Caroline Herschel (16 marca 1750 – 9 stycznia 1848) była niemiecką astronomką, która większość życia spędziła w Anglii i stała się jedną z pierwszych profesjonalnych kobiet zajmujących się astronomią naukowo. Początkowo kształcona była jako śpiewaczka, jednak po przeprowadzce do Anglii dołączyła do brata Williama Herschela i z czasem stała się jego niezastąpioną asystentką — wykonywała obserwacje, opracowywała zapisy i pomagała przy konstruowaniu instrumentów. Dzięki rzetelności i dokładności własnych obserwacji zyskała uznanie w środowisku naukowym.
Życie i droga do astronomii
Urodzona w Hanowerze, Caroline w dzieciństwie przeszła ciężkie choroby i otrzymała jedynie podstawową edukację, typową dla kobiet w tamtym czasie. W dorosłym życiu przeniosła się do Anglii, gdzie pracowała z bratem Williamem — najpierw jako pomoc przy jego obowiązkach muzycznych i domowych, potem jako asystentka przy obserwacjach nieba. Jej obowiązki obejmowały m.in. prowadzenie szczegółowych notatek, sprawdzanie pozycji gwiazd oraz przygotowywanie materiałów do publikacji.
Odkrycia i prace naukowe
Caroline prowadziła systematyczne poszukiwania nowych obiektów na niebie. Odkryła kilka komet i wykonała setki obserwacji mgławic i skupisk gwiazd. Jej staranne katalogi obserwacyjne i uporządkowane listy pomogły w porządkowaniu wiedzy o obiektach głębokiego nieba i posłużyły później innym astronomom do tworzenia większych katalogów.
Uznanie i pozycja zawodowa
Była jedną z pierwszych kobiet, które otrzymały oficjalne służbowe uznanie za pracę naukową. Była pierwszą kobietą w Anglii, która otrzymała pensję jako naukowiec — w konsekwencji mogła kontynuować obserwacje i prowadzić katalogi na stałe wspierając badania brata i własne. Była też pierwszą kobietą, która pełniła stanowisko rządowe w Anglii (związanego z jej pracą astronomiczną) i dzięki temu zyskała większą samodzielność finansową i zawodową.
Jej zasługi zostały docenione licznymi wyróżnieniami: otrzymała Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego (1828) oraz została uhonorowana tytułem honorowego członka Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego (1835, wraz z Mary Somerville). W 1838 została honorowym członkiem Królewskiej Akademii Irlandzkiej, a Król Prus wręczył jej Złoty Medal za Naukę z okazji 96. urodzin (1846).
Śmierć i dziedzictwo
Po śmierci brata Williama w 1822 roku Caroline powróciła do Hanoweru, gdzie kontynuowała pracę nad porządkowaniem materiałów i wspomnieniami po rodzinie Herschelów. Zmarła 9 stycznia 1848 roku. Jej przykład, rzetelność badawcza i zdobyte wyróżnienia uczyniły z niej pionierkę kobiet w nauce — inspirację dla kolejnych pokoleń astronomek i dowód, że kobiety mogą wnosić trwały i merytoryczny wkład w rozwój nauki, nawet w czasach gdy dostęp do edukacji i kariery był dla nich ograniczony.

