John Snow (15 marca 1813 - 16 czerwca 1858) był angielskim lekarzem. Stosował anestezjologię i higienę medyczną. Jest twórcą nowoczesnej epidemiologii, ponieważ w 1854 roku wytropił źródło wybuchu epidemii cholery w Soho w Londynie. Jego odkrycia spowodowały zmiany w systemach wodnych i kanalizacyjnych Londynu. Doprowadziło to do podobnych zmian w innych miastach, a także do wielkiej poprawy ogólnego stanu zdrowia publicznego na całym świecie.

W 1837 roku Snow rozpoczął pracę w Westminster Hospital. 2 maja 1838 r. został przyjęty do Royal College of Surgeons of England, w grudniu 1844 r. ukończył studia na University of London, a w 1850 r. został przyjęty do Royal College of Physicians.

Urodził się 15 marca 1813 roku w Yorku. Jako lekarz łączył praktykę kliniczną z zainteresowaniem problemami zdrowia publicznego. W anestezjologii był jednym z pierwszych lekarzy w Anglii, którzy systematycznie wprowadzali i badali działanie środków znieczulających, zwłaszcza eteru i chloroformu. Jego praktyczne doświadczenia i prace przyczyniły się do szerszej akceptacji anestezji w chirurgii i położnictwie; Snow m.in. podał chloroform królowej Wiktorii podczas porodu, co miało znaczenie propagujące bezpieczne stosowanie znieczulenia.

Najbardziej znany jest jednak jako pionier epidemiologii. Podczas epidemii cholery w 1854 r. w rejonie Soho w Londynie Snow przeprowadził dokładne dochodzenie epidemiologiczne: zebrał dane kliniczne, przeprowadzał wywiady z mieszkańcami, sporządził znaną „mapę punktową” z przypadkami choroby i wykazał skupienie zachorowań wokół jednej studni publicznej na Broad Street (dziś Broadwick Street). Na tej podstawie domagał się usunięcia uchwytu pompy — krok ten miał duże znaczenie symboliczne i praktyczne, a jego obseracje dostarczyły silnego argumentu przeciwko ówczesnej teorii „morowego powietrza” (miasmatyzmowi), wskazując zamiast tego na zakażenie za pośrednictwem wody.

Snow stosował też metody statystyczne i porównawcze: analizował różnice w zapadalności na cholera w różnych częściach miasta w zależności od źródła dostarczanej wody (porównując klientów różnych spółek wodociągowych), co można uznać za wczesne użycie „eksperymentu naturalnego”. Wyniki swoich badań opisał w książce On the Mode of Communication of Cholera (wyd. 1855), która stała się klasyczną pracą w historii epidemiologii.

Konsekwencje prac Snowa były dalekosiężne: jego ustalenia przyczyniły się do zmian w projektowaniu systemów wodociągowych i kanalizacyjnych, poprawy zaopatrzenia w czystą wodę i szerzej — do rozwoju nowoczesnej ochrony zdrowia publicznego. Choć pełne przestawienie myślenia i infrastruktury zajęło jeszcze lata (m.in. działania związane z tzw. Wielkim Smrodem w 1858 r. i budowa kanalizacji Londynu), prace Snowa dostarczyły naukowego uzasadnienia dla tych reform.

John Snow zmarł 16 czerwca 1858 roku. Jego metoda łączenia szczegółowych obserwacji, mapowania i analizy danych epidemiologicznych uczyniła go postacią kluczową dla rozwoju nowoczesnej epidemiologii i zdrowia publicznego — do dziś bywa nazywany jednym z ojców tej dyscypliny.