Paul Martin Jr. (ur. 28 sierpnia 1938 r.) jest kanadyjskim politykiem. Był 21. premierem Kanady. Był również liderem Partii Liberalnej Kanady. Został premierem 12 grudnia 2003 r., kiedy ustąpił Jean Chrétien. Wygrał wybory 28 czerwca 2004 r., ponieważ liberałowie zdobyli więcej mandatów niż inne partie polityczne; ale nie zdobyli większości mandatów, więc przewodniczył rządowi mniejszościowemu. Kolejne wybory odbyły się 23 stycznia 2006 r.; jego partia przegrała te wybory, więc Stephen Harper został następnym premierem.
Martin, jako minister finansów, był bardzo szanowany na całym świecie za zarządzanie budżetem, za wzrost gospodarczy i za wyprowadzenie rządu z deficytu. Jego kadencja jako premiera jest ogólnie postrzegana jako katastrofa przez większość Kanadyjczyków.
Martin urodził się w Windsorze, w Ontario. Jego ojciec był członkiem Kanadyjskiej Izby Gmin przez trzydzieści trzy lata i był członkiem gabinetu. Martin ukończył Uniwersytet Torontoński w 1961 r. z tytułem licencjata w dziedzinie historii i filozofii, a w 1965 r. Szkołę Prawa na Uniwersytecie Torontońskim. W 1965 r. ożenił się z Sheilą Martin.
Został wybrany do parlamentu w 1988 r. z LaSalle-Émard w Montrealu, w Quebecu. Od 1993 do 2002 roku był ministrem finansów. Zasłynął z balansowania budżetu (zaprzestania pożyczania pieniędzy przez rząd). W 2003 roku został wybrany liderem partii liberalnej, a miesiąc później mianowany premierem.
Rząd pana Martina uznał małżeństwa osób tej samej płci za legalne. Miał też problemy ze skandalem związanym ze sponsoringiem w 2004 roku. W 2006 r. Parlament przyjął wotum nieufności, które zmusiło do przeprowadzenia krajowych wyborów w dniu 23 stycznia. Liberałowie przegrali wybory, a Martin stracił swoją pozycję premiera. Wkrótce potem zrezygnował ze stanowiska lidera Partii Liberalnej.
Po czternastu miesiącach urzędowania, Paul Martin otrzymał pseudonim "Mr. Dithers". Został tak nazwany przez magazyn "The Economist". Mówią, że to dlatego, że zbyt często zmieniał zdanie.
