Live CD, Live DVD lub Live USB (czasem nazywane też Live Distro) to sposoby przygotowania komputerowego systemu operacyjnego, które pozwalają mu działać bez konieczności wcześniejszego instalowania czegokolwiek na docelowym komputerze. Taki system wczytywany jest podczas uruchamiania komputera i uruchamia wszystkie potrzebne programy, jednocześnie nie modyfikując na stałe obiektu, na którym jest on umieszczony (np. płyty lub pamięci USB). Nazwa wskazuje nośnik: "Live CD" dla płyt CD, "Live DVD" dla płyt DVD, a "Live USB" dla pamięci USB.

Jak to działa

W praktyce Live system to skompresowany obraz systemu (zwykle w formacie ISO), który wraz z odpowiednim programem rozruchowym jest ładowany do pamięci RAM podczas startu komputera. Dzięki temu system działa „na żywo” — z nośnika zewnętrznego, bez instalowania plików na dysku twardym. Uruchamiany system wykrywa sprzęt i ładuje sterowniki, co pozwala na pracę na różnych maszynach.

Zastosowania

  • Testowanie systemów operacyjnych przed instalacją — możesz sprawdzić, czy wszystko działa poprawnie.
  • Ratowanie danych i naprawa systemów — Live środowiska zawierają narzędzia do napraw dysków, odzyskiwania plików i naprawy partycji.
  • Bezpieczne przeglądanie i prywatność — nie zapisują one domyślnie danych na komputerze, więc po restarcie zostaje „czyste” środowisko.
  • Demonstracje i edukacja — łatwe przygotowanie identycznego środowiska na wielu komputerach.
  • Mobilne narzędzie administracyjne — administratorzy używają Live systemów do testów i diagnostyki.

Tworzenie i uruchamianie

Typowy przebieg to pobranie obrazu ISO wybranej dystrybucji, nagranie go na płytę CD lub płytę DVD, albo przygotowanie pamięci USB z obrazem. W przypadku USB używa się programów, które kopiują obraz i tworzą bootowalny nośnik. Następnie należy ustawić w BIOS/UEFI kolejność rozruchu tak, aby komputer uruchamiał się z tego nośnika zamiast z dysku twardego. Po starcie można uruchomić środowisko Live lub wybrać instalację systemu na dysku.

Trwałość ustawień (persistence)

Niektóre obrazy Live USB oferują opcję persistence, czyli zachowywania zmian między kolejnymi uruchomieniami (np. zapisanych plików, zainstalowanych pakietów). Bez tej opcji system działa w trybie „tylko do odczytu” i po restarcie wszystkie wprowadzone zmiany znikają.

Zalety i ograniczenia

  • Zalety: brak konieczności instalacji, łatwość testowania, bezpieczeństwo prywatności, przydatność do naprawy systemów.
  • Ograniczenia: zwykle wolniejsze działanie niż zainstalowany system (szczególnie z płyt optycznych), większe zużycie pamięci RAM, nie wszystkie ustawienia i sterowniki muszą być dostępne przy pierwszym uruchomieniu, a niektóre Live systemy mają ograniczenia dotyczące aktualizacji.

Praktyczne porady

  • Sprawdzaj sumy kontrolne pobieranego obrazu ISO, aby uniknąć uszkodzonego lub zainfekowanego pliku.
  • Jeśli planujesz pracować dłużej, wybierz Live USB z opcją persistence lub rozważ instalację na oddzielnej partycji.
  • Przed użyciem na ważnych danych zrób kopię zapasową — nie wszystkie operacje wykonywane z poziomu Live są bezpieczne dla istniejących partycji.
  • W systemach z UEFI może być konieczne wyłączenie Secure Boot lub użycie obrazu wspierającego Secure Boot.

Dystrybucja (skrót od "Distribution") to termin często używany dla różnych odmian systemów operacyjnych opartych na Linuksie. Żywe Dystrybucje odnoszą się do wszystkich takich specjalnych systemów uruchamianych „na żywo”, niezależnie od nośnika, na którym się znajdują — dlatego nazewnictwo obejmuje zarówno płyty, jak i pamięci USB.