Timothy Goebel (ur. 10 września 1980 r. w Evanston, Illinois) jest amerykańskim łyżwiarzem figurowym. Jest katolikiem i został adoptowany jako dziecko. W swojej karierze zasłynął przede wszystkim jako specjalista od skoków poczwórnych, co przyniosło mu przydomek Quad King.

Kariera i osiągnięcia techniczne

Goebel był pionierem technicznym w łyżwiarstwie figurowym. Jako pierwszy łyżwiarz wykonał czterokrotny skok salchowa oraz był pierwszym amerykańskim łyżwiarzem, który w zawodach wykonał czterokrotny skok dowolnego rodzaju. Był także jednym z pierwszych zawodników, który potrafił włączyć kilka czterokrotnych skoków w jednym programie — był pierwszym, który wykonał trzy czterokrotne skoki w jednym programie, a na Igrzyskach Olimpijskich w 2002 roku dokonał historycznego lądowania czterokrotnego salchowa w kombinacji. W całej karierze Goebel wylądował rzekomo 76 skoków poczwórnych, co stanowiło jedną z najwyższych liczb wśród łyżwiarzy tamtej epoki.

Wyniki sportowe

Największym sukcesem Goebela na arenie międzynarodowej jest zdobycie brązowego medalu olimpijskiego podczas igrzysk w Salt Lake City w 2002 roku. Był wówczas bliski walki o wyższe lokaty — rywalizacja o miejsca na podium toczyła się m.in. z mistrzem świata Evgenim Plushenko. Podobna walka o złoto toczyła się ponownie podczas Mistrzostw Świata w 2003 roku, kiedy to Plushenko ostatecznie pokonał Goebela.

Problemy zdrowotne i koniec kariery

W późniejszych sezonach Goebel zmagał się z urazami, które znacząco utrudniły jego starty. Kontuzje zmusiły go do nieukończenia zawodów krajowych w 2004 roku i do rezygnacji z dalszej części sezonu. W sezonie 2003–2004 oraz 2004–2005 jego forma techniczna i pewność lądowań czterokrotnych skoków zaczęły spadać; w sezonie 2005–2006 w zasadzie nie wylądował prawidłowo czterokrotnego skoku.

Na krajowych mistrzostwach w 2005 roku Goebel przeżył silny wstrząs emocjonalny — w czasie tych zawodów zginęła w wypadku samochodowym matka Angeli Nikodinov, dobrej przyjaciółki Goebela. Spędził tam dużo czasu w żałobie. Podczas swojej wolnej jazdy nie krył wzruszenia i zakończył program przedstawienie we łzach; mimo tego zajął drugie miejsce.

Goebel nie zdołał zakwalifikować się do drużyny olimpijskiej w 2006 roku i po zawodach krajowych w 2006 roku ogłosił emeryturę z rywalizacji.

Po zakończeniu kariery

Po zakończeniu startów Goebel kontynuował naukę i w maju 2010 roku ukończył studia licencjackie z matematyki w Columbia University's School of General Studies. Po studiach pracował jako specjalista techniczny (technical specialist) w zawodach łyżwiarskich — osoba, która obserwuje program i informuje sędziów, jaki był wykonywany element oraz jaka była jego trudność. Pracował także przy programach telewizyjnych i pokazach łyżwiarskich, dzieląc się wiedzą ekspercką na temat skoków i techniki.

Styl i wkład w rozwój łyżwiarstwa

W czasie kariery Goebel był postrzegany przede wszystkim jako „specjalista od skoków” — łyżwiarz, którego programy opierały się na skokach. Z tego powodu bywał nazywany „skaczącą maszyną”, ale sam pracował nad rozwijaniem aspektów artystycznych i prezentacyjnych swojej jazdy. Jego program wolny z sezonu 2002 był często wskazywany jako najlepszy pod względem wyrazu artystycznego w jego karierze.

Goebel był także znany z popularyzacji manewrów hydrobladingu — głębokich przechyleń i pozycji blisko tafli, które stały się efektowną częścią repertuaru niektórych łyżwiarzy w Stanach Zjednoczonych. Był jednym z zawodników, którzy przyczynili się do rozpowszechnienia tego elementu w show i startach.

Timothy Goebel pozostaje w pamięci kibiców jako łyżwiarz, który przesunął granice możliwości technicznych w łyżwiarstwie i wprowadził czterokrotne skoki do głównego nurtu konkurencji solistów.