Black Friday to drugi mixtape amerykańskiej raperki Lil' Kim, wydany 14 lutego 2011 roku. Wydawnictwo powstało w kontekście publicznego sporu między Kim a Nicki Minaj i zawiera utwory o charakterze dissów skierowanych do Minaj.
Treść i okładka
Okładka mixtape'u przedstawia kontrowersyjną, symbolicznie brutalną scenę; wizerunek Lil' Kim z mieczem sugerował ścięcie głowy Minaj, co spotkało się z szerokim zainteresowaniem mediów i opinii publicznej. Tytułowy utwór jest bezpośrednim atakiem na Minaj — w niektórych fragmentach Kim naśladuje sposób wypowiedzi Minaj oraz wykorzystuje cytaty i odniesienia do wcześniejszych nagrań.
Kontekst sporu
Feud między obydwoma raperkami narastał od końca lat 2000. i przybrał na sile po wydaniu przez Minaj płyty Pink Friday (2010). Utwory takie jak "Roman's Revenge" i "Did It On 'Em" zostały odczytane przez część słuchaczy i mediów jako odniesienia do konfliktu z Lil' Kim; odpowiedzią był m.in. mixtape Black Friday. Tego typu konfrontacje wpisują się w szerszą tradycję „beefów” w hip-hopie, gdzie artystki i artyści używają utworów i okładek jako środków wyrazu i prowokacji.
Gościnne wokale i materiały źródłowe
Na wydawnictwie pojawiają się także fragmenty wokalne i sample pochodzące od innych artystów; w materiałach promocyjnych i opisach wydania wskazywano na obecność elementów związanych z wokalami Nicki Minaj oraz materiałami zawierającymi głosy artystek z nurtu R&B, takich jak Rihanna i Keri Hilson. Dokładny zakres wykorzystanych sampli i licencjonowania bywał przedmiotem dyskusji.
Odbiór i znaczenie
Mixtape spotkał się z mieszanym odbiorem — część komentatorów traktowała go jako element osobistego konfliktu i przykład ostrego, kontemplacyjnego rapu, inni krytykowali agresywny charakter wydawnictwa i jego przekaz. Dla historii hip-hopu i kultury muzycznej Black Friday jest przykładem współczesnego użycia formatu mixtape'u jako narzędzia retorycznego w sporach między artystami.
Szczegóły dotyczące produkcji, pełnej listy utworów i ewentualnych reakcji prawnych bywają niejednokrotnie rozproszone w źródłach — przy analizie warto odwoływać się do oficjalnych komunikatów artystki oraz dokumentacji wydawniczej.