Chondrostei — charakterystyka ryb, systematyka i przykłady (jesiotry)
Chondrostei — charakterystyka i systematyka: poznaj jesiotry, ryby chrzęstnoszkieletowe, ich budowę, rzędy (Acipenseriformes, Polypteriformes) i znaczenie (kawior).
Chondrostei są podklasą ryb promieniopłetwych (Actinopterygii). Należą do nich m.in. jesiotry — wielkie, długowieczne ryby, z których pozyskuje się kawior. Grupa ta obejmuje głównie formy o szkielecie zdominowanym przez chrzęstną tkankę, z pewnymi elementami skostniałymi. Zgodnie z tradycyjną oceną istnieje około 52 gatunków zaliczanych do tej podklasy, podzielonych na dwa rzędy: Acipenseriformes (jesiotry i ryby wiosłowe) oraz Polypteriformes (ryby trzcinowe i bichiry).
Charakterystyka morfologiczna
- Szereg gatunków ma dominujący, chrzęstny szkielet z ograniczonym stopniem kostnienia — stąd nazwa chondrostei (chondro– = chrząstka).
- Wiele cech anatomicznych różni je od typowych ryb kostnoszkieletowych: przodozgryzowa lub dolnozgryzowa budowa pyska, często podstawnione (subterminalne) usta przystosowane do zbierania pokarmu z dna.
- U jesiotrów powierzchnię ciała zdobią kostne płytki (scutes) zamiast typowych łusek; wyjątkiem są Polypteriformes, które mają charakterystyczne, twarde łuski ganoidalne.
- U niektórych przedstawicieli występują spiracula (otwory skrzelowe) — cecha spotykana także u rekinów.
- Jesiotry mają heterocerkalny ogon — kręgi są częściowo wciśnięte i kręgi wchodzą w większy płat płetwy ogonowej, co nadaje ogonowi asymetryczny kształt i wpływa na sposób pływania.
Systematyka
Tradycyjnie do Chondrostei zalicza się dwa rzędy:
- Acipenseriformes — obejmuje rodziny takie jak Acipenseridae (jesiotrowate) i Polyodontidae (ryby wiosłowe, ang. paddlefish). W tej grupie znajdują się najbardziej znane gatunki ekonomicznie ważne ze względu na kawior oraz duże rozmiary (np. Huso huso, Acipenser sturio).
- Polypteriformes — obejmuje bichiry i ryby trzcinowe (rodzina Polypteridae), charakterystyczne ryby słodkowodne występujące w Afryce Zachodniej i Środkowej, o wydłużonym ciele i szeregu drobnych, oddzielnych płetw grzbietowych.
Należy jednak podkreślić, że relacje filogenetyczne chondrostean są przedmiotem badań i dyskusji. Ta grupa była czasem klasyfikowana razem z rekinami ze względu na widoczne podobieństwa (np. przeważająca chrzęstna budowa szkieletu, brak typowych łusek u wielu gatunków), ale analiza molekularna i badania anatomiczne sugerują, że Chondrostei mają bliższe związki z innymi liniami promieniopłetwych, a w szczególności wykazują pewne pokrewieństwo z Teleostei niż mogłoby wynikać z ich zewnętrznego wyglądu. Zapis kopalny również wskazuje na złożoną historię ewolucyjną tych ryb.
Występowanie i ekologia
- Acipenseriformes: wiele gatunków jesiotrów jest anadromicznych — wędruje z mórz do rzek w celu tarła (np. w Morzu Czarnym, Kaspijskim i basenach rzek europejskich). Niektóre gatunki żyją wyłącznie w wodach słodkich lub słonawo-słodkich.
- Polypteriformes: występują wyłącznie w wodach słodkich Afryki (rzeki, jeziora, tereny zalewowe). Bichiry prowadzą częściowo bentoniczny tryb życia, są drapieżnikami polującymi na ryby, bezkręgowce i żaby.
- Pokarm i zachowanie: jesiotry to zazwyczaj zwierzęta denne, żywiące się bezkręgowcami, skorupiakami i małymi rybami; niektóre gatunki osiągają imponujące rozmiary i wiek (wiele gatunków żyje kilkadziesiąt lat).
Rozmnażanie i rozwój
Większość jesiotrów rozmnaża się przez zewnętrzne zapłodnienie podczas wędrówek tarłowych — samice składają ikrę w żwirowatych odcinkach rzek, a larwy (narybek) rozwijają się w wodach rzeczno-przyujściowych. Tarło i migracje są silnie zależne od dostępności naturalnych korytarzy rzecznych; bariery takie jak tamy poważnie ograniczają sukces reprodukcyjny. Ryby trzcinowe i bichiry rozmnażają się w środowiskach słodkowodnych; niektóre mają adaptacje oddechowe (przekształcony pęcherz pławny pełni rolę organu oddechowego), co pozwala im przetrwać w ubogich tlenowo wodach.
