Resusci Anne — manekin szkoleniowy do resuscytacji (CPR)

Poznaj historię i zastosowania Resusci Anne — ikonicznego manekina do szkoleń CPR. Dowiedz się o wersjach, pochodzeniu i praktycznym wykorzystaniu w ratownictwie.

Autor: Leandro Alegsa

Resusci Anne, znany również jako Rescue Anne, Resusci Annie lub CPR Annie, jest manekinem szkoleniowym używanym do nauki resuscytacji krążeniowo-oddechowej (CPR). Przeznaczony jest zarówno dla pracowników służb ratowniczych, jak i dla ogółu społeczeństwa. Resusci Anne został opracowany i wyprodukowany przez norweskiego producenta zabawek Åsmunda Laerdala na podstawie badań przeprowadzonych przez Petera Safara i Jamesa Elama. Po raz pierwszy użyto go w 1960 roku. Manekin zaprojektowano tak, aby odzwierciedlał ludzki układ oddechowy oraz zewnętrzną anatomię ciała — dzięki temu ćwiczenia są realistyczne i skuteczniej przygotowują do akcji ratunkowych.

Historia i geneza

Powstanie Resusci Anne było wynikiem współpracy badaczy medycznych i producenta zabawek: koncepcje dotyczące skutecznej resuscytacji opracowali lekarze (m.in. Peter Safar i James Elam), a Åsmund Laerdal dostarczył odpowiednią, trwałą i realistyczną formę manekina. Od 1960 roku manekin zyskał szerokie uznanie i został wdrożony w programach szkoleniowych na całym świecie, przyczyniając się do popularyzacji nauki CPR poza środowiskiem medycznym.

Konstrukcja i wygląd

Resusci Anne posiada realistycznie odwzorowaną twarz i klatkę piersiową oraz elementy umożliwiające wykonywanie usta‑usta i ucisków klatki piersiowej. Dzięki temu instruktorzy mogą uczyć poprawnej techniki wentylacji oraz odpowiedniej głębokości i tempa uciśnięć. Twarz manekina została wzorowana na L'Inconnue de la Seinemasce pośmiertnej niezidentyfikowanej młodej kobiety, która mogła utonąć w Sekwanie około końca lat 80-tych XIX wieku — co nadało mu rozpoznawalny, ludzki wygląd.

Wersje i dostępne technologie

Na przestrzeni lat powstało wiele wariantów Resusci Anne, dostosowanych do różnych potrzeb szkoleniowych:

  • podstawowe manekiny do nauki uciśnięć i wentylacji,
  • modele z systemami monitorowania i elektronicznego sprzężenia zwrotnego (np. QCPR, SkillReporter), które mierzą m.in. głębokość i częstotliwość uciśnięć oraz objętość oddechów,
  • wersje pediatryczne i niemowlęce służące do ćwiczeń specyficznych technik ratowania dzieci,
  • manekiny umożliwiające szkolenie z użyciem AED (defibrylatora),
  • warianty z możliwością symulacji urazów, krwotoków i innych stanów nagłych (moulage),
  • rozwiązania z połączeniem do aplikacji mobilnych i komputerowych dla raportów i analizy postępów kursantów.

Zastosowanie w szkoleniu

Manekin służy nie tylko do ćwiczenia techniki ucisków i wentylacji, lecz także do treningu całego algorytmu postępowania u osoby nieprzytomnej: rozpoznanie braku reakcji, udrożnienie dróg oddechowych, wezwanie pomocy (w tym wezwanie zespołu ratunkowego i przygotowanie AED), rozpoczęcie kompresji klatki piersiowej i prowadzenie wentylacji. W przypadku wielu współczesnych szkoleń nacisk kładzie się na szybkie i skuteczne uciski (zalecane tempo to około 100–120 uciśnięć na minutę, głębokość u dorosłych około 5–6 cm) oraz minimalizowanie przerw.

Warto przytoczyć, że uczestnicy szkolenia używający oryginalnej Resusci Anne mieli podejść do manekina. Po braku odpowiedzi, uczestnicy szkolenia przeprowadzali resuscytację krążeniowo-oddechową na manekinie. System ten miał na celu nauczenie uczestników szkolenia, że nie wszystkie ofiary wymagają resuscytacji — jeśli ofiara może odpowiedzieć na pytanie, czy wszystko w porządku, to nie potrzebuje ona resuscytacji. Dzięki realistycznym scenariuszom kursanci uczą się także podejmowania właściwych decyzji, rozpoznawania stanów, w których CPR jest konieczne, oraz współpracy przy udzielaniu pomocy.

Higiena, konserwacja i części zamienne

Aby zachować bezpieczeństwo i higienę podczas zajęć, manekiny wyposażone są w wymienne elementy: jednorazowe maski na twarz, wymienne płuca lub worki oddechowe oraz nakładki chroniące drogi oddechowe. Regularna dezynfekcja, wymiana zużytych elementów i kontrola mechanizmów (np. sprężyn i zaworów) są kluczowe dla długoletniej i bezpiecznej eksploatacji. Producenci udostępniają instrukcje czyszczenia oraz oryginalne części zamienne.

Znaczenie i wpływ

Resusci Anne odegrała istotną rolę w popularyzacji nauki CPR i przyczyniła się do zwiększenia liczby osób potrafiących udzielić pierwszej pomocy. Dzięki dostępnym, realistycznym manekinom szkoleniowym i systemom sprzężenia zwrotnego kursanci zdobywają umiejętności praktyczne, które w sytuacji nagłej mogą uratować życie. Manekin stał się także elementem kulturowym i edukacyjnym — jego sylwetka jest rozpoznawalna w środowiskach medycznych i szkoleniowych na całym świecie.

Resusci AnnaZoom
Resusci Anna

Pytania i odpowiedzi

P: Co to jest Resusci Anne?


O: Resusci Anne to manekin szkoleniowy używany do nauczania resuscytacji krążeniowo-oddechowej zarówno pracowników służb ratowniczych, jak i ogółu społeczeństwa.

P: Kto i kiedy stworzył Resusci Anne?


O: Resusci Anne została wyprodukowana przez norweskiego producenta zabawek Åsmunda Laerdala i po raz pierwszy została użyta w 1960 roku.

P: Na czym opierała się Resusci Anne?


O: Resusci Anne została stworzona w oparciu o badania Petera Safara i Jamesa Elama i miała przypominać ludzki układ oddechowy i ciało zewnętrzne.

P: Czy wprowadzono różne wersje Resusci Anne od czasu jej pierwszego użycia?


O: Tak, od czasu pierwszego użycia wprowadzono kilka różnych wersji Resusci Anne. Obejmują one wersje z monitorowaniem komputerowym i wersje symulujące inne nagłe stany medyczne.

P: Jaki jest cel podejścia do Resusci Anne jako stażysta?


O: Od uczestników szkolenia korzystających z oryginalnego Resusci Anne oczekiwano, że podejdą do manekina i przeprowadzą resuscytację krążeniowo-oddechową tylko wtedy, gdy nie otrzymają odpowiedzi, ucząc ich, że nie wszystkie ofiary wymagają resuscytacji krążeniowo-oddechowej.

P: Jak została zaprojektowana twarz Resusci Anne?


O: Twarz Resusci Anne została zaprojektowana w oparciu o maskę pośmiertną niezidentyfikowanej młodej kobiety, która mogła utonąć w Sekwanie pod koniec lat osiemdziesiątych XIX wieku, znanej jako L'Inconnue de la Seine.

P: Kto może używać Resusci Anne do treningu?


O: Resusci Anne służy do szkolenia zarówno pracowników służb ratowniczych, jak i ogółu społeczeństwa.


Przeszukaj encyklopedię
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3