Laugh-In (Rowan i Martin) — amerykański program skeczowy 1968–1974
Laugh-In (Rowan i Martin) — kultowy amerykański program skeczowy 1968–1974: szybki, satyryczny humor, ikoniczne hasła i gwiazdy (Goldie Hawn, Lily Tomlin). Historia telewizyjnej rewolucji.
Laugh-In (oficjalnie Rowan & Martin's Laugh-In) był amerykańskim serialem telewizyjnym emitowanym w NBC w latach 1968–1974. Gospodarzami show byli komicy Dan Rowan i Dick Martin. Nazwa programu nawiązywała do kulturowego sufiksu „-In”, używanego w tamtym okresie przy określaniu imprez i zgromadzeń (np. "Ludzkie Be-In").
Format i charakter programu
Laugh-In wyróżniał się niezwykle szybkim tempem i fragmentaryczną formą: program składał się z krótkich skeczy, gier słownych, pojedynczych gagów i powracających numerów, często bez klasycznego wprowadzenia czy łącznika. Gospodarze Rowan i Martin pojawiali się zwykle w smokingach, a rolę spikera pełnił radiowy Gary Owens. Za produkcję odpowiadali George Schlatter i Ed Friendly, którzy kierowali show „zza kulis”.
Wśród charakterystycznych elementów programu były m.in.:
- "The Party" – luźne scenki oparte na konwencji przyjęcia, w których aktorzy komentowali aktualne wydarzenia i trendy;
- "Laugh-In Looks at the News" – parodie wiadomości i krótki komentarz do bieżących spraw;
- "Joke Wall" – ściana z drzwiczkami, przez które wchodziły postacie wypowiadające krótkie żarty;
- liczne powtarzające się sloganiki i hasła, które weszły do popkultury, takie jak "Sock it to me!", "You bet your bippy!" czy "Look that up in your Funk and Wagnall!"
Obsada i goście
W programie występowała duża, rotująca obsada wykonawców — wielu z nich zdobyło dzięki Laugh-In krajową rozpoznawalność i później rozwijało długie kariery filmowe i telewizyjne. Wśród regularnych i częstych wykonawców byli m.in.: Goldie Hawn, Arte Johnson, Lily Tomlin, Henry Gibson, Ruth Buzzi, Dave Madden, Joanne Worley, Alan Sues, Chelsea Brown oraz Judy Carne.
Do programu zapraszano również wielu gości muzycznych i aktorskich — pojawiali się m.in. Tiny Tim, The Monkees czy Ringo Starr. Występy gościnne przyczyniły się do promocji wykonawców, a sam program bywał platformą dla debiutów i nowych nazwisk.
Istotnym epizodem była obecność afroamerykańskiego komika Deweya "Pigmeata" Markhama — jego rutyna z frazą "Here come the Judge!" stała się jednym z memetycznych elementów show. W programie gościnnie pojawiali się też aktorzy spoza stałej obsady, np. brytyjski aktor Jeremy Lloyd oraz niektórzy członkowie obsady serialu Hogan's Heroes, między innymi Richard Dawson i Larry Hovis.
Polityka, kontrowersje i wpływ
Laugh-In często odwoływał się do bieżących wydarzeń i polityki, co sprawiało, że program bywał zarówno chwalony za trafne komentarze, jak i krytykowany za mieszanie rozrywki i polityki. Jednym z najbardziej pamiętnych momentów była krótka, zaplanowana wizyta ówczesnego kandydata na prezydenta Richarda M. Nixona w trakcie kampanii wyborczej — występ ten został odebrany jako istotny element medialnej strategii i budził dyskusje o wpływie telewizji na politykę.
Program zdobył dużą popularność pod koniec lat 60., otrzymał też uznanie branży telewizyjnej i liczne nagrody oraz nominacje; jego styl wywarł trwały wpływ na późniejsze produkcje komediowe i formaty skeczowe, w tym na programy takie jak Saturday Night Live i inne shows bazujące na krótkich, często przeplatanych gagach.
Schyłek i powroty
Po kilku latach olbrzymiej popularności oglądalność Laugh-In stopniowo malała; producenci tłumaczyli częściowo, że „zabrakło im rzeczy do parodii” i że format zużył się w obliczu zmieniających się gustów publiczności. Ostatecznie regularna emisja zakończyła się w 1974 roku. W 1979 roku odbyło się specjalne spotkanie, które na krótko przywróciło program do ramówki jako letnią atrakcję; w jednym z tych odcinków wystąpił m.in. Robin Williams.
Laugh-In pozostaje pamiętane jako jedno z najbardziej wpływowych programów komediowych swojej epoki — zapisało się w kulturze popularnej dzięki szybkości żartu, nowatorskiej formie i sloganom, które na długo pozostały elementem amerykańskiego słownictwa rozrywkowego.
Pytania i odpowiedzi
P: Jak nazywał się serial telewizyjny?
O: Serial telewizyjny nazywał się Laugh-In.
P: Kim byli gospodarze Laugh-In?
A: Gospodarzami Laugh-In byli komicy Dan Rowan i Dick Martin.
P: Jaki typ humoru prezentował ten program?
O: Laugh-In charakteryzował się "humorem aktualnym", w którym większość komedii opierała się na bieżących wydarzeniach. Wyśmiewano w nim współczesne trendy i mody, a także naśladowano popularne w danym czasie style.
P: Kto grał spikera programu?
O: Spikerem programu był gospodarz radiowy Gary Owens.
P: Kto pracował za kulisami Laugh-In?
O: Producenci George Schlatter i Ed Friendly pracowali za kulisami i nie pojawiali się przed kamerą.
P: Jacy znani goście pojawili się w Laugh-In?
O: Gośćmi Laugh-In byli Tiny Tim, The Monkees, Ringo Starr, Richard M. Nixon, Sammy Davis Jr, Dewey "Pigmeat" Markham, Robin Williams i inni znani piosenkarze i aktorzy.
P: Kiedy zakończyła się emisja Laugh-In?
O: Serial zakończył się w 1974 roku, a producenci tłumaczyli, że "skończyły im się rzeczy do parodiowania".
Przeszukaj encyklopedię