Edward IV z Anglii był królem Anglii. Urodził się 28 kwietnia 1442 roku. Był królem Anglii od 4 marca 1461 roku do jego śmierci 9 kwietnia 1483 roku.
Edward był najstarszym z czterech synów Richarda Plantageneta, księcia Yorku. Książę Yorku był bardzo potężnym człowiekiem i miał prawa do tronu Anglii. Stał się bardziej popularny niż dotychczasowy król, Henryk VI z Anglii, który uważany był za słabego. Kiedy książę próbował odebrać tron Henrykowi VI, wybuchły wojny róż. Gdy Edward miał osiemnaście lat, on i jego brat Edmund, hrabia Rutland, który miał siedemnaście lat, byli na tyle starzy, by wziąć udział w walkach, a Edward okazał się być bardzo dobrym żołnierzem. Pomógł mu Ryszard Neville, 16. hrabia Warwick, sprytny szlachcic, który walczył dla księcia Yorku. W bitwie pod Wakefield w 1460 r. ojciec Edwarda i jego brat Edmund zginęli oboje. Jako dziedzic jego ojca, zdobył teraz tron. W marcu 1461 roku wkroczył do Londynu ze swoją armią i został koronowany na króla, choć miał zaledwie dziewiętnaście lat. Król Henryk VI został wtrącony do więzienia.
Przez jakiś czas Edward dobrze rządził krajem, z pomocą hrabiego Warwicka. Następnie Edward spotkał kobietę o imieniu Elżbieta Woodville, którą chciał poślubić. Hrabia Warwick nie wiedział o ich romansie i chciał, aby król Edward poślubił obcą księżniczkę, aby zawrzeć sojusz z innym krajem, co wzmocniłoby jego pozycję. Elżbieta i Edward pobrali się potajemnie około 1464 roku, a w ciągu dziewiętnastu lat małżeństwa mieli dziesięcioro dzieci.
Kiedy hrabia Warwick dowiedział się o małżeństwie Edwarda, był zły. Z biegiem czasu rozgniewał się jeszcze bardziej, ponieważ rodzina Elżbiety stała się potężna, a król nie szanował już Warwicka, jak to uczynił na początku. W 1459 roku zbuntował się przeciwko królowi, z pomocą innego z młodszych braci Edwarda, Jerzego, księcia Klarencji; Jerzy ożenił się ze starszą córką hrabiego Warwicka, Izabelą. Buntownicy wyjechali do Francji i zawarli sojusz z królową Małgorzatą, która była żoną króla Henryka VI. Hrabia Warwick zdołał pokonać króla Edwarda w bitwie w 1471 r. i uwolnić z więzienia króla Henryka VI. Henryk ponownie został królem, a Edward musiał uciekać do Burgundii, podczas gdy jego żona i dzieci ukrywały się.
Książę Burgundii ożenił się z siostrą Edwarda Małgorzatą, więc chętnie pomógł zebrać więcej oddziałów. Kiedy Edward wrócił do Anglii, pokonał w walce hrabiego Warwicka i zabił go. Wkrótce potem, królowa Małgorzata i jej syn przybyli do Anglii. Zostali również pokonani w bitwie przez króla Edwarda, a jego tron był bezpieczny. Aby się tego upewnić, Edward załatwił zabicie króla Henryka VI.
Podczas pobytu Edwarda w Burgundii, jego żona Elżbieta urodziła syna, Edwarda, który otrzymał tytuł księcia Walii. Byłby kolejnym królem. Edward rządził z pomocą swoich dwóch braci. Jerzy, który kiedyś zbuntował się przeciwko niemu, był teraz lojalny, a najmłodszy brat, Ryszard, książę Gloucester, zawsze był lojalny. Nadal dochodziło do kłótni między nimi a potężnym rodem Woodville'ów. Jerzy i Ryszard również kłócili się ze sobą, a w końcu król Edward musiał wsadzić Jerzego do więzienia, gdzie zmarł.
Edward IV zmarł bardzo nagle w wieku czterdziestu lat. Jego syn został królem Anglii Edwardem V, ale jego panowanie nie trwało długo. Brat Edwarda, Ryszard, pomyślał, że to nie będzie dobry pomysł, aby chłopiec został królem, a on sam objął tron. Nikt tak naprawdę nie wie, co się stało z dwoma synami Edwarda, książętami w Tower.