Klaus Ebner (ur. 8 sierpnia 1964 r.) jest austriackim autorem opowiadań, esejów i wierszy, a także tłumaczem. Urodzony i wychowany w Wiedniu, rozpoczął twórczą aktywność już w młodym wieku. W latach 80. wysyłał opowiadania do czasopism, a po 1989 roku publikował także artykuły i książki o oprogramowaniu komputerowym, łącząc zainteresowania literackie z technicznymi. Jego poezja powstaje zarówno w języku niemieckim, jak i katalońskim, co wpływa na wielojęzyczny wymiar jego twórczości. Jest członkiem kilku austriackich stowarzyszeń pisarzy, w tym Grazer Autorenversammlung.
Twórczość Ebnera obejmuje eseje kulturalne poświęcone zagadnieniom katalońskim oraz opowieści odnoszące się do tradycji żydowskich i pamięci historycznej. W jego prozie często pojawiają się motywy międzykulturowe, refleksja nad tożsamością oraz precyzja stylistyczna — cechy, które zwracają uwagę krytyków. Jego pierwsza książka z opowiadaniami ukazała się w 2007 roku; w 2008 r. opublikował powieść Hominide. Otrzymał kilka nagród literackich, m.in. wiedeńską Wiener Werkstattpreis w 2007 roku. Austriaccy krytycy, jak np. Wolfgang Ratz, chwalą jego styl prozatorski za klarowność, erudycję i wyczucie formy.
Poza twórczością literacką Ebner działa również jako tłumacz i publicysta — jego znajomość katalońskiego i niemieckiego pozwala na swobodne poruszanie się między tradycjami literackimi tych kręgów. Jego teksty ukazują się w czasopismach, antologiach i serwisach literackich, a tematyka obejmuje zarówno literaturę piękną, jak i eseistykę kulturalną oraz teksty popularnonaukowe związane z technologią.
Ebner mieszka wraz z rodziną w Wiedniu. Jego dorobek cechuje się różnorodnością gatunkową — od wiersza przez opowiadanie i esej aż po powieść — oraz stałym zainteresowaniem kontaktami międzykulturowymi i historyczną pamięcią.
