Saksofon: definicja, budowa, rodzaje i krótka historia

Saksofon: definicja, budowa, rodzaje i historia — poznaj technikę, typy (sopran, alt, tenor, baryton), strojenie i słynnych wykonawców od Adolfa Saxa po Coltrane’a.

Autor: Leandro Alegsa

Saksofon to rodzina instrumentów muzycznych wykonanych głównie z mosiądzu, które posiadają ustnik z pojedynczą trzciną. Choć materiał zewnętrzny przypomina instrumenty dęte blaszane, saksofon zalicza się do rodziny instrumentów dętych drewnianych ze względu na użycie stroika (trzciny) podobnego do klarnetu. Gracz dmucha w ustnik z zamocowaną trzcinką, a dźwięk kształtowany jest przez kombinację otwieranych i zamykanych klawiszy oraz pracę ust i oddechu.

Budowa

Podstawowe części saksofonu to:

  • ustnik (z trzciną i ligaturą),
  • główka/szyjka (neck),
  • korpus z otworami i klawiszami,
  • dzwon (bell), który wzmacnia niskie częstotliwości.

Saksofon ma rozbudowany układ klawiszy umożliwiający uzyskanie szerokiej gamy dźwięków, w tym rejestru altissimo (wysokie, ponadstandardowe dźwięki). Do elementów wpływających na barwę i intonację należą: kształt i materiał ustnika, twardość trzciny, sposób zamocowania ligatury oraz ustawienie ustnika na korku szyjki.

Rodzaje saksofonów

Rodzina saksofonów obejmuje instrumenty o różnych rozmiarach i strojach. W kolejności od najniższego do najwyższego skoku wymienia się m.in.: tubax, kontrabas, bas, baryton, tenor, alt, sopran, sopranino i soprillo — jednak w praktyce najczęściej spotykane są baryton, tenor, alt i sopran.

Warto zauważyć, że saksofony są często instrumentami transponującymi: najpopularniejsze modele występują w strojach w E♭ (np. alt, baryton) oraz B♭ (np. sopran, tenor). Różne rodzaje różnią się barwą — od ciemniejszej i pełnej w niskich rejestrach po jasną i przenikliwą w sopranach.

Strojenie i intonacja

Intonację saksofonu można regulować na kilka sposobów:

  • przesunięcie ustnika na korku szyjki — wyciągnięcie ustnika na zewnątrz wydłuża drogę powietrza i obniża dźwięk (instrument staje się płytszy), natomiast wsunięcie ustnika powoduje podniesienie stroju (dźwięk idzie w górę);
  • zmiana siły i ułożenia ust (embouchure) — mocniejsze zaciskanie warg zazwyczaj podnosi wysokość dźwięku, a rozluźnienie ją obniża;
  • dobór odpowiedniej trzciny (twardsza trzcina może podnosić strojenie) i zmiany w ustawieniu ligatury; oraz warunki środowiskowe (temperatura, wilgotność).

W praktyce muzycy łączą regulacje mechaniczne (ustnik na szyjce) z techniką embouchure, aby uzyskać precyzyjną intonację w całym rejestrze.

Krótka historia

Saksofon został opracowany i zyskał pierwsze patenty w połowie XIX wieku przez konstruktora instrumentów dętych Adolfa Saxa. Pierwsze egzemplarze powstały w latach 40. XIX wieku, a formalny patent pochodzi z 1846 roku. Początkowo saksofon spotykał się z nieufnością — dyrygenci i środowiska muzyczne obawiały się jego brzmienia i nietypowej konstrukcji. Z czasem, szczególnie na przełomie XIX i XX wieku oraz dalej w XX wieku, instrument zyskał akceptację i znalazł szerokie zastosowanie.

Zastosowania muzyczne

Saksofon jest wszechstronnym instrumentem używanym w wielu gatunkach:

  • muzyka klasyczna — partytury kameralne i symfoniczne oraz repertuar solowy (szczególnie alt i baryton w orkiestrach dętych);
  • jazz — saksofon stał się jednym z symboli jazzu; różne style (swing, bebop, hard bop, free jazz) rozwijały specyficzne techniki i brzmienia;
  • rock, pop i inne gatunki — saksofon pojawia się jako instrument solowy lub wspierający, dodając charakterystyczną barwę;
  • orkiestry dęte i orkiestry taneczne/duże zespoły — szczególnie popularne były w nich saksofony w XX wieku.

Znani saksofoniści

W historii instrumentu wyróżnili się muzycy zarówno z kręgu muzyki klasycznej, jak i jazzu. Wśród najbardziej znanych wymienić można:

  • Marcel Mule — istotna postać dla repertuaru i techniki saksofonu klasycznego;
  • John Coltrane — jeden z najważniejszych saksofonistów jazzowych, innowator harmonii i formy;
  • Charlie Parker — ikona bebopu i ogromny wpływ na rozwój jazzu;
  • także: Sidney Bechet, Coleman Hawkins, Lester Young, Sonny Rollins, Ornette Coleman — każdy z nich wniósł unikalne brzmienie i styl gry.

Saksofon pozostaje instrumentem o bogatej palecie barw i ogromnych możliwościach ekspresyjnych. Dzięki swojej konstrukcji łączy siłę i projekcję blaszanych instrumentów z niuansami artykulacji i barwy charakterystycznymi dla instrumentów dętych drewnianych.

To jest saksofon barytonowyZoom
To jest saksofon barytonowy

Pytania i odpowiedzi

P: Jakim instrumentem jest saksofon?


A: Saksofon to rodzaj instrumentu muzycznego z rodziny dętych drewnianych.

P: Jak saksofon wydaje dźwięk?


O: Gracz wdmuchuje powietrze do ustnika, który wprawia w drgania stroik, tworząc w ten sposób dźwięk.

P: Jakie są niektóre wspólne cechy saksofonów?


O: Saksofony mają zazwyczaj około 22 klawiszy, które można wykorzystać do zmiany wysokości dźwięku poprzez zamykanie lub otwieranie otworów.

P: Jakie są różne głosy saksofonów?


O: Najczęściej spotykane głosy saksofonów to sopranowy, altowy, tenorowy i barytonowy. Inne, mniej popularne odmiany to bas i kontrabas (niższe niż baryton), C-melody (pomiędzy tenorem a altem) i sopranino (wyższe niż sopran).

P: Kto wynalazł saksofon?


O: Saksofon został wynaleziony w 1840 roku przez Adolphe'a Saxa.

P: W jakich gatunkach muzycznych jest zazwyczaj używany saksofon?



O: Saksofon jest zazwyczaj używany w muzyce klasycznej, jazzowej, rockowej, pop i innych stylach.

P: Kim są niektórzy znani gracze na saksofonie?


O: Znani gracze to Marcel Mule (muzyka klasyczna), John Coltrane (muzyka jazzowa) i Charlie Parker (muzyka jazzowa).


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3