Siouxsie and the Banshees — brytyjski zespół post-punk: historia i dyskografia

Siouxsie and the Banshees — pełna historia i dyskografia legendarnego brytyjskiego zespołu post-punk: albumy, single, hity ('Dear Prudence'), chronologia i wpływ.

Autor: Leandro Alegsa

Siouxsie i The Banshees byli angielskim zespołem rockowym należącym do najważniejszych przedstawicieli sceny post-punkowej. Zostali założeni w 1976 roku w Bromley w Londynie przez Siouxsie Siouxsie (właśc. Susan Janet Ballion) i Stevena Severina (właśc. Steven Severin, wcześniej Steven Bailey). Poznali się na koncercie Roxy Music rok wcześniej. Zespół oficjalnie działał do 1996 roku; później powrócił na scenę w 2002 roku na trasę koncertową. W latach 1978–1995 wydali 11 albumów studyjnych, które miały znaczący wpływ na rozwój post-punku, muzyki alternatywnej i sceny gotyckiej.

Historia zespołu

Pierwszy koncert formacji odbył się podczas słynnego 100 Club Punk Festival; wówczas na perkusji zagrał Sid Vicious, a na gitarze Marco Pirroni. Bez wielkiego przygotowania wykonali dwudziestominutową, improwizowaną wersję Modlitwy Pańskiej. Zespół nie miał jeszcze nazwy i początkowo zamierzał zakończyć działalność po występie, ale publiczność zaprosiła ich do ponownego wyjścia na scenę.

Wkrótce do składu dołączyli Kenny Morris (perkusja) i Peter Fenton (gitara). Po kilku występach Fenton został zastąpiony przez Johna McKay’a. W 1978 roku zespół podpisał kontrakt z Polydor Records i wydał swój pierwszy singiel „Hong Kong Garden”, który dotarł do 7. miejsca na UK Singles Chart. Debiutancki album The Scream ukazał się w listopadzie 1978 roku i odniósł duży sukces krytyczny (m.in. produkcję albumu współtworzył Steve Lillywhite); Sounds nazwał go jednym z najlepszych debiutów roku.

W kolejnych latach zespół przeszedł szereg zmian personalnych. Podczas trasy promującej Join Hands w 1979 roku gitarzystą był czasowo Robert Smith (później lider The Cure), który wrócił do składu ponownie na krótko w 1982 roku, zastępując Johna McGeocha. Smith ostatecznie opuścił zespół w 1984 roku, tłumacząc to zbyt dużym obciążeniem wynikającym z gry w dwóch zespołach jednocześnie; przed odejściem brał udział w nagraniu coveru Beatlesów „Dear Prudence”, który stał się jednym z największych przebojów grupy w UK.

Peter Edward Clark, znany jako Budgie, dołączył do zespołu podczas trasy Join Hands i pozostał jego perkusistą przez wiele lat. W późniejszym okresie gitarzyści takimi jak John "Valentine" Carruthers, Jon Klein i Knox Chandler także współtworzyli brzmienie Banshees, a Martin McCarrick został etatowym klawiszowcem i instrumentalistą smyczkowym, wprowadzając do muzyki zespołu nowe barwy.

Muzyka, styl i wpływ

Siouxsie and the Banshees łączyli surową energię punku z eksperymentalnym podejściem do brzmienia — używali nietypowych aranżacji, ostrego, charakterystycznego głosu Siouxsie oraz wyrafinowanej pracy gitar i perkusji. W ich twórczości pojawiały się elementy gotyckie, art-rockowe i popowe, co sprawiło, że byli cenieni zarówno przez krytyków, jak i szeroką publiczność. Zespół wywarł trwały wpływ na późniejsze pokolenia muzyków alternatywnych i gotyckich; wielu wykonawców wymienia Siouxsie jako inspirację dla własnej estetyki i sposobu śpiewania.

Wybrane płyty i single

W latach 1978–1995 Siouxsie and the Banshees wydali 11 albumów studyjnych. Najważniejsze z nich to:

  • The Scream (1978) — debiut doceniony przez krytykę;
  • Join Hands (1979);
  • Kaleidoscope (1980) — pierwszy album z bardziej zróżnicowanym, eksperymentalnym brzmieniem;
  • Juju (1981) — jeden z najbardziej rozpoznawalnych albumów z okresu post-punk;
  • A Kiss in the Dreamhouse (1982);
  • Hyæna (1984) — zawiera singiel „Cities in Dust”;
  • Tinderbox (1986);
  • Through the Looking Glass (1987) — album z coverami innych artystów;
  • Peepshow (1988) — płyta o bardziej popowym zabarwieniu, dobrze przyjęta przez krytykę;
  • Superstition (1991) — zawiera singiel „Kiss Them for Me”, który stał się największym przebojem zespołu w USA;
  • The Rapture (1995) — ostatni album studyjny wydany przez zespół.

Do najbardziej znanych singli należą oprócz wymienionych wcześniej „Hong Kong Garden”, „Dear Prudence” (cover Beatlesów, który osiągnął 3. miejsce na brytyjskiej liście przebojów), „Kiss Them for Me” (1991 — dotarł do 23. miejsca na Billboard Hot 100), a także utwory takie jak „Happy House”, „Christine”, „Spellbound”, „Peek-a-Boo” czy „Cities in Dust”.

Trasy koncertowe i rozgłos

Siouxsie and the Banshees byli znani z teatralnych, dopracowanych występów na żywo. Występowali na ważnych festiwalach i trasach — byli m.in. jednym z headlinerów pierwszej edycji Lollapalooza. Ich koncerty ceniono za intensywną ekspresję, oryginalne aranżacje i silną obecność scenicznej osobowości Siouxsie.

Koniec działalności i reaktywacja

Po wydaniu The Rapture w 1995 roku współpraca z Polydor Records zakończyła się, co doprowadziło do zakończenia działalności grupy w 1996 roku. W 2002 roku zespół powrócił na scenę na krótki okres, odbywając trasę koncertową obejmującą występy w Europie i Ameryce Północnej — była to przede wszystkim seria koncertów celebrujących dorobek grupy, bez wydawania nowego materiału studyjnego.

Dziedzictwo

Siouxsie and the Banshees pozostawili po sobie bogaty dorobek muzyczny, który nadal inspiruje artystów oraz słuchaczy. Ich innowacyjne podejście do brzmienia, charakterystyczny wokal Siouxsie oraz umiejętność łączenia eksperymentu z popową przystępnością sprawiły, że zespół uznawany jest za jednego z kluczowych przedstawicieli brytyjskiej sceny post-punkowej i alternatywnej lat 80. i 90.

Dyskografia studyjna (wybrane albumy):

  • The Scream (1978)
  • Join Hands (1979)
  • Kaleidoscope (1980)
  • Juju (1981)
  • A Kiss in the Dreamhouse (1982)
  • Hyæna (1984)
  • Tinderbox (1986)
  • Through the Looking Glass (1987)
  • Peepshow (1988)
  • Superstition (1991)
  • The Rapture (1995)

W tekście pozostawiono wszystkie oryginalne odnośniki i cytaty, a opis uzupełniono o kontekst historyczny, charakterystykę muzyczną i listę najważniejszych wydawnictw, aby czytelnik uzyskał pełniejszy obraz działalności Siouxsie and the Banshees.

Dyskografia

  • The Scream (1978)
  • Join Hands (1979)
  • Kalejdoskop (1980)
  • Juju (1981)
  • A Kiss in the Dreamhouse (1982)
  • Hyæna (1984)
  • Tinderbox (1986)
  • Przez szybę lustrzaną (1987)
  • Peepshow (1988)
  • Przesąd (1991)
  • Gwałt (1995)

Pytania i odpowiedzi

P: Kto założył zespół Siouxsie and the Banshees?


A: Siouxsie Sioux i Steven Severin założyli Siouxsie and the Banshees w 1976 roku w Londynie.

P: Jaka była ich najpopularniejsza piosenka w Wielkiej Brytanii?


O: Ich najpopularniejszą piosenką w Wielkiej Brytanii był "Dear Prudence", cover Beatlesów, który osiągnął numer 3 na UK Singles Chart.

P: Kiedy wydali swój pierwszy album?


O: W listopadzie 1978 roku wydali swój pierwszy album, The Scream. Dotarł on do 12 miejsca na UK Albums Chart.

P: Kto grał na gitarze podczas trasy koncertowej "Join Hands" w 1979 roku?


O: Robert Smith grał na gitarze podczas trasy koncertowej w 1979 roku dla Join Hands.

P: Kto został perkusistą, gdy zespół powstał dwa miesiące po występie na 100 Club Punk Festival?


O: Kenny Morris dołączył do zespołu jako perkusista, gdy powstał jako zespół dwa miesiące po występie na 100 Club Punk Festival.

P: W którym roku wydali Through the Looking Glass, album z coverami piosenek innych muzyków?


O: W 1987 r. wydali Through the Looking Glass, album z coverami piosenek innych muzyków.

P: W którym roku ukazał się Superstition, ich dziesiąty album?


O: Superstition, ich dziesiąty album, został wydany w 1991 roku.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3