Znaczenie gospodarcze i ochrona
- Ekonomia: jesiotry są źródłem cennego kawioru i mięsa; prowadzi się hodowle akwakulturowe dla produkcji kawioru oraz restytucji populacji.
- Zagrożenia: największe to przełowienie (ze względu na kawior), degradacja i regulacja rzek (budowa tam, zmiana reżimu hydrologicznego), zanieczyszczenie wód oraz utrata miejsc tarłowych. W efekcie wiele gatunków jesiotrów jest zagrożonych wyginięciem lub krytycznie zagrożonych.
- Działania ochronne: ochrona siedlisk, programy restytucji, kontrola połowów oraz hodowla konsumpcyjna i hodowla ikry wspomagającej odbudowę populacji.
Przykłady i ciekawostki
- Do znanych gatunków jesiotrów należą: Huso huso (bieługa), Acipenser sturio (jesiotr atlantycki) — wiele z nich jest objętych międzynarodową ochroną.
- W rodzinie Polyodontidae (ryby wiosłowe) znany jest amerykański Polyodon spathula — ryba wiosłowa o charakterystycznym pyszczku w kształcie łopaty; chiński rodzaj Psephurus (paddlefish chiński) został uznany za wymarły w ostatnich latach z powodu presji antropogenicznej.
- Bichiry (Polypteridae) mają nietypową, „segmentowaną” serię małych płetw grzbietowych oraz zdolność do pobierania powietrza atmosferycznego przy pomocy wyspecjalizowanego pęcherza, co pozwala im przetrwać w niskotlenowych wodach.
Podsumowując: Chondrostei to grupa filogenetycznie i morfologicznie interesująca — łącząca prymitywne cechy chrzęstnoszkieletowe z licznymi adaptacjami do życia w różnych środowiskach wodnych. Pomimo zewnętrznych podobieństw do rekinów i innych chrzęstnoszkieletowców, ich historia ewolucyjna i powiązania z innymi promieniopłetwymi są złożone i nadal badane.
Ewolucja
Uważa się, że przodkowie chondrosteanów byli rybami kostnymi, ale cecha ta została utracona w późniejszym rozwoju ewolucyjnym, co spowodowało rozjaśnienie szkieletu. Starsze chondrosteany wykazują początki kostnienia szkieletu, co sugeruje, że proces ten jest u tych ryb raczej opóźniony niż utracony.
We wczesnym mezozoiku wiele rodzin ryb zaczęło rozwijać przystosowania, które uczyniłyby je lżejszymi, szybszymi i skuteczniejszymi drapieżnikami. Chondrosteanie przyjęli radykalne podejście. Chrząstka jest lżejsza od kości, dlatego opóźnili rozwój kości, tak że rozwinęła się ona dopiero u starszych ryb. Całkowicie utraciły kości górnej szczęki. Inne zmiany pozwoliły im wysuwać szczękę do przodu, by chwytać ofiary.
Dlaczego chondrosteany zareagowały tak totalną reorganizacją? Oczywiście presja selekcyjna musiała być bardzo silna. Jednak pod jednym względem były one niemal wyjątkowe. Rzadko spotykane wśród zwierząt, przeszły poliploidyzację, i to kilkakrotnie. Zamiast dwóch zestawów chromosomów (diploidalnych) Chondrosteany mają 8 lub 16 zestawów chromosomów. Tak drastyczna zmiana genetyczna mogła dać możliwość szybkiej, drastycznej reorganizacji planu budowy ciała.
Parafialnie
Chondrostei są paraphyletyczne. Grupa ta nie zawiera wszystkich swoich potomków. Dlatego prędzej czy później ulegnie ona reorganizacji.
Pytania i odpowiedzi
Q: Co to są Chondrostei?
A: Chondrostei to podklasa ryb promieniopłetwych.
P: Jakie grupy ryb zaliczane są do Chondrostei?
O: Do Chondrostei należą dwa rzędy: Acipenseriformes (jesiotry i ryby wiosłowe) i Polypteriformes (trzciniaki i bichiry).
P: Jakimi rybami są jesiotry?
O: Jesiotry to ogromne ryby, które dostarczają kawioru.
P: Jakie są podobieństwa między Chondrostei i rekinami?
O: Chondrostei i rekiny mają podobną budowę szczęki i w większości nie mają kości; obie nie mają łusek (z wyjątkiem Polypteriforms) i mają wspólne cechy, takie jak szpikulce i heterocercal ogon.
P: Czym Chondrostei różnią się od innych ryb kostnych?
O: Chondrostei mają więcej wspólnego z Teleostei, niż mógłby sugerować ich wygląd zewnętrzny.
P: Ile jest gatunków w Chondrostei?
O: W Chondrostei występują 52 gatunki.
P: Co sugeruje zapis kopalny na temat Chondrostei?
O: Zapis kopalny sugeruje, że Chondrostei mają więcej wspólnego z Teleostei, niż mógłby sugerować ich wygląd zewnętrzny.
Przeszukaj encyklopedię