Pęcherz pławny (pęcherz gazowy, pęcherz powietrzny) jest wewnętrznym organem wypełnionym gazem. Pomaga on wielu rybom kostnym (ale nie chrzęstnoszkieletowym) kontrolować swoją pływalność.
Ryby z pęcherzem pławnym mogą pozostać na aktualnej głębokości wody bez konieczności tracenia energii na pływanie. Grzbietowe położenie pęcherza pławnego oznacza, że środek masy znajduje się poniżej środka objętości, więc działa on jako czynnik stabilizujący. Ponadto, pęcherz pławny jest komorą rezonacyjną, która wytwarza lub odbiera dźwięk.
Pęcherze pławne są ewolucyjnie blisko spokrewnione (tj. homologiczne) z płucami. Tradycyjna mądrość głosi, że pierwsze płuca (proste woreczki połączone z jelitami) pozwalały rybom wciągać powietrze w warunkach niedoboru tlenu. Ewoluowały one w płuca dzisiejszych kręgowcówlądowych i niektórych ryb (płetwonogich, gar, bichir), a także w pęcherze pławne ryb płaszczkokształtnych.


