AlegsaOnline.com

Finał Pucharu Stanleya 2013 – Chicago Blackhawks 4–2 Boston Bruins

Finał Pucharu Stanleya 2013: emocjonujący triumf Chicago Blackhawks 4–2 nad Boston Bruins — piąte mistrzostwo Blackhawks po skróconym sezonie lokautu.

Autor: Leandro Alegsa

19-01-2026

Finał Pucharu Stanleya 2013 był serią mistrzostw National Hockey League (NHL) w sezonie 2012-13. Mistrz Konferencji Zachodniej Chicago Blackhawks pokonał mistrza Konferencji Wschodniej Boston Bruins w sześciu meczach (4–2). Było to piąte mistrzostwo Pucharu Stanleya w historii Blackhawks oraz drugie w ciągu czterech lat (po tytule z 2010 roku).

Sezon 2012–13 został skrócony z powodu lokautu, co opóźniło start rozgrywek i przesunęło terminarz playoffów. Z powodu tych opóźnień Finały Pucharu Stanleya rozpoczęły się 12 czerwca 2013 roku, a ostatni mecz serii rozegrano 24 czerwca — był to najpóźniejszy termin przyznania Pucharu w czerwcu od sezonu 1994–95, który także został dotknięty lokautem.

Przebieg serii

Finał rozgrywano w systemie best-of-seven. Chicago Blackhawks zwyciężyli czterema zwycięstwami przy dwóch zwycięstwach Boston Bruins. Mecze odbywały się na stadionach gospodarzy obu drużyn — w United Center w Chicago oraz w TD Garden w Bostonie. Seria cechowała się wyrównaną walką, intensywną grą defensywną i wysokim poziomem taktycznym po obu stronach.

Kluczowi zawodnicy i sztaby

Trenerami zespołów byli Joel Quenneville (Chicago) oraz Claude Julien (Boston). W drużynie Blackhawks kluczowe role pełnili m.in. Patrick Kane, Jonathan Toews i Duncan Keith; w ataku i obronie Bruins wyróżniały się postacie takie jak Zdeno Chára, Patrice Bergeron i David Krejčí. Najbardziej wartościowym zawodnikiem całych playoffów (zdobywcą Trofeum Conn Smythe) został Patrick Kane z Chicago, który znacząco przyczynił się do sukcesu swojej drużyny.

Znaczenie i dziedzictwo

Triumf Blackhawks w 2013 roku umocnił pozycję klubu jako jednej z dominujących drużyn NHL początku drugiej dekady XXI wieku. Zdobycie piątego Pucharu Stanleya w historii klubu podkreśliło konsekwencję programu budowy zespołu prowadzonego przez zarząd i sztab szkoleniowy. Finały 2013 zapisały się również w pamięci kibiców jako seria rozegrana w nietypowym, skróconym sezonie, z powodu powszechnie komentowanego lokautu.

Rostery

Lata zaznaczone pogrubioną czcionką w kolumnie "występ w Finałach" oznaczają, że zawodnik zdobył Puchar Stanleya w danym roku.

Boston Bruins

#	Nat	Gracz	Pozycja	Ręka	Wiek	Nabyte	Miejsce urodzenia	Występ w finałach
37		Patrice Bergeron - A	C	R	27–33527	2003	L'Ancienne-Lorette, Quebec	drugi (2011)
55		Johnny Boychuk	D	R	29–14629	2008	Edmonton, Alberta	drugi (2011)
33		Zdeno Chara - C	D	L	36-09836	2006	Trenczyn, Czechosłowacja	drugi (2011)
16		Kaspars Daugavins	LW	L	25-03725	2013	Ryga, Łotwa	pierwszy
21		Andrew Ference	D	L	34-09934	2007	Edmonton, Alberta	trzeci (2004, 2011)
68		Jaromir Jagr	RW	L	41–12941	2013	Kladno, Czechosłowacja	trzeci (1991, 1992)
23		Chris Kelly	C	L	32–22532	2011	Toronto, Ontario	trzeci (2007, 2011)
35		Anton Khudobin	G	L	27-04827	2011	Ust-Kamenogorsk, Związek Radziecki	pierwszy
46		David Krejci - A	C	R	27-05727	2004	Šternberk, Czechosłowacja	drugi (2011)
47		Torey Krug	D	L	22-07322	2012	Livonia, Michigan	pierwszy
17		Milan Lucic	LW	L	25-01725	2006	Vancouver, Kolumbia Brytyjska	drugi (2011)
63		Brad Marchand	LW	L	25-04425	2006	Halifax, Nowa Szkocja	drugi (2011)
54		Adam McQuaid	D	R	26–25526	2007	Charlottetown, Wyspa Księcia Edwarda	drugi (2011)
20		Daniel Paille	LW	L	29-07029	2009	Welland, Ontario	drugi (2011)
49		Rich Peverley	C	R	30–35130	2011	Guelph, Ontario	drugi (2011)
40		Tuukka Rask	G	L	26–10626	2006	Savonlinna, Finlandia	drugi (2011)
19		Tyler Seguin	C	R	21–14421	2010	Brampton, Ontario	drugi (2011)
44		Dennis Seidenberg	D	L	31–34131	2010	Villingen-Schwenningen, Niemcy Zachodnie	drugi (2011)
34		Carl Soderberg	C	L	27–25527	2013	Malmö, Szwecja	pierwszy
22		Shawn Thornton	RW	R	35–33635	2007	Oshawa, Ontario	trzeci (2007, 2011)

Chicago Blackhawks

#	Nat	Gracz	Pozycja	Ręka	Wiek	Nabyte	Miejsce urodzenia	Występ w finałach
29		Bryan Bickell	LW	L	27–10727	2004	Bowmanville, Ontario	pierwszy
36		Dave Bolland	C	R	27-01927	2004	Etobicoke, Ontario	drugi (2010)
52		Brandon Bollig	LW	L	26–14426	2010	St. Charles, Missouri	pierwszy
50		Corey Crawford	G	L	28–17528	2003	Montreal, Quebec	pierwszy
30		Ray Emery	G	L	30–26930	2011	Hamilton, Ontario	drugi (2007)
67		Michael Frolik	RW	L	25–12725	2011	Kladno, Czechosłowacja	pierwszy
26		Michał Handzus	C	L	36–10536	2013	Banska Bystrica, Czechosłowacja	pierwszy
4		Niklas Hjalmarsson	D	L	26-01826	2005	Eksjö, Szwecja	drugi (2010)
81		Marian Hossa	RW	L	34–16334	2009	Stara Lubovna, Czechosłowacja	czwarty (2008, 2009, 2010)
88		Patrick Kane	RW	L	24–21724	2007	Buffalo, Nowy Jork	drugi (2010)
2		Duncan Keith - A	D	L	29–34329	2002	Winnipeg, Manitoba	drugi (2010)
16		Marcus Kruger	C	L	23-02823	2009	Sztokholm, Szwecja	pierwszy
8		Nick Leddy	D	L	22-09622	2010	Eden Prairie, Minnesota	pierwszy
27		Johnny Oduya	D	L	31–26631	2012	Sztokholm, Szwecja	pierwszy
32		Michal Rozsival	D	R	34–29434	2012	Vlasim, Czechosłowacja	pierwszy
20		Brandon Saad	LW	L	20–24020	2011	Pittsburgh, Pennsylvania	pierwszy
7		Brent Seabrook	D	R	28-06528	2003	Richmond, Kolumbia Brytyjska	drugi (2010)
10		Patrick Sharp - A	LW	R	31–17931	2005	Winnipeg, Manitoba	drugi (2010)
65		Andrew Shaw	RW	R	21–33921	2011	Belleville, Ontario	pierwszy
28		Ben Smith	RW	R	24–34824	2008	Winston-Salem, Karolina Północna	pierwszy
25		Viktor Stalberg	RW	L	27–15827	2010	Gothenburg, Szwecja	pierwszy
19		Jonathan Toews - C	C	L	25-05625	2006	Winnipeg, Manitoba	drugi (2010)