Boeing 717 (MD-95): wąskokadłubowy samolot pasażerski McDonnell Douglas
Boeing 717 (MD-95) — wąskokadłubowy samolot McDonnell Douglas: twinjet dla 117 pasażerów, zasięg 3 820 km, napęd Rolls‑Royce BR715, produkcja 1999–2006.
Boeing 717 to odrzutowy, wąskokadłubowy samolot pasażerski zaprojektowany jako przedstawiciel rodziny DC‑9/MD‑80/MD‑90. Ma dwa silniki zamontowane przy tylnej części kadłuba (układ typu twinjet) oraz jednokorytarzową kabinę z układem siedzeń zwykle 2+3. Program MD‑95 został opracowany i sprzedawany przez firmę McDonnell Douglas, stąd wcześniejsza nazwa MD‑95 — samolot powstał jako dalszy rozwój konstrukcji DC‑9. Boeing 717 może pomieścić do 117 pasażerów i ma zasięg około 2 060 mil morskich (około 3 820 km). Napęd stanowią dwa turbofanowe silniki Rolls‑Royce BR715 (turbofanowe).
Historia powstania
Program MD‑95 został uruchomiony w połowie lat 90. jako lekkonapędowy następca wcześniejszych wersji rodziny DC‑9. Pierwsze zamówienia na MD‑95 ogłoszono w październiku 1995 roku. W 1997 roku McDonnell Douglas został przejęty przez firmę Boeing, a nowa wersja samolotu ostatecznie weszła do produkcji pod nazwą Boeing 717. Prototyp wykonał pierwszy lot w 1998 roku, a pierwsze egzemplarze zostały ukończone i dostarczone operatorom w 1999 roku. Produkcja trwała do maja 2006 roku — w sumie wyprodukowano 156 samolotów.
Konstrukcja i cechy techniczne
- Ustrój kadłuba: wąskokadłubowy (single-aisle), typowy układ siedzeń 2+3.
- Układ napędowy: dwa silniki turbowentylatorowe Rolls‑Royce BR715 zamontowane z tyłu kadłuba, co jest cechą charakterystyczną rodzin DC‑9/MD.
- Układ ogona: klasyczny ogon z statecznikiem dodatnim (często określany jako T‑tail w tej rodzinie).
- Awionika i załoga: zaprojektowany do obsługi przez dwuosobową załogę; awionika wykorzystuje rozwiązania zmodernizowane względem starszych DC‑9, z naciskiem na prostotę eksploatacji i niezawodność.
- Przeznaczenie: krótkie i średnie trasy rejsowe, trasy feederowe łączące mniejsze porty z hubami.
Produkcja i eksploatacja
Samoloty były finalnie montowane w zakładach McDonnell Douglas w Long Beach (Kalifornia). Dzięki kompaktowym rozmiarom, dobremu zużyciu paliwa na krótkich trasach i relatywnie niskim kosztom operacyjnym 717 znalazł nabywców wśród przewoźników regionalnych i niskokosztowych. Wśród operatorów, którzy eksploatowali 717, byli m.in. przewoźnicy z USA i Australii; modele te sprawdzały się tam jako maszyny do obsługi połączeń krajowych i regionalnych.
Dziedzictwo
Pomimo niewielkiej liczby wyprodukowanych egzemplarzy w porównaniu z niektórymi innymi typami Boeinga, 717 wyróżnia się jako udana modernizacja klasycznej konstrukcji DC‑9 dostosowana do wymagań rynku lat 90. Dzięki niezawodnemu układowi napędowemu, kompaktowym wymiarom i ekonomicznej eksploatacji, wiele egzemplarzy pozostawało w służbie przez kolejne lata po zakończeniu produkcji, służąc nadal na krótkich i średnich trasach.
Rozwój
Tło
Douglas Aircraft stworzył swój DC-9, który miał latać razem z DC-8 na początku lat 60-tych. DC-9 był zupełnie nową konstrukcją. Miał dwa silniki turbofanowe Pratt & Whitney JT8D z tyłu samolotu i małe skrzydło. DC-9 po raz pierwszy poleciał w 1965 roku. Linie lotnicze zaczęły go używać jeszcze w tym samym roku. Wyprodukowano 976 sztuk DC-9.
Seria McDonnell Douglas MD-80 została zakończona w 1980 roku. MD-80 był drugą rodziną DC-9. Była to dłuższa wersja DC-9-50, posiadała więcej paliwa i nowe silniki. Prawie 1200 MD-80 zostało wyprodukowanych od 1980 do 1999 roku.
MD-90 został zaprojektowany na bazie serii MD-80. Po raz pierwszy poleciał w 1993 roku. MD-90 był dłuższy i miał przeszklony kokpit. Posiadał również nowe silniki IAE V2525-D5. Powstało tylko 117 egzemplarzy MD-90.
MD-95
Na początku 1994 roku powstał MD-95 zaprojektowany przez McDonnell Douglas. Samolot miał długość 119 ft 4 in (36,37 m) i rozpiętość skrzydeł 93 ft 5 in (28,47 m). McDonnell Douglas powiedział, że myśli, iż MD-95 stanie się rodziną samolotów.
MD-95 został stworzony, aby zastąpić DC-9. MD-95 miał nowe silniki, kokpit i był bardziej nowoczesny.
Scandinavian Airlines System (SAS) zdecydował się na używanie Boeinga 737-600 zamiast MD-95 w marcu 1995 roku. Następnie w październiku 1995 roku ValuJet kupił 50 samolotów MD-95. McDonnell Douglas uznał, że rozpoczęcie produkcji MD-95 po tym małym zamówieniu będzie dobrym rozwiązaniem. Zamówienie ValuJet było jedynym zamówieniem na MD-95 przez dwa lata.
Silniki
MD-95 miał mieć jakiś typ silnika JT8D-200. Mógł też mieć Rolls-Royce Tay 670. McDonnell Douglas stwierdził, że MD-95 nie będzie dużo kosztował, ponieważ był tak podobny do MD-90.
McDonnell Douglas uznał, że silnik BMW Rolls-Royce BR700 jest lepszy od pozostałych, więc 23 lutego 1994 roku wybrano go na silnik samolotu.
Making
Firma McDonnell Douglas zamierzała produkować wszystkie samoloty MD-95 w Chinach. Jednak w 1994 roku McDonnell Douglas zaczął szukać taniego miejsca do produkcji samolotów. Halla Group z Korei Południowej wykonała skrzydła samolotu, Alenia z Włoch wykonała kadłub, Aerospace Industrial Development Corp. z Tajwanu wykonała ogon, a część Korea Air Lines wykonała nos i kokpit.
Zmiana nazwy
Po tym jak Boeing kupił McDonnell Douglas w sierpniu 1997 roku, wielu ludzi myślało, że Boeing zrezygnuje z MD-95. Jednak Boeing postanowił kontynuować produkcję tego samolotu, ale nazwał go inaczej: Boeing 717. Samolot Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych został nazwany "717-100", a samolot pasażerski "717-200". Brak szerokiego zastosowania nazwy 717 pozwolił na zmianę marki MD-95.
Początkowo Boeing nie odnosił sukcesów w sprzedaży modelu 717. Pierwsze egzemplarze Boeinga 717 zaczęły być produkowane w maju 1997 roku.
Mała australijska linia lotnicza kupiła wiele 717, ale w końcu została połączona z Qantasem. Oznaczało to, że Qantas miał kilka 717, których nie chciał.
Jednak Qantas szybko przekonał się, że 717 jest całkiem niezły. Był większy i szybszy niż BAe 146, którego Qantas używał w tamtym czasie. Był także tańszy w eksploatacji. Wiele linii lotniczych, które używały 717, w tym Qantas, zaczęło kupować ich więcej. Qantas kupił więcej 717, jak również Hawaiian Airlines i Midwest Airlines.
Głównymi rywalami 717 są Airbus A318 i Embraer E-195.
Koniec tworzenia
W grudniu 2003 roku Boeing stracił kontrakt o wartości 2,7 miliarda dolarów od Air Canada. Air Canada kupiła Embraer E-Jets i Bombardier CRJ zamiast 717. W styczniu 2005 Boeing ogłosił, że przestanie produkować 717 po zbudowaniu ostatnich samolotów.
Ostatni 717 został ukończony w kwietniu 2006 roku dla AirTran Airways. AirTran otrzymał pierwszy i ostatni egzemplarz 717. Dwa ostatnie Boeingi 717 były przeznaczone dla AirTran i Midwest Airlines. Zostały one dostarczone 23 maja 2006 roku. 717 był ostatnim samolotem pasażerskim wyprodukowanym w fabryce Boeinga w Long Beach w Kalifornii.
Boeing 717-200 linii AirTran Airways w 2006 r.
Jetstar Airways 717-200 na lotnisku w Sydney, Australia, 2005 r.
Samolot Hawaiian Airlines 717 na Międzynarodowym Lotnisku Kona na Hawajach w 2004 roku.
Projekt
717 posiada szklany kokpit. Projekt kokpitu nosi nazwę Advanced Common Flightdeck (ACF). MD-11 ma taki sam.
717 może wykonywać lądowania ILS kategorii IIIb. 717 ma takie same uprawnienia na typ jak DC-9. Oznacza to, że piloci DC-9 mogą latać również na 717.
McDonnell Douglas nie posiada schodów z tyłu samolotu. Zostało to zrobione po to, aby samolot zużywał mniej paliwa.
Kabina pilotów AirTran Airways 717-200, 2006 r.
Różne typy Boeingów 717
W 1993 roku firma McDonnell Douglas chciała wyprodukować trzy typy 717 (MD-95):
- MD-95-30: Pierwszy typ samolotu.
- MD-95-30ER: Może latać dłużej i przewozić więcej paliwa.
- MD-95-50: Nieco większy i mogący przewozić więcej pasażerów.
Boeing 717 Business Express
Boeing 717 Business Express był typem 717-200 przeznaczonym do użytku jako prywatny odrzutowiec. Ta wersja jest wykonana z rodziny BBJ.
Rodzaje, które nie zostały wykonane
Boeing 717-100 (-100X): Mniejsza wersja z 86 miejscami siedzącymi. Został skasowany w 2003 roku.
Boeing 717-100X Lite: Mniejsza wersja z 75 miejscami. Posiadałaby silniki Rolls-Royce Deutschland BR 710. Został anulowany.
Boeing 717-300X: inna nazwa dla MD-95-50. Mówi się, że Delta Air Lines, Iberia i Northwest Airlines były zainteresowane tym typem.
Użytkownicy
W lipcu 2012 r. użytkowane były 143 Boeingi 717-200. Były to Southwest Airlines (88), Hawaiian Airlines (18), Cobham Aviation Services Australia (13), Blue1 (9), Volotea (9) i Turkmenistan Airlines (6). Delta Air Lines otrzyma 88 717 od Southwest Airlines w 2013 roku.
AirTran Airways 717
QantasLink 717 startuje z międzynarodowego lotniska w Perth, Australia, 2007 r.
Wypadki
Do marca 2009 roku Boeing 717 miał pięć wypadków. Nikt w nich nie zginął i nie było wypadków typu "hull loss". Wypadek ze stratą kadłuba to wypadek, w którym samolot jest uszkodzony tak bardzo, że nie można go naprawić, lub gdy samolot ulega całkowitemu zniszczeniu.
Zamówienia i dostawy
Zamówienia
| 2004 | 2003 | 2002 | 2001 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 |
| 8 | 8 | 32 | 3 | 21 | 0 | 50 | 0 | 0 | 50 |
Dostawy
| 2006 | 2005 | 2004 | 2003 | 2002 | 2001 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 |
| 5 | 13 | 12 | 12 | 20 | 49 | 32 | 12 | 0 | 0 |
Lądowanie Boeinga 717-200 linii QantasLink na lotnisku w Perth
Powiązane strony
Podobne statki powietrzne
Pytania i odpowiedzi
P: Jakim typem samolotu jest Boeing 717?
A: Boeing 717 jest samolotem odrzutowym.
P: Ile ma silników?
A: Boeing 717 ma dwa silniki, co czyni go twinjetem.
P: Ile ma kolumn siedzeń?
A: Boeing 717 ma tylko dwie kolumny siedzeń, co czyni go samolotem wąskokadłubowym.
P: Kto zaprojektował i sprzedał Boeinga 717?
A: Boeing 717 został zaprojektowany i sprzedany przez firmę McDonnell Douglas.
P: Jaka była pierwotna nazwa samolotu, zanim stał się znany jako Boeing 717?
O: Zanim samolot stał się znany jako Boeing 717, początkowo nazywał się MD-95. Został on zaprojektowany na podstawie DC-9.
P: Ilu pasażerów może zmieścić się w jednym locie Boeingiem 717?
O: W jednym locie Boeingiem 717 może wziąć udział do 117 pasażerów.
P: Jak daleko może polecieć Boeing 717 bez konieczności tankowania?
O: Pojedynczy samolot Boeinga 717 może przelecieć 2 060 mil morskich (3 820 kilometrów) bez konieczności tankowania.
Przeszukaj encyklopedię