ze względu na historię dyskryminacji rasowej w RPA, wielu uważa, że określenie kolorowi jest obraźliwe. Oficjalnym terminem jest "kolorowi", ale wielu kolorowych woli nazywać siebie "czarnymi", "Khojisanami" lub po prostu "Południowoafrykańczykami".

Historia i pochodzenie

Grupy określane jako Kolorowi wykształciły się historycznie w regionie Przylądka od XVII wieku. Ich przodkowie to mieszanka europejskich osadników (głównie Holendrów, Niemców i Brytyjczyków), rdzennych ludów Khoisan, afrykańskich grup Bantu, a także niewolników i pracowników przywiezionych z Azji (m.in. Indii i Indonezji). Wynikiem tych kontaktów są zróżnicowane grupy subetyczne, takie jak Griqua, Basters czy społeczność znana jako Cape Malay.

Demografia i rozmieszczenie

  • Kolorowi stanowią znaczącą część populacji w zachodniej i północnej części Przylądka oraz w niektórych miastach, przede wszystkim w Kapsztadzie.
  • W Namibii społeczności o mieszanym pochodzeniu również istnieją, zwłaszcza na południowym wybrzeżu i w miastach, gdzie dominuje afrikaans.
  • Poza Republiką Południowej Afryki i Namibią, osoby o podobnym pochodzeniu spotykane są także w sąsiednich krajach (lista na początku artykułu).

Język i kultura

Językiem dominującym wśród wielu Kolorowych jest afrikaans, często w lokalnych odmianach dialektalnych. W miastach, zwłaszcza w Kapsztadzie, powszechna jest dwujęzyczność afrikaans–angielski. Kultura Kolorowych to mozaika elementów europejskich, afrykańskich i azjatyckich: charakterystyczne tradycje kulinarne (np. kuchnia Cape Malay), muzyka (m.in. rytmy ghoema i tradycje chóralne), obyczaje społeczne oraz silne więzi rodzinne i sąsiedzkie.

Tożsamość i polityka

Tożsamość Kolorowych jest złożona i wielowarstwowa. W epoce apartheidu rząd RPA oficjalnie klasyfikował społeczeństwo według kategorii rasowych, nadając grupie nazwę Coloured (pol. kolorowi). Po zniesieniu apartheidu pojawiły się dyskusje na temat miejsca tej grupy w polityce równościowej: programy naprawcze, takie jak działania afirmatywne (np. Black Economic Empowerment), bywały krytykowane za nieuwzględnianie specyfiki niektórych Kolorowych, co prowadzi do debat i poczucia marginalizacji w niektórych środowiskach.

Religia i życie społeczne

Większość Kolorowych to chrześcijanie (różne denominacje), ale w szczególnej części społeczności Cape Malay znaczący jest islam, który ma wpływ na kulturę, kuchnię i obyczaje. Życie społeczne często koncentruje się wokół lokalnych kościołów, stowarzyszeń kulturalnych i klubów muzycznych.

Współczesne wyzwania

  • Ekonomiczne i społeczne nierówności — obszary zamieszkałe przez Kolorowych odczuwają często większe bezrobocie i gorszy dostęp do usług niż dzielnice uprzywilejowane.
  • Debata tożsamościowa — różne osoby identyfikują się inaczej: jako Kolorowi, Black South Africans, Khoisan, Południowoafrykańczycy lub według przynależności etnicznej/subkulturowej.
  • Zachowanie języka i kultury — migracje i urbanizacja wpływają na zmiany w użytkowaniu języków i praktyk kulturowych.

Uwagi końcowe

Terminologia i samoidentyfikacja w odniesieniu do społeczności o mieszanym pochodzeniu w południowej Afryce są delikatne i historycznie obciążone. Ważne jest rozumienie złożoności ich pochodzenia, wieloaspektowej kultury oraz współczesnych problemów społeczno-ekonomicznych, a także poszanowanie preferencji nomenklaturowych samych zainteresowanych.