Mistrzostwa Wimbledonu to jeden z czterech turniejów tenisowych Wielkiego Szlema. Rozgrywany jest w Wimbledonie, na przedmieściach Londynu w Anglii, w Wielkiej Brytanii. Mistrzostwa są wyjątkowe, ponieważ są jedynym turniejem Wielkiego Szlema rozgrywanym na korcie trawiastym. Wimbledon jest trzecim tenisowym Wielkim Szlemem w roku i jest powszechnie postrzegany jako największe wydarzenie w kalendarzu tego sportu. Turniej organizowany jest przez All England Lawn Tennis and Croquet Club i rozgrywany tradycyjnie na kortach klubu, z centralnym punktem na słynnym Centre Court — kortach o długiej historii, charakterystycznej trawie i rosnącej od lat infrastrukturze (m.in. z zadaszeniem Centre Court).

Historia

Pierwsze zawody na Wimbledonie odbyły się w 1877 roku. Rozgrywki singla kobiet i debla mężczyzn rozpoczęły się siedem lat później, w 1884 roku. Turniej zawsze rozgrywany jest latem. Rozgrywany jest przez dwa tygodnie, od końca czerwca do początku lipca. Turniej rozgrywany jest po French Open, a przed U.S. Open. W 1968 roku mistrzostwa po raz pierwszy zostały otwarte zarówno dla profesjonalistów, jak i amatorów, a Rod Laver i Billie Jean King zdobyli swoje tytuły w grze pojedynczej.

Wimbledon przeszedł wiele zmian: zanikła formuła „challenge round” (koniec wyłaniania mistrza przez automatyczny finał pretendentów) na początku XX wieku, turniej był przerywany podczas obu wojen światowych, a od lat 70. wprowadzane były kolejne modyfikacje systemu rozgrywek i technologii (m.in. tory z zadaszeniem Centre Court, potem No.1 Court). Turniej ewoluował z lokalnej imprezy do globalnego wydarzenia sportowego przyciągającego czołowych zawodników i miliony widzów.

Zasady i program

  • Program: turniej obejmuje konkurencje: gra pojedyncza mężczyzn i kobiet, debel mężczyzn i kobiet, debel mieszany, a także imprezy juniorskie i turnieje dla niepełnosprawnych (wheelchair).
  • Powierzchnia: korty trawiaste wpływają na styl gry — piłka szybciej się odbija, co sprzyja serwisowi i dziewięciometycznym atakom (serve-and-volley), chociaż współczesna technika i przygotowanie kortów zmniejszyły różnice względem innych nawierzchni.
  • Format spotkań: mecze singlowe mężczyzn tradycyjnie rozgrywane są do trzech setów (best of five), a kobiet do dwóch (best of three); debel ma zazwyczaj krótszy format setów według regulaminu turnieju.
  • Tie-breaki i ostatnie sety: system tie-breaków był wprowadzany etycznie od lat 70. i ulegał modyfikacjom — w ostatnich latach zasady dotyczące rozstrzygania ostatnich setów zostały ujednolicone na poziomie Wielkiego Szlema (zmiany dotyczące tie-breaków w decydujących partiach zostały wprowadzone w kolejnych sezonach).
  • Kwalifikacje i nasadzenia: udział w głównym turnieju uzyskuje się poprzez ranking ATP/WTA, kwalifikacje i dzikie karty; Wimbledon przez długi czas stosował własne korekty do nasadzeń (szczególnie w męskim singlu) uwzględniające wyniki na trawie.

Tradycje i zwyczaje

  • Strój: obowiązuje restrykcyjny, tradycyjny biały strój zawodników — zasada „all-white” jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych reguł turnieju.
  • Jedzenie i atmosfera: typowymi przysmakami widzów są truskawki ze śmietaną (strawberries and cream). Oprócz sportowego wymiaru, Wimbledon to także wydarzenie społeczno-kulturowe z elegancką oprawą.
  • Royal Box i ceremonia: na trybunach często obecni są członkowie rodziny królewskiej oraz inne osobistości; zwyczajem jest okazywanie szacunku podczas ich obecności (np. ukłon lub ukłon/curtsy w określonych sytuacjach).

Rekordy i ciekawostki

  • Najdłuższy mecz: John Isner vs. Nicolas Mahut w 2010 roku — pojedynek trwał ponad 11 godzin i rozłożony był na trzy dni; piąty set zakończył się wynikiem 70–68.
  • Najwięcej tytułów: wśród kobiet rekordzistką jest Martina Navratilova, która zdobyła najwięcej tytułów singlowych w historii Wimbledonu. Wśród mężczyzn rekord w erze Open długo należał do Rogera Federera (osiem tytułów), a w ostatnich latach do tego grona dołączyli również inni wybitni zawodnicy.
  • Infrastruktura: Centre Court został wyposażony w zadaszenie, dzięki czemu mecze mogą być kontynuowane pomimo opadów deszczu — to ważny element minimalizujący wpływ zmiennej angielskiej pogody na harmonogram turnieju.

Zwycięzcami w 2016 roku byli Andy Murray i Serena Williams. Wimbledon pozostaje turniejem o wyjątkowym prestiżu — łączy bogatą historię, tradycję i nowoczesne rozwiązania organizacyjne, przyciągając co roku czołówkę światowego tenisa oraz rzesze fanów z całego świata.