System tramwajowy w Toronto — historia, trasy i statystyki
System tramwajowy w Toronto — historia, trasy i statystyki. Poznaj 11 linii, 685 przystanków, 82 km torów, roczne 100 mln pasażerów i ciekawostki techniczne.
System tramwajów w Toronto jest siecią jedenastu tras tramwajowych w kanadyjskim mieście Toronto w Ontario. Jest to zdecydowanie największa sieć tego typu w obu Amerykach. Działa ona jako część sieci transportu publicznego Toronto Transit Commission (TTC) i posiada wspólny system taryfowy z autobusami i metrem. System obsługuje głównie obszary śródmiejskie i nadbrzeżne miasta, pełniąc rolę zarówno głównych korytarzy komunikacyjnych w centrum, jak i dróg dojazdowych do metra.
Historia
Początki sięgają 1861 roku, kiedy uruchomiono pierwsze tramwaje konne. W 1891 r. system został zakupiony przez Torontońskie Towarzystwo Kolejowe, a w 1892 r. został zelektryfikowany. W kolejnych dekadach sieć rozwijała się i była stopniowo przejmowana oraz reorganizowana przez władze miejskie — ostatecznie zarządzanie siecią przejęła Transit Commission. Przez ponad sto lat sieć działała nieprzerwanie, ewoluując od tramwajów konnych i parowych do nowoczesnych, niskopodłogowych pojazdów.
Trasy i infrastruktura
Sieć składa się z 11 tras, które razem wykorzystują około 82 km torów (licząc długości torowisk), a na trasach znajduje się około 685 przystanków, z czego osiem jest bezpośrednio połączonych z systemem metra. Torowiska mają niestandardową szerokość toru — 1495 mm (znaną jako tor o „Toronto gauge”, odpowiada ok. 4 ft 10 7⁄8 in) — i w większości prowadzą po jezdniach miejskich, chociaż na kilku odcinkach wydzielono pasy lub torowiska środkowe (np. modernizowane korytarze z priorytetem dla tramwajów).
Tramwaje pobierają energię z linii napowietrznych przy napięciu 600 V DC za pomocą słupów wózkowych zamontowanych na każdym pojeździe. Większość tras to układ dwutorowy z pętlami na krańcach do zawracania pojazdów; tam, gdzie konieczne, znajdują się również odcinki jednotorowe czy specjalne rozjazdy umożliwiające manewry i objazdy podczas prac serwisowych.
Tabor i obsługa
W ostatnich latach główną część taboru stanowią nowoczesne, niskopodłogowe tramwaje typu Flexity (zamówione u producenta jako następcy starszych jednostek). Starsze, wysokopodłogowe pojazdy (znane jako CLRV i ALRV) były stopniowo wycofywane i zastępowane przez niskopodłogowe tramwaje, co znacząco poprawiło dostępność dla osób z ograniczoną mobilnością. TTC eksploatuje też boczne warsztaty i zajezdnie przystosowane do obsługi i naprawy tramwajów.
Bilety, dostępność i obsługa pasażera
System taryfowy jest zintegrowany z autobusami i metrem — obowiązują wspólne bilety i karty płatnicze. TTC wdrożyła system elektronicznej karty (Presto), a nowoczesne tramwaje wyposażone są w czytniki, co umożliwia szybsze wejście wszystkimi drzwiami. Na wielu trasach stosowane jest również przejście na zasadzie all-door boarding z systemem kontroli biletów (proof-of-payment), co przyspiesza obsługę przystanków.
Nowe tramwaje i przebudowy przystanków zwiększają dostępność — niskopodłogowe pojazdy umożliwiają wjazd wózkom dziecięcym i inwalidzkim, ale nie wszystkie przystanki wciąż są w pełni przystosowane pod względem podjazdów i peronów.
Statystyki i znaczenie
- Ponad 300 000 pasażerów korzysta z systemu w przeciętny dzień roboczy.
- Roczny ruch sięga około 100 milionów pasażerów, co czyni sieć jedną z najruchliwszych na świecie spośród tradycyjnych systemów tramwajowych.
- Sieć odgrywa kluczową rolę jako uzupełnienie metra i główny środek transportu w centralnych dzielnicach Toronto, obsługując intensywne korytarze handlowe, mieszkalne i nadbrzeżne.
Wyzwania i kierunki rozwoju
Do głównych wyzwań należą modernizacja infrastruktury przy zachowaniu ruchu, pełna dostępność przystanków, dalsze unowocześnianie taboru oraz zarządzanie rosnącym zapotrzebowaniem pasażerskim. W planach są kolejne inwestycje dotyczące przedłużeń, poprawy priorytetów sygnalizacji dla tramwajów oraz usprawnień mających na celu skrócenie czasu przejazdu i zwiększenie niezawodności.
Sieć tramwajowa w Toronto łączy historyczne rozwiązania i nowoczesne technologie, będąc jednocześnie symbolem miejskiego transportu publicznego i ważnym elementem codziennego życia mieszkańców miasta.
Pytania i odpowiedzi
P: Co to jest system tramwajowy w Toronto?
A: System tramwajowy w Toronto to sieć jedenastu linii tramwajowych w kanadyjskim mieście Toronto, Ontario. Funkcjonuje jako część sieci transportu publicznego Toronto Transit Commission i korzysta ze wspólnego systemu taryfowego z autobusami i metrem.
P: Jak działa?
O: W przeciwieństwie do nowoczesnych lekkich systemów kolejowych, które stają się coraz bardziej powszechne w Ameryce Północnej, tramwaje jeżdżą po ulicach miasta i zatrzymują się na częstych przystankach typu autobusowego, gdzie pasażer czeka na chodniku na następny tramwaj i płaci za przejazd na pokładzie pojazdu.
P: Ile jest przystanków?
O: Jest 685 przystanków, z których osiem jest wspólnych i łączy się z systemem metra.
P: Gdzie głównie jest obsługiwany?
A: System obsługuje głównie śródmieście i tereny nadbrzeżne miasta i pełni rolę linii dowozowych do metra.
P: Kiedy został otwarty?
A: System został otwarty w 1861 roku jako tramwaj konny. W 1891 roku został kupiony przez Toronto Railway Company, a w 1892 roku został zelektryfikowany.
P: Po jakim rodzaju torów poruszają się pojazdy?
O: Pojazdy poruszają się po 82 km (51 mil) torów o nietypowym rozstawie 1495 mm i pobierają prąd z linii napowietrznych o napięciu 600 V DC za pomocą słupów trolejbusowych zamontowanych na każdym tramwaju.
P: Ile osób jeździ nim dziennie/rocznie?
O: Ponad 300.000 osób jeździ w przeciętny dzień roboczy i około 100 milionów rocznie, co czyni go jednym z najbardziej ruchliwych systemów na świecie.
Przeszukaj encyklopedię