Silnik Stirlinga jest rodzajem silnika cieplnego, który przekształca ciepło w użyteczną energię mechaniczną poprzez ruch tłoka w cylindrze wewnątrz silnika. W przeciwieństwie do innych powszechnie spotykanych silników cieplnych, takich jak silnik spalinowy stosowany w samochodach czy silnik parowy stosowany w kolejnictwie, silnik ten ponownie wykorzystuje ten sam gaz do każdego suwu tłoka, więc nie ma hałaśliwego wydechu. Ten sam gaz jest wielokrotnie podgrzewany i chłodzony w cylindrze silnika.

Aby działać, potrzebuje on źródła ciepła do ogrzania swoich gorących części. Może ono pochodzić z ognia, ale także z promieni słonecznych, z gorących skał w pobliżu wulkanu lub z energii jądrowej. Posiada również zimne części, które chłodzą znajdujący się w nim gaz, a te są utrzymywane w chłodzie przez przepływający nad nimi strumień powietrza lub wody.

Został on wynaleziony przez szkockiego pastora, wielebnego dr Roberta Stirlinga w 1816 roku.