Peter O'Toole — Lawrence z Arabii, życie i rekord nominacji do Oscara
Peter O'Toole — życie i kariera Lawrence'a z Arabii: ikona kina, rekord nominacji do Oscara, nagrody i fascynująca biografia aktora.
Peter Seamus Lorcan O'Toole (2 sierpnia 1932 - 14 grudnia 2013) był irlandzkim aktorem filmowym i scenicznym. Znany był ze swoich sztuk scenicznych, które w większości bazowały na sztuce Williama Shakespeare'a.
O'Toole urodził się 2 sierpnia 1932 roku w Connemara, w hrabstwie Galway, w Wolnym Państwie Irlandzkim.
Kariera O'Toole'a trwała prawie 60 lat. Zasłynął z roli T. E. Lawrence'a w Lawrence z Arabii (1962). Za tę rolę otrzymał swoją pierwszą nominację do Oscara. Otrzymał jeszcze siedem nominacji do Oscara - za rolę Becketa (1964), Lwa zimą (1968), Pożegnanie, Pana Chipsa (1969), Klasę rządzącą (1972), Kaskadera (1980), Ulubiony rok (1982) i Wenus (2006). O'Toole jest rekordzistą większości nominacji do Oscara przez aktora bez zwycięstwa.
O'Toole zdobył cztery Złote Globy, nagrodę BAFTA i nagrodę Emmy. Otrzymał także honorową Oscara w 2003 roku.
O'Toole zmarł 14 grudnia 2013 roku w Londynie, w Anglii, na raka żołądka. Miał 81 lat.
Wczesne lata i wykształcenie
Peter O'Toole pochodził z rodziny o silnych korzeniach irlandzkich. Już we wczesnej młodości zainteresował się teatrem. Kształcił się aktorsko w Londynie — jednym z ważnych etapów jego formowania był wstęp do prestiżowych szkół dramatycznych oraz pierwsze występy na scenach repertuarowych, które przygotowały go do wielkiej kariery zarówno w teatrze, jak i w filmie.
Kariera teatralna
Teatr pozostał przez całe życie jednym z najważniejszych obszarów działalności O'Toole'a. Wystawiał zarówno dzieła klasyczne, przede wszystkim Szekspira, jak i współczesne dramaty. Jego interpretacje ról scenicznych były wielokrotnie chwalone przez krytyków — ceniono go za intensywność, precyzję oraz charyzmę sceniczną.
Kariera filmowa i najważniejsze role
- Przełomem w karierze była rola T. E. Lawrence'a w filmie Lawrence z Arabii (1962), która przyniosła mu międzynarodową sławę i pierwszą nominację do Oscara.
- W kolejnych dekadach O'Toole zagrał w szeregu uznanych filmów: m.in. Becket (1964), Lew zimą (1968), Pożegnanie Pana Chipsa (1969), Klasę rządzącą (1972), Kaskadera (1980), Ulubiony rok (1982) i Wenus (2006). Za każdą z tych ról był nominowany do Oscara, co uczyniło go rekordzistą pod względem liczby nominacji wśród aktorów, którzy nie otrzymali w głosowaniu nagrody.
- O'Toole współpracował z wybitnymi reżyserami, jego filmografia obejmuje role dramatyczne i komediowe, a także kreacje wymagające dużej skali emocjonalnej i technicznej biegłości aktorskiej.
Styl aktorski
Peter O'Toole był znany z magnetycznej osobowości ekranowej i imponującej skali emocji, które potrafił przekazać w każdej roli. Dysponował silnym, charakterystycznym głosem i świetnym wyczuciem rytmu dialogu, co czyniło go jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów swojej generacji. Jego występy łączyły klasyczną technikę z naturalnością i nieprzewidywalnością, dzięki czemu często wyróżniał się nawet w obsadach złożonych z gwiazd.
Nagrody i nominacje
Choć O'Toole otrzymał wiele prestiżowych nominacji — w tym osiem nominacji do Oscara za role filmowe — nie udało mu się zwyciężyć w kategorii aktorskiej w głosowaniu Akademii. W 2003 roku Akademia nagrodziła go jednak specjalnym, honorowym Oscarem za całokształt twórczości. Otrzymał także cztery Złote Globy, nagrodę BAFTA oraz nagrodę Emmy, a jego osiągnięcia były wielokrotnie doceniane przez środowiska teatralne i filmowe.
Życie prywatne
W życiu prywatnym O'Toole był postacią barwną i często opisywaną przez media. Był żonaty z aktorką Siân Phillips (małżeństwo trwało od 1959 do 1979 roku). Publicznie mówił o trudnościach, które napotkał w życiu, w tym o problemach z alkoholem, z którymi się zmagał i które wpływały na jego karierę i zdrowie.
Choroba, śmierć i dziedzictwo
Peter O'Toole zmarł 14 grudnia 2013 roku w Londynie, w Anglii, na raka żołądka. Miał 81 lat. Jego odejście zostało szeroko odnotowane w światowych mediach; krytycy i koledzy z branży wspominali go jako jednego z najwybitniejszych aktorów sceny i ekranu XX wieku.
Dziś O'Toole pozostaje wzorem dla wielu aktorów — pamięta się go przede wszystkim za ikoniczne role, zwłaszcza za Lawrence'a z Arabii, oraz za niepowtarzalny styl aktorski, który wpływał na kolejne pokolenia twórców.
Wczesne życie
O'Toole urodził się 2 sierpnia 1932 roku w Connemara, w hrabstwie Galway, w Wolnym Państwie Irlandzkim. Jego matką była Constance Jane Eliot (z domu Ferguson), szkocka pielęgniarka. Jego ojcem był Patrick Joseph O'Toole, irlandzki piłkarz.
O'Toole został wychowany jako irlandzki katolik. Wychowywał się w Leeds, West Riding of Yorkshire, Anglia i przebywał tam aż do czasu, gdy został wypędzony z powodu II wojny światowej. O'Toole studiował w Królewskiej Akademii Sztuki Dramatycznej w latach 1952-1954, aby zostać aktorem.
Kariera
Kariera O'Toole'a rozpoczęła się w 1954 roku na scenie. Jego kariera filmowa rozpoczęła się w 1960 roku w filmie Porwany jako Robin MacGregor. Stał się sławny, gdy zagrał T.E. Lawrence'a w filmie Lawrence z Arabii. W latach 60. i 70. stał się jednym z najbardziej znanych aktorów. W 1972 roku O'Toole zagrał zarówno Miguela de Cervantesa jak i Don Kichota w filmie Człowiek z La Manchy.
W 1980 roku otrzymał dobre recenzje za rolę reżysera w zakulisowym filmie "Kaskader". Otrzymał mieszane recenzje jako John Tanner w filmie Człowiek i Superman oraz jako Henry Higgins w filmie Pigmalion. Za rolę w filmie "Jeffrey Bernard is Unwell" (1989) otrzymał nagrodę Laurence'a Oliviera.
O'Toole grał króla Priama w filmie Troja z 2004 roku. Jego ostatnią światową rolą filmową był jako krytyk kulinarny Anton Ego w filmie Disney-Pixar Ratatouille z 2007 roku. 10 lipca 2012 roku O'Toole wydał oświadczenie, że przejdzie na emeryturę.

Zdjęcie reklamowe dla Lawrence'a z Arabii

Zdjęcie reklamowe do filmu Present Laughter
Nagrody
O'Toole był nominowany do ośmiu nagród Akademii. Ma na swoim koncie najwięcej nominacji do Oscara bez wygranej. Jest laureatem czterech Złotych Globów, nagrody BAFTA i Emmy. W 2003 roku O'Toole otrzymał honorową Oscara.
Życie osobiste
O'Toole był żonaty z Siân Phillips od 1959 roku, aż do rozwodu w 1979 roku. O'Toole miał trójkę dzieci; dwie córki z Phillipsem (Kate i Patricia) i syna przy jego dziewczynie Karen Brown (Lorcan Patrick O'Toole). O'Toole mieszkał w Londynie, w Anglii. Przez całe życie przyjaźnił się z irlandzkim aktorem Richardem Harrisem, aż do śmierci Harrisa w 2002 roku.
Choroba i śmierć
O'Toole wyzdrowiał z raka żołądka w latach 70-tych. Miał też raka żołądka przez ostatnie osiemnaście miesięcy swojego życia. Zmarł na tę chorobę w Wellington Hospital w Londynie, w wieku 81 lat. Prezydent Irlandii Michael D. Higgins złożył hołd O'Toole'owi. Higgins nazwał O'Toole'a "przyjacielem".
Pogrzeb
Pogrzeb O'Toole'a odbył się 20 grudnia 2013 roku w jego londyńskim domu. W jego pogrzebie wzięli udział gwiazda rocka Sting i była żona Siân. Jego szczątki zostały później skremowane. Planuje się, że szczątki O'Toole'a zostaną przewiezione z powrotem do miejsca jego urodzenia w Connemarze w Irlandii. Jego córka Kate powiedziała, "Zabieramy go do domu. To jest to, czego by chciał." W międzyczasie, prochy O'Toole'a są przechowywane w sejfie w irlandzkiej rezydencji prezydenckiej.
Pytania i odpowiedzi
P: Kiedy urodził się Peter Seamus Lorcan O'Toole?
O: Peter Seamus Lorcan O'Toole urodził się 2 sierpnia 1932 roku w Connemara, County Galway, Wolne Państwo Irlandzkie.
P: Jakim typem aktora był?
O: Peter Seamus Lorcan O'Toole był irlandzkim aktorem filmowym i teatralnym. Był znany ze swoich sztuk scenicznych, które w większości były oparte na sztukach Williama Szekspira.
P: Jaki jest rekord należący do O'Toole'a?
O: O'Toole jest rekordzistą pod względem największej liczby nominacji do Oscara dla aktora bez wygranej.
P: Ile Złotych Globów zdobył?
A: O'Toole zdobył cztery Złote Globy.
P: Jakie inne nagrody otrzymał?
O: Oprócz czterech Złotych Globów, O'Toole otrzymał również nagrodę BAFTA i Emmy. W 2003 roku otrzymał również honorowego Oscara.
P: Kiedy zmarł?
O: Peter Seamus Lorcan O'Toole zmarł 14 grudnia 2013 roku w Londynie, w Anglii, na raka żołądka w wieku 81 lat.
Przeszukaj encyklopedię