Summer Stock (1950) — amerykański musical MGM z Judy Garland i Gene Kelly
Summer Stock (1950) — klasyczny musical MGM z Judy Garland i Gene'em Kellym: kulisy produkcji, konflikty osobiste Garland, choreografia i znaczenie jej ostatniego filmu dla MGM.
Summer Stock to film muzyczny wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer z 1950 roku. Został wyreżyserowany przez Charlesa Waltersa i wystąpili w nim Judy Garland, Gene Kelly, Eddie Bracken, Gloria DeHaven, Marjorie Main i Phil Silvers. Nicholas Castle Sr. był choreografem.
Judy Garland zmagała się z wieloma problemami osobistymi podczas kręcenia filmu, a Summer Stock był jej ostatnim filmem MGM. Był to również jej ostatni film z Gene'em Kellym na ekranie. MGM rozwiązało kontrakt z Garland za porozumieniem stron we wrześniu 1950 roku.
Fabuła
Summer Stock opowiada o grupie teatralnej, która przyjeżdża wystawiać letnie przedstawienia i osiedla się na farmie pewnej prowincjonalnej rodziny. W miarę przygotowań do spektakli rozwija się romans między głównymi postaciami, a codzienne życie gospodarstwa łączy się ze światem estrady. Film łączy wątki komiczne i romantyczne z widowiskowymi numerami muzycznymi, które są osią akcji i napędzają relacje pomiędzy bohaterami.
Produkcja i trudności na planie
Produkcja filmu przebiegała z problemami — największe dotyczyły stanu zdrowia i osobistych trudności Judy Garland. Aktorka miała kłopoty z przemęczeniem i uzależnieniem od leków nasennych oraz uspokajających, co wpływało na harmonogram zdjęć i wymagało częstych przerw i zmian planu. Mimo to Garland dostarczyła jedne ze swoich najbardziej pamiętnych wykonań, choć okres ten oznaczał też koniec jej długiej współpracy z MGM.
Muzyka i choreografia
Film zawiera kilka efektownych numerów muzycznych, z których najbardziej znany i do dziś ikoniczny to sekwencja „Get Happy”. Wykonanie to bywa uważane za jedno z najlepszych w karierze Garland i jest często cytowane jako przykład jej scenicznego magnetyzmu. Nicholas Castle Sr. odpowiadał za choreografię i inscenizację tańca, tworząc dynamiczne i ekspresyjne układy, które współgrały z wokalnymi popisami aktorów.
Obsada i role
Poza głównymi rolami Garland i Kelly'ego, film obsadzono mocnymi postaciami charakterystycznymi — Marjorie Main i Phil Silvers dodają komicznego kolorytu, a wsparcie aktorów drugoplanowych oraz zgrana ekipa tworzą atmosferę klasycznego hollywoodzkiego musicalu.
Odbiór i dziedzictwo
Po premierze Summer Stock otrzymał mieszane, ale przeważnie pozytywne recenzje; krytycy chwalili występy i numery muzyczne, szczególnie występ Garland. Film zyskał status jednego z klasycznych przedstawicieli gatunku musicalu z końca „złotej ery” MGM. Dla wielu widzów najważniejszą pamiątką po filmie pozostaje właśnie „Get Happy” — sekwencja, która wielokrotnie pojawiała się w retrospektywach i antologiach poświęconych karierze Judy Garland.
Znaczenie w karierze: Judy Garland kontynuowała później pracę na scenie i w telewizji oraz nagrywała kolejne płyty, jednak Summer Stock pozostaje symbolicznym zakończeniem jej długiego etapu współpracy z MGM. Dla fanów musicalu i badaczy kinematografii film jest interesującym przykładem łączenia teatralnej energii z kinematograficzną oprawą oraz świadectwem skomplikowanego życia zawodowego i prywatnego jednej z największych gwiazd Hollywood.
Działka
Jane Falbury (Garland) jest właścicielką farmy. Jej siostra aktorka Abigail (DeHaven) przyjeżdża na farmę z zespołem teatralnym. Potrzebują oni sceny do ćwiczeń, a Jane i jej gospodyni Esme (Main) niechętnie zgadzają się na wykorzystanie ich stodoły. Aktorzy i aktorki, w tym reżyser Joe Ross (Kelly), odwdzięczają się jej za gościnę, wykonując prace wokół farmy. Chociaż Joe jest zaręczony z Abigail, zaczyna zakochiwać się w Jane po Abigail pozostawia go w gniewnym pasie. Jane jest zaręczony z Orville (Bracken), ale zakochuje się w Joe. Film kończy się spektakularnym pokazem w samej stodole, z nową panią prowadzącą, Jane.
Soundtrack
Wszystkie piosenki zostały napisane przez Harry'ego Warrena (muzyka) i Macka Gordona (teksty), chyba że zaznaczono inaczej. Obowiązki orkiestracji zostały podzielone między Conrada Salingera i Skipa Martina.
- Uwertura
- "If You Feel Like Singing, Sing" - Judy Garland
- "(Howdy Neighbor) Happy Harvest" - Gene Kelly, Garland, Phil Silvers i członkowie zespołu akcyjnego
- "Dig-Dig-Dig Dig For Your Dinner" - Kelly
- "Mem'ry Island" - Gloria DeHaven i Hans Conried (dubbing Pete Roberts)
- "Portland Fancy" - (tradycyjna melodia z Nowej Anglii do tańca kontra) członkowie zespołu, Kelly i Garland
- "You, Wonderful You" (Jack Brooks i Saul Chaplin, słowa i Warren, muzyka) - Kelly i Garland
- "Przyjazna Gwiazda" - Garland
- Taniec gazetowy ("You, Wonderful You") - Kelly
- "All for You" (Chaplin) - Kelly i Garland
- "You, Wonderful You" (Reprise) - Kelly i Garland
- "Niebiańska muzyka" (Chaplin) - Kelly, Silvers i psy
- "Get Happy" (Harold Arlen (muzyka) i Ted Koehler (słowa)) - Garland i chór
- "(Howdy Neighbor) Happy Harvest" (finał) - Kelly, Garland, Silvers i członkowie zespołu akcyjnego
Za kulisami
Kręcenie tego filmu było dla Garland niekiedy trudnym wyzwaniem. W życiu osobistym zmagała się z wieloma problemami, w tym z silnym uzależnieniem od leków na receptę.
Widzowie zauważyli, że w ostatnim numerze "Get Happy" wydaje się szczuplejsza niż w pozostałych częściach filmu. Przed nakręceniem tego numeru wzięła dwa miesiące wolnego i schudła od 15 do 20 kilogramów. Garland skończyła film i wyjechała z wytwórni na obiecane długie wakacje. Wkrótce jednak wezwano ją ponownie, by wystąpiła u boku Freda Astaire'a w nadchodzącym filmie Royal Wedding. Po raz kolejny Garland nie była w stanie dać z siebie wszystkiego w obliczu wyczerpania i przepracowania. Została zwolniona z filmu, a jej kontrakt z MGM został rozwiązany za porozumieniem stron. Mimo, że zdjęcia do filmu trwały sześć miesięcy, okazał się on sukcesem kasowym.
Highlights
Najsłynniejszą sceną filmu jest finałowa piosenka i taniec "Get Happy" w wykonaniu Judy Garland w smokingowym żakiecie, czarnej fedorze i czarnych nylonach do aranżacji Skipa Martina. Choreografię do tej sekwencji przygotował Charles Walters, a została ona nakręcona dwa miesiące po zakończeniu reszty filmu, po tym jak Garland skorzystała z pomocy hipnotyzera w Santa Barbara i straciła 20 funtów. W jej oddechu wyczuwalna była substancja uspokajająco-hipnotyczna paraldehyd, którą tancerze opisywali jako obrzydliwie słodką. Garland wykonała ten numer perfekcyjnie w zaledwie kilku ujęciach, a reszta to już historia. Według krytyka New York Timesa, Bosleya Crowthera: "Get Happy" to najlepszy występ panny Garland w jej najlepszym wydaniu."
W innej godnej uwagi sekwencji, Kelly wykonuje solowy taniec w zaciemnionej stodole, używając gazety i skrzypiącej deski jako partnerów i rekwizytów; akompaniament muzyczny powtarza "You Wonderful You". Taniec ten "okazał się być jednym z przełomowych numerów" w jego karierze.
Przeszukaj encyklopedię