Robert James Smith (ur. 21 kwietnia 1959) jest angielskim muzykiem, kompozytorem i wokalistą, najbardziej znanym jako lider i główny frontman zespołu The Cure. Jest jedynym stałym członkiem formacji od jej powstania. Zespół wydał do tej pory 13 albumów studyjnych oraz liczne EP-ki (w tekście podano 10 EP-ek). Do największych przebojów The Cure należą m.in. „Lullaby”, które w Wielkiej Brytanii osiągnęło 5. miejsce listy, oraz „Lovesong”, który stał się największym hitem grupy w USA (dotarł do czołowych pozycji list sprzedaży i notowań radiowych).

Działalność muzyczna i współprace

Smith jest autorem większości tekstów i jednej z najważniejszych postaci w historii brytyjskiej sceny post-punk / new wave / gothic rock. Muzycznie The Cure przeszli od surowych, post-punkowych brzmień z początków działalności do bogatszych, bardziej melodyjnych aranżacji z elementami popu i eksperymentów elektronicznych. Najbardziej uznanymi albumami grupy są między innymi Seventeen Seconds, Pornography, Disintegration oraz Wish.

Poza pracą w The Cure, Smith współpracował z innymi artystami i zespołami. Był związany z zespołem Siouxsie and the Banshees (występował z nimi jako gitarzysta podczas jednego z okresów działalności tej grupy) oraz w ramach projektu The Glove nagrał album Blue Sunshine wspólnie ze Stevenem Severinem (z Siouxsie and the Banshees). Współpracował także z młodszymi wykonawcami — m.in. wystąpił gościnnie na utworze „Not in Love” z zespołem Crystal Castles. Ponadto Smith użyczył głosu i tworzył utwory na potrzeby różnych ścieżek dźwiękowych do filmów i telewizji.

Styl i wpływ

Robert Smith jest uważany za jedną z ikon muzyki alternatywnej i sceny gotyckiej — zarówno dzięki charakterystycznej barwie głosu, jak i rozpoznawalnemu wizerunkowi scenicznemu (rozmazany makijaż, potargane włosy). Jego teksty często poruszają tematy melancholii, tęsknoty, miłości i egzystencjalnych rozterek. Wpływ The Cure wyraźnie widać w pracy wielu późniejszych artystów indie, rockowych i alternatywnych.

Życie osobiste

Smith potrafi grać na wielu instrumentach: gitarze elektrycznej i akustycznej, gitarze basowej, kontrabasie, keyboardzie, skrzypcach, flecie oraz trąbce. Dysponuje głosem tenorowym, który stał się jednym z rozpoznawalnych elementów brzmienia The Cure.

Spotkał swoją przyszłą żonę, Mary Poole, jeszcze w wieku 14 lat na zajęciach teatralnych; para pozostała razem przez całe dorosłe życie i są małżeństwem (ślub w późniejszych latach). Smith wychowywał się w rodzinie katolickiej, lecz w dorosłości deklarował odwrót od wiary i określa siebie jako ateistę.

W literaturze biograficznej i w wywiadach pojawiają się różne informacje dotyczące miejsca urodzenia Smitha — w tekście podawane jest, że urodził się w Salford w Manchesterze, natomiast inne źródła wskazują również Blackpool jako miejsce narodzin. Jego rodzina wkrótce potem przeniosła się na południe Anglii: w 1961 r. mieszkali w Horley (Surrey), a w 1963 r. przeprowadzili się do Crawley w hrabstwie West Sussex. Już w wieku 14 lat Smith założył swój pierwszy zespół, The Crawley Goat Band, a pod koniec lat 70. był członkiem formacji punkrockowej o nazwie Malice. Z Malice i kilkoma innymi muzykami powstał zespół Easy Cure, który ostatecznie przekształcił się w The Cure. Debiutancki album zespołu, Three Imaginary Boys, ukazał się pod koniec lat 70. i zebrał pozytywne recenzje krytyki.

Wybrane przeboje i dyskografia (skrót)

  • Boys Don't Cry — jedno z pierwszych i najbardziej rozpoznawalnych nagrań zespołu.
  • Just Like Heaven — klasyczny utwór z lat 80., ceniony zarówno przez krytyków, jak i publiczność.
  • Lovesong — duży przebój w USA.
  • Lullaby — jeden z największych przebojów w Wielkiej Brytanii.
  • Friday I'm in Love — znany, radiowy hit z początku lat 90.

Robert Smith i The Cure pozostają aktywni koncertowo i nagraniowo, a ich dorobek jest regularnie przypominany przez kolejne pokolenia fanów muzyki alternatywnej. Smith jest ceniony zarówno jako wykonawca, jak i autor piosenek, a jego wpływ na scenę rockową jest powszechnie uznawany.