Black Gives Way to Blue to czwarty studyjny album amerykańskiego zespołu rockowego Alice in Chains. Black Gives Way to Blue został wydany 25 września 2009 roku. Na albumie znalazły się single "A Looking in View", "Check My Brain", "Your Decision" i "Lesson Learned". Album sprzedał się w nakładzie miliona egzemplarzy na całym świecie.

Black Gives Way to Blue był pierwszym albumem Alice in Chains, na którym pojawił się nowy wokalista/gitarzysta William DuVall, który przejął pałeczkę po śmierci byłego głównego wokalisty Layne'a Staleya. Album był również pierwszym studyjnym albumem Alice in Chains od czasu wydania w 1995 roku albumu "Self-titled". Jest to pierwszy album zespołu, który został wydany przez Virgin Records.

Tło i nagrania

Prace nad materiałem rozpoczęły się w drugiej połowie 2008 roku, a nagrania trwały do 2009 roku. Głównym producentem płyty był Nick Raskulinecz, we współpracy z zespołem, a za miks odpowiadały osoby związane z branżą rockową. W procesie twórczym kluczową rolę odegrał Jerry Cantrell — autor większości kompozycji i współautor aranżacji — a William DuVall wniósł nowe partie wokalne i gitarowe, które pozwoliły zespołowi odświeżyć brzmienie przy zachowaniu rozpoznawalnych cech stylu Alice in Chains.

Styl muzyczny i tematyka

Album łączy tradycyjne, ciężkie brzmienie zespołu z bogatymi harmoniami wokalnymi i melancholijnymi aranżacjami. Teksty koncentrują się na tematach takich jak żałoba, strata, uzależnienie, próby odnalezienia się po traumie oraz refleksje nad przemijaniem i zdrowiem psychicznym. Tytułowy utwór "Black Gives Way to Blue" jest bezpośrednim hołdem dla Layne'a Staleya — na tej piosence gościnnie wystąpił Elton John, który zagrał partię fortepianu.

Wydanie, single i teledyski

Album promowały single: "A Looking in View" (wydany przed premierą płyty), "Check My Brain", "Your Decision" oraz "Lesson Learned". Do kilku utworów powstały teledyski, w tym interaktywny wideoklip do "Acid Bubble" dostępny na stronie AliceinChains.com. Powstały również oficjalne teledyski do "A Looking in View", "Check My Brain", "Your Decision", "Last of My Kind" i "Lesson Learned".

Odbiór krytyczny i komercyjny

Album zebrał przeważnie pozytywne recenzje — krytycy chwalili umiejętne połączenie klasycznego brzmienia Alice in Chains z nową energią wniesioną przez DuValla oraz dojrzałość kompozycji Cantrella. Płyta została uznana numerem 2 w zestawieniu Kerrang! dwudziestu najlepszych albumów 2009 roku. Komercyjnie album odniósł sukces — w USA zadebiutował wysoko na listach sprzedaży, a według pierwszych raportów tygodniowych zajął miejsce w Top 10 Billboard 200, sprzedając ok. 126 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu (dane z debutu). Całkowita sprzedaż na świecie przekroczyła około miliona egzemplarzy.

Nagrody i nominacje

Piosenka "Check My Brain" została nominowana do nagrody za najlepsze wykonanie hard rockowe podczas rozdania nagród Grammy w 2010 roku. Utwór "A Looking in View" był także nominowany w kategorii Best Hard Rock Performance podczas 2011 Grammy Awards. Te wyróżnienia potwierdziły, że powrót zespołu po dłuższej przerwie został dobrze przyjęty przez środowisko muzyczne.

Personel

  • Jerry Cantrell – gitara, wokal, główny autor większości utworów
  • William DuVall – wokal, gitara rytmiczna (debiut studyjny z zespołem)
  • Mike Inez – gitara basowa
  • Sean Kinney – perkusja
  • Nick Raskulinecz – producent (współpraca z zespołem)
  • Gościnnie: Elton John – fortepian w utworze "Black Gives Way to Blue"

Zabiegi sceniczne i trasa

Po wydaniu płyty Alice in Chains wznowili aktywność koncertową na większą skalę, występując na festiwalach, trasach i w programach telewizyjnych. Materiał z Black Gives Way to Blue znalazł stałe miejsce w setlistach koncertowych, a nowy skład został zaakceptowany przez większość fanów dzięki energii i wiernemu oddaniu charakterystycznego brzmienia zespołu.

Podsumowanie: Black Gives Way to Blue to płyta-symbol powrotu Alice in Chains — łącząca hołd dla przeszłości z nową perspektywą muzyczną. Dzięki mocnym kompozycjom, charakterystycznym harmoniom i nowemu głosowi DuValla zespół potwierdził swoją pozycję na scenie rockowej po niemal piętnastoletniej przerwie w wydawaniu studyjnych materiałów